Tag Archives: media

LeWeb10 – Η συζήτηση για το Wikileaks

Καθώς το θέμα του wikileaks συνεχίζει να είναι στο κέντρο της προσοχής παγκοσμίως, δεν μπορούσε ν’ απουσιάζει από το  LeWeb. Στο βίντεο που ακολουθεί ένα  πάνελ σχετικό με media (παλιά και νέα) συζητά ακριβώς αυτό το θέμα.

Process journalism κι ενημερωτικά μπλογκ

rumourscabaret
Τις τελευταίες μέρες γίνεται μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για το τι είναι και την αξία του “process journalism”.
Τα γεγονότα:

  • Ο δημοσιογράφος των New York Times Damon Darlin δημοσιεύει ένα άρθρο όπου κατηγορεί τους μπλόγκερ ότι δεν κάνουν πραγματική δημοσιογραφία κι ότι δημοσιεύουν φήμες για να αυξήσουν την επισκεψιμότητά τους. Δεν μιλάει δε γενικά, αλλά κατονομάζει κάποια από τα μεγάλα γνωστά blog γι αυτήν την ταχτική.
  • Ο δημοσιογράφος, συγγραφέας, καθηγητής και μπλογκερ, Jeff Jarvis δημοσιεύει μια απάντηση που η ουσία της είναι στην ακόλουθη παράγραφο:

Online, the story, the reporting, the knowledge are never done and never perfect. That doesn’t mean that we revel in imperfection, as is the implication of The Times’ story – that we have no standards. It just means that we do journalism differently, because we can. We have our standards, too, and they include collaboration, transparency, letting readers into the process, and trying to say what we don’t know when we publish – as caveats – rather than afterward – as corrections.

  • Αυτό που περιγράφει ο Jarvis, αυτή η διαδικασία διορθώσεων μιας είδησης με τη συμμετοχή του αναγνωστικού κοινού είναι ότι ονομάζουν process journalism σε αντίθεση με το product journalism, που είναι η παλιά φιλοσοφία του να δημοσιεύσεις μια είδηση όσο περισσότερο γίνεται τεκμηριωμένη. Φινιρισμένο προϊόν -product- δηλαδή.
  • Για την ιστορία, ενδιαφέρον έχει κι η απάντηση του Michael Arrington που κατονομαζόταν στο άρθρο του Darlin για τη διασπορά φημών.

Δεν θα σταθώ στην αξία του process journalism. Για μένα είναι αυτό που λένε no brainer να το αποδεχτείς τουλάχιστον επί της αρχής.

Ήθελα απλά να κάνω μια συσχέτιση με μια ‘λαμπρή’ ελληνική περίπτωση: τα λεγόμενα ενημερωτικά μπλογκ.

Τα ενημερωτικά μπλογκ είναι αποδέκτες ενός ποταμού φημών, κυρίως πολιτικού περιεχομένου. Κι απ’ αυτή την άποψη πολύτιμη δυνητική πηγή πραγματικών ειδήσεων. Αντί όμως να δημοσιεύουν τη φήμη ως τέτοια και να καλούν τους αναγνώστες να την αξιολογήσουν ανάλογα και να την συμπληρώσουν αν μπορούν, δημοσιεύουν τη φήμη όχι απλά ως επιβεβαιωμένη αλήθεια, αλλά την πακετάρουν και σε περιτύλιγμα λαϊκής μήνις για εύκολη κι εύπεπτη κατανάλωση: Δημοσιογραφική δημαγωγία.
Κι έτσι η ευκαιρία να φανούν οι πραγματικές ειδήσεις επιστρέφει στην παραδοσιακή δημοσιογραφία (απ’ όπου κι αφορμάται άλλωστε) και στον πολιτικό κόσμο.
Ακόμα χειρότερα, τα ενημερωτικά μπλογκ έχουν εκθρέψει μια κατηγορία αναγνωστών / σχολιαστών που αναμένουν με βουλιμία το ‘προϊόν’ για να το κατασπαράξουν.

Και το απολύτως χειρότερο όλων: η μεγάλη μάζα ως τέτοια αντιλαμβάνεται τα μπλογκ, συνολικά πια, όχι μόνο τα ενημερωτικά.

Κάποια στιγμή σ’ αυτή τη χώρα θα πρέπει να κάνουμε το δικό μας Guinness Book για να βαθμολογούμε τις χαμένες -τι χαμένες, τις δολοφονημένες- ευκαιρίες μας. Είμαι δε σίγουρος ότι αυτή θα έπαιρνε μια από τις πρώτες θέσεις.

Photo by (sean)

Το twitter μας κάνει ανήθικους;

Μια πρόσφατη επιστημονική έρευνα του Πανεπιστημίου τη Νότιας Καλιφόρνιας διατείνεται πως ο πολύ γρήγορος ‘βομβαρδισμός’ με ψήγματα ειδήσεων από τα διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά και από τις σύντομες τηλεοπτικές ειδήσεις, είναι ανασταλτικός παράγοντας στην διαμόρφωση της ηθικής προσωπικότητας σε νεαρές ηλικίες, κι αυτό γιατί ο εγκέφαλος χρειάζεται χρόνο για να αφομοιώσει την αγωνία ή το φόβο που ενυπάρχει σε μια αναφορά και πριν αυτό προλάβει να συμβεί, η προσοχή έχει στραφεί ήδη σε άλλο θέμα.
Λέει η ερευνήτρια Μαίρη Έλεν Ιμμορντίνο-Γιάνγκ:

“If things are happening too fast, you may not ever fully experience emotions about other people’s psychological states and that would have implications for your morality”

Μελέτες του εγκεφάλου με τομογράφο, δείχνουν ότι ο εγκέφαλος αντιδρά πολύ γρήγορα στα σημάδια πόνου του άλλου αλλά χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να δείξει συμπόνια ή εκτίμηση.

In a media culture in which violence and suffering becomes an endless show, be it in fiction or in infotainment, indifference to the vision of human suffering gradually sets in

Διαβάζοντας τα σχόλια στο άρθρο του CNN απ’ όπου κι οι παραπάνω πληροφορίες, είδα ότι οι περισσότεροι μπλογκερς αντιδρούσαν ειρωνικά προς την είδηση, πράγμα το οποίο μ’ έβαλε σε σκέψεις. Ή η έρευνα δεν είναι σοβαρή, ή δεν μπορούμε πια να εκτιμήσουμε τι είναι σοβαρό και τι όχι.

Reblog this post [with Zemanta]

Συνέδριο για τα Social Media

image001Πριν ένα χρόνο περίπου σκεφτόμουνα πως αυτό που θα έδινε μια ώθηση στα social media στην Ελλάδα θα ήταν ένα συνέδριο με μεγάλη συμμετοχή κι απήχηση. Είχα μάλιστα κάνει κάποιες πρώτες απόπειρες συνεννόησης για τη διοργάνωσή του αλλά, ως συνήθως, μ’ έφαγε η καθημερινότητα.
Εν τω μεταξύ, το φαινόμενο facebook (και πιο πρόσφατα το twitter) άλλαξε ριζικά το τοπίο, κι από τα μερικές χιλιάδες μπλογκ με άγνωστο αριθμό αναγνωστών, έχουμε πλέον ένα κοινωνικό δίκτυο στο οποίο συμμετέχει το 10% περίπου του ελληνικού πληθυσμού.
Η διάσταση αυτή και μόνο χρήζει μιας νέας έρευνας, που δεν θα επικεντρώνεται στα blog ή στην citizen journalism διάστασή τους, αλλά θα προσπαθήσει να φωτίσει το φαινόμενο από όλες τις πλευρές. Ειδικά η σχέση των social media με τον χώρο των επιχειρήσεων είναι ένα θέμα που υπάρχει διστακτικότητα κι άρνηση κι από τη μεριά των εταιρειών κι από την μεριά των καταναλωτών, να θιχτεί.
Εδώ και λίγους μήνες τη ιδέα του συνεδρίου την ενστερνίστηκαν επαγγελματικές ομάδες κι εταιρείες του χώρου της επικοινωνίας, και σε συνεργασία με το Πάντειο και Οικονομικό  Πανεπιστήμιο  έβαλαν το νερό στ’ αυλάκι για να λάβει χώρα ένα τέτοιο γεγονός.

Και για να μην είναι το συνέδριο σκέτη θεωρητικολογία, δρομολόγησαν και μια ποσοτική έρευνα με τη βοήθεια μιας γνωστής εταιρείας δημοσκοπήσεων (ΜΡΒ).

Κι αν δεν έχετε ακόμα αντιληφθεί που αναφέρομαι, μιλάω βέβαια για το συνέδριο που διοργανώνει το Ινστιτούτο Επικοινωνίας.  Αντιγράφω από το δελτίο τύπου:

Το Ινστιτούτο Επικοινωνίας πραγματοποιεί την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2009, στο Μουσείο Μπενάκη, Πειραιώς 138, ώρες 09.30-16.30, ημερίδα με τίτλο «SOCIAL MEDIA & ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ». Στην Ημερίδα θα παρουσιαστούν τα ευρήματα της ad hoc έρευνας που διεξήγαγε το ΙΕπ σε συνεργασία με το Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού, του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών & Πολιτικών Επιστημών, το τμήμα Marketing & Επικοινωνίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και την MRB Hellas, για τα social media στην Ελλάδα, καθώς και άλλα στοιχεία ερευνών για τη χρήση των social media στον ελλαδικό και τον διεθνή χώρο.


Στο συνέδριο και την έρευνα κλήθηκα να δώσω και τη δική μου μικρή συνδρομή: σχολιάζοντας το προτεινόμενο ερωτηματολόγιο και παρουσιάζοντας κάποιο θέμα κατά το συνέδριο.
Αλλά ο λόγος του ποστ δεν είναι η σχετική αυτοδιαφήμιση. Έχω αρκετά πράγματα να γράψω και να πω, αλλά περιορίζομαι προς το παρόν στην ανακοίνωση για να επανέλθω επί της ουσίας σε επόμενο ποστ.

Ακολουθεί μικρό βίντεο από τη σχετική συνέντευξη τύπου.

Reblog this post [with Zemanta]

H καλύτερη δουλειά κι οι αναδουλειές στις ειδήσεις

Διαβάζω ταχτικά το feed που φέρνει από το Google news τις ειδήσεις από τα ελληνικά media που γράφουν για μπλογκς. Τώρα που άνοιξα τον Google Reader όμως κι είδα αυτή την εικόνα αναρωτιέμαι μήπως τα μπλογκ δεν είναι απλά άλλη μια γραφική είδηση.

Δείτε πόσα μέσα αναπαράγουν την είδηση (με ίτρινο αστεράκι)  για τη θέση  φύλακα – μπλόγκερ σε κάποιο εξωτικό νησί…

Δεν λέω, πλάκα έχει. Αλλά δεν είναι και το σοβαρότερο θέμα του κόσμου.

2009-01-14_2329

O e-lawyer στο TaperTV ζωντανά απόψε στις 9:30

watch?v=UTaXdWLO_LM

Κι έχουμε να πούμε πάρα μα πάρα πολλά με τον Βασίλη Σωτηρόπουλο. Προετοιμαστείτε για την καινούρια βόμβα που έρχεται στο χώρο του διαδικτύου αναφορικά με τις παρεμβάσεις της δικαιοσύνης στο χώρο των ιστολόγιων μέσω του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Θα προηγηθεί, από τις 8:45 το βράδυ, ξεχωριστή live εκπομπή από μένα σχετικά με την ασυδοσία και τη λογοκρισία στο διαδίκτυο. Θα αποκαλυφτούν πολλά θέματα.

Η ιστοσελίδα του TaperTV έχει σχεδόν ολοκληρωθεί στα θεμέλια της, μέχρι το τέλος της βδομάδας θα υπάρξει το πολυαναμενόμενο αρχείο των 90λεπτων συνεντεύξεων πχ με τον Φώτη Περλικό της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, η συνέντευξη Παναγιώτη Δημητρά που δεν βγήκε ποτέ ολόκληρη, ο Πάσχος Μανδραβέλης, ο Παναγιώτης Χατζηστεφάνου και άλλοι. Μην ξεχνάτε ότι παράλληλα με την πτώση του καναλιού του Urfushlaag στο YouTube, έπεσε και το σχετικό κανάλι του TaperTV από τα αγαπημένα μας φασιστάκια και δωσίλογους της ελευθερίας του λόγου και έτσι χάθηκαν όλες οι συνεντεύξεις που είχαμε σηκώσει τότε. Γι αυτό τώρα στήνεται το κανάλι ξανά από την αρχή ολόκληρο σε νέο τόπο και απαλλαγμένο από τα νεοναζιστικά κατακάθια του YouTube.

Το TaperTV παίρνει μπρος πολύ δυναμικά με πολλές εκπλήξεις.

Πως να παιδεύεις τους αναγνώστες σου

Είσαι μια μεγάλη ιστοσελίδα, ενημερωτικό πορτάλ, “ενημερωτικό” μπλογκ ή εφημερίδα. Γράφεις ένα άρθρο όπου παραπέμπεις σε ιστοσελίδες με λινκ.

Μόνο που με τα λινκ πιλατεύεις το πράμα.

  1. Τη μια δεν ενσωματώνεις το λινκ. Μας κουράζεις με το copy/paste*
  2. Την άλλη, το γράφεις λάθος και με σύστημα αυτό, για “φιλικές” σελίδες βάζεις κανονικά το δεσμό**
  3. Αλλά κάνεις και ζαβολιές. Βάζεις το σωστό λινκ, αλλά αφήνεις κενά ανάμεσα στις τελείες. Πιο κουραστικό να πάρεις το λινκ και να το διορθώνεις μετά στη μπάρα διευθύνσεων***

Έτσι αντιλαμβάνεστε το διαδίκτυο; Το Web 2.0; Δεν είναι ντροπή να κατευθύνεις με συνέπεια κι ευκολία τους αναγνώστες σου στις πηγές των ειδήσεων. Αλλά είναι προφανές ότι είστε λιγάκι πλεονέκτες και μοναχοφάηδες, τα κάνετε όλα αυτά για να αποθαρρύνονται οι αναγνώστες μένοντας περισσότερο στη δική σας ιστοσελίδα.

Αν αυτό δεν είναι κουτοπονηριά, τι είναι;

—-

* Μόνιμη συνήθεια των “ενημερωτικών” μπλογκ και των εφημερίδων (κυρίως “Ε” και “Νέα”).

** Τα “ενημερωτικά” μπλογκ. Να σημειώσω πως είδα σε κορυφαίο “ενημερωτικό” μπλογκ να διαφημίζεται κανονικότατα με λινκ νεοναζιστικό μαθητικό μπλογκ όταν δεν βάζει καν πηγές για άλλες δημοσιεύσεις που είναι καθαρές αντιγραφές.

*** Σχεδόν πάντα οι μεγάλες εφημερίδες σαν την “Ε” και τα “Νέα”

Press-gr: στο αρχείο η υπόθεση, κι η σιωπή των αμνών

Τον Φεβρουάριο είχαμε βγάλει την είδηση για την απόπειρα σύλληψης Καψαμπέλη πριν γραφτεί στις εφημερίδες. Είναι δίκαιο λοιπόν να αναφερθούμε  και για την κατάληξη αυτής της υπόθεσης.

Κατάληξη; Στο βαθμό που το δημοσίευμα του pressmme αληθεύει, η υπόθεση πήγε στο αρχείο γιατί δεν βρέθηκαν αποδεικτικά στοιχεία.

Αναμενόμενο ίσως.

Η είδηση όμως είναι αλλού. Από τότε που είδα τo  παραπάνω άρθρο ψάχνω να βρω μια αναφορά στον τύπο και δεν βρίσκω. Ας το συγκρίνουμε αυτό με το τι είχε γραφτεί, και κυρίως την τηλεοπτική υστερία, παίρνουμε μια πολλή σκαιή εικόνα της επίσημης ενημέρωσης.

Ας βγει κάποιος να επιβεβαιώσει ή διαψεύσει.

Η διαμαρτυρία για το DVD

Χτες στις 7μμ μια ομάδα από 20 περίπου bloggers ανάρτησαν στα ιστολόγια τους ένα ποστ διαμαρτυρία για την περιβόητη ιστορία του DVD Ζαχόπουλου και την ‘πληροφορία’ της περασμένης Κυριακής ότι έχει διαρρεύσει στην μπλογκόσφαιρα. Εξέδωσαν και το παρακάτω δελτίο τύπου:

Ύστερα από πληροφορίες που μεταδόθηκαν την Κυριακή 27.1.2007 περί δήθεν ανάρτησης του video της υπόθεσης Ζαχόπουλου στο Διαδίκτυο, περίπου 30 bloggers αποφάσισαν να οργανώσουν την Καμπάνια «ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩ ΤΟ DVD – ΔΕΝ ΠΑΡΑΒΙΑΖΩ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ».

Συντονισμένοι γύρω από αυτό το σύνθημα και χρησιμοποιώντας ως λογότυπο ένα dvd σε σχήμα ροζ κλειδαρότρυπας, οι bloggers κινητοποιούνται προκειμένου να περάσουν το μήνυμα ότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον για να δούμε το εν λόγω video στις οθόνες μας, ούτε στα «συμβατικά», ούτε στα «εναλλακτικά» μέσα ενημέρωσης.

Η Καμπάνια κορυφώνεται την Παρασκευή, ώρα 19.00 – 19.30, οπότε καλούνται όλοι οι bloggers που συμμετέχουν να αναρτήσουν ένα σχετικό κείμενο. Πρόκειται για την πρώτη διαδικτυακή διαδήλωση με ζήτημα που αφορά με τα θεμελιώδη δικαιώματα στον ελληνικό κυβερνοχώρο, δηλαδή το δίπολο προστασίας της ιδιωτικότητας – αξίωσης για διαφάνεια.

Αναζητώντας τα όρια ανάμεσα σε προστασία προσωπικών δεδομένων και διαφάνεια της κρατικής δράσης, καταλήγουμε ότι δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος που να δικαιολογεί την προβολή και μετάδοση του video. Η γενικότερη υπόθεση έχει αδιαμφισβήτητα ενδιαφέρον και πρέπει κάθε στοιχείο που σχετίζεται με τη διαφθορά και συμβάλλει σε έναν ουσιαστικό δημόσιο διάλογο να δοθεί στη δημοσιότητα. Σε αυτόν τον διάλογο, εξ ορισμού, δεν μπορεί να συμβάλλει η προβολή της ερωτικής πράξης.

Θέλουμε έτσι να αφαιρέσουμε από τον επίδοξο δημοσιογράφο ή διακινητή το επιχείρημα ότι «υπάρχει δικαιολογημένο ενδιαφέρον της κοινής γνώμης». Η κοινωνία των πολιτών είναι εδώ και αντιδρά. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να αποφασίσει πριν από εμάς, χωρίς εμάς, ότι «ο κόσμος θέλει να δει το dvd».

Η πρωτοβουλία για την διαμαρτυρία ήταν του e-Lawyer και το σχετικό banner του ibloglive

dvd.jpgΗ διαμαρτυρία δεν βρήκε σύμφωνη όλη την μπλογκόσφαιρα κι ο eLawyer έχει επιχειρήσει να συνοψίσει και να απαντήσει στα σχετικά επιχειρήματα, εδώ.

Προσωπικά, η αηδία που νοιώθω απ’ όλη αυτή την ιστορία, με κάνει να τείνω να συμφωνήσω με τα κίνητρα της διαμαρτυρίας αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί έπρεπε να γίνει με τη μορφή ανάρτησης ποστ σε μια συγκεκριμένη στιγμή. Αυτού του τύπου οι διαμαρτυρίες έχουν νόημα όταν είναι μαζικές για να γεμίζουν οι aggregators κι οι μηχανές αναζήτησης από τα σχετικά ποστ. Ειδικά στις δεύτερες έχει περισσότερη σημασία γιατί όταν ψάχνει κανείς ‘DVD Ζαχόπουλος’ θα βλέπει τη διαμαρτυρία, πιθανώς πάνω πάνω, στις αναζητήσεις (αν έχουν φροντίσει οι διαμαρτυρόμενοι να λινκάρουν ο ένας τον άλλο). Στην περιορισμένη κλίμακα όμως που έγινε περισσότερο για εσωτερική ‘κατανάλωση’ στην μπλογκόσφαιρα προσφέρεται.

Πάντως καταλαβαίνω και την άλλη άποψη που λέει ότι το DVD δεν είναι απλά ένα προσωπικό θέμα Ζαχόπουλου, αλλά ένα πολιτικό ντοκουμέντο και γι αυτό η γνώση του τι περιέχει, μας αφορά. Αλλά δεν μπορώ σε καμιά περίπτωση να συμμεριστώ την δημόσια προβολή του γι αυτό το λόγο.

Το ζήτημα όμως δεν εξαντλείται στο DVD αλλά στην ‘ανθρωποφάγα’ διάθεση του τύπου, των media αλλά και κάποιων blog να εκθέσουν την προσωπική ζωή κάποιου σε δημόσια θέα. Κι απ’ αυτή την άποψη μια καμπάνια που θα αφορά γενικά την προστασία της ιδιωτικότητας θα είχε περισσότερο νόημα.

Ευρωπαϊκό DRM; Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;

Στην αρχή ήταν η ΕΜΙ που συμμάχησε με την Apple για προσφορά DRM-free μουσικής. Έπειτα η Universal. Στο παιχνίδι μπήκαν κατόπιν οι ανεξάρτητες δισκογραφικές. To Amazon έφερε την Warner και τελευταία υποχώρησε η πιο σκληροπυρηνική Sony. Από τον περασμένο Απρίλιο μέχρι το τέλος του 2007 η πώληση της μουσικής μεταμορφώθηκε οριστικά. Προς το καλύτερο. Γιατί όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε σε ένα πρόσφατο πάνελ ειδικών στο CES στο Las Vegas, το DRM (:Digital Rights Management)

..is not about piracy. AACS has been broken and stayed broken through 2007. It’s about controlling competition and eliminating disruptive innovation. If you want to play my content, I get to tell you how to build your player.

Κι ενώ είμαστε κάπου εδώ κι ο ταλαίπωρος καταναλωτής αναστενάζει λίγο με ανακούφιση, έρχεται η Ευρωπαϊκή Ένωση δια στόματος της Viviane Reding,επιτρόπου για την Κοινωνία της Πληροφορίας και τα Μήντια, και μας … στέλνει αδιάβαστους:

Europe’s content sector is suffering under its regulatory
fragmentation, under its lack of clear, consumer-friendly rules for
accessing copyright-protected online content, and serious disagreements
between stakeholders about fundamental issues such as levies and
private copying….We have to make a choice in Europe: Do we want to have a strong music,
film and games industry? Then we should give industry legal certainty,
content creators a fair remuneration and consumers broad access to a
rich diversity of content online

Δηλαδή τι ακριβώς δεν καταλαβαίνουν οι εταιρείες διανομής παραγωγής και διανομής μουσικής που το καταλαβαίνει τόσο καλά η Επίτροπος; Οκ, δεν μιλάει μόνο για μουσική η Επίτροπος αλλά μιλάει και για μουσική. Γιατί θα πρέπει να επινοήσει η Ευρώπη στάνταρ, να οδηγήσει νομοθετικά τις χώρες να τα εφαρμόσουν και τις εταιρείες να προσαρμοστούν τη στιγμή που οι τελευταίες είναι διατεθειμένες να μην διαθέτουν πλέον τη μουσική με DRM; Μήπως το όλο εγχείρημα είναι Defective By Design;