Tag Archives: metablogging.gr

Αλλαγές

Χτες το απόγευμα, άγνωστο πως σβήστηκε ένα αρχείο από το theme του blog,  κι επειδή δεν είχα πρόχειρο backup αναγκάστηκα να αλλάξω τελείως το theme. Το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπετε και που θα αλλάζει συνέχεια τις επόμενες μέρες μέχρι να κατασταλάξω σε κάτι που να με εκφράζει.

Μαζί με το σβήσιμο του theme όμως χάθηκαν κι οι ρυθμίσεις για τις διαφημίσεις  της Google και λέω  να μην τις ανανεώσω. Όχι ότι έχω πρόβλημα μαζί τους. Απλά δεν ταιριάζουν πια. Δεν ήταν ποτέ και τίποτα προσοδοφόρο. Υπήρχαν κυρίως για να με βοηθούν να παρακολουθώ τι κάνει η Google σ’ αυτόν τον τομέα.

Καμιά φορά έρχονται έτσι τα πράγματα που μπαίνεις στον πειρασμό να κάνεις μεταφυσικούς συσχετισμούς γιατί εδώ  και μέρες μ’ απασχολούσαν δύο ζητήματα:

  • Ότι πρέπει να αλλάξω το   metablogging σε πιο προσωπικό μπλογκ
  • Κι ότι, ως εκ τούτου, το να προβάλω διαφημίσεις δεν ταιριάζει.

Το δεύτερο αυτορυθμίστηκε, αλλά αυτή είναι η μικρότερη από τις δύο αλλαγές. (Η διαφήμιση για το Spiti24 είναι ανηλλειμένη υποχρέωση και θα μείνει εκεί ως να εκπνεύσει η υποχρέωση).

Η μεγάλη είναι το ότι να κάνω το metablogging το προσωπικό μου blog, μεταβάλλοντας κάπως την θεματολογία του. Όχι πολύ, γιατί τα θέματα που μ’ ενδιαφέρουν πάνω κάτω τα ίδια είναι. Απλά θέλω να έχω την άνεση να ξεστρατίζω ευχάριστα μερικές φορές.

Το  metablogging  ξεκίνησε σαν ομαδικό μπλογκ κι ακόμα κάτι τέτοιο γράφει στο Tαυτότητα. Δεν υπήρξε ποτέ αμιγώς ομαδικό παρά τις συνεργασίες (περισσότερες στην αρχή και λιγότερες αργότερα). Δεν μπόρεσε να γίνει ούτε κατόπιν των εκκλήσεων μου. Γιατί να το παλεύω άδικα λοιπόν;

Επιπλέον, το blog  και τ΄όνομα του γεννήθηκαν σε μια εποχή που τα blog είχαν μεγαλύτερη σημασία από τώρα. Σιγά σιγά το βάρος έγειρε προς τα κοινωνικά δίκτυα και τα μπλογκ έπαψαν να είναι το κέντρο του κόσμου στον κοινωνικό ιστό. Γι αυτό και τ΄όνομα ακόμα, παρότι ένα microbrand, το νοιώθω να με βαραίνει. Κι αν μπορούσα να το αλλάξω χωρίς να χάσω όλα τα link, θα το έκανα τώρα.

Ένας άλλος λόγος που αποφάσισα αυτή την αλλαγή, είναι κάτι σαν ωρίμανση: στα 3.5 χρόνια που ασχολούμαι με τα μπλογκ έμαθα να εκτιμώ περισσότερο το αυθεντικά προσωπικό από το χωλά υπερπροσωπικό, διαπροσωπικό και τελικά απρόσωπο.

Τα μπλογκ που έχουν αξία είναι αυτά που μπορούμε να τα εντάξουμε σε ένα web of trust, σ’ ένα ιστό εμπιστοσύνης, και χωρίς την προσωπική σφραγίδα κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό.

Τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι κλείνω τις πόρτες σε παλιούς και νέους συνεργάτες. Το αντίθετο. Απλά θα είναι φιλοξενούμενοι στο σπίτι μου πια, παρά όλοι μαζί σ’ ένα ξενοδοχείο.

Για να κλείσω, παραφράζω το γνωστό αγγλικό ρητό: “My blog is my castle ” .

And my lab for sure.