Tag Archives: microsoft

Code Rush: πως η Netscape έκανε open source τον πρώτο browser

Να φανταστείτε δεν την έχω δει ακόμα την ταινία και θέλω να τη μοιραστώ. Έχοντας ζήσει ως ενήλικας όλο το .doc boom και  bust και το θρίλερ του ανταγωνισμού Netscape – Microsoft, το θεωρώ πολύτιμο κομμάτι ιστορίας αυτό το ντοκυμαντέρ που ξέθαψε ο Jeff Atwood (Coding Horror).

Απολάυστε το και διαβάστε και το  ποστ του  Jeff πριν ή μετά (hint: έχει κι άλλη ταινία).

Microsoft Courier

Μιας και τον τελευταίο καιρό έχω γράψει δυο φορές για ebooks, μιας και το Μεγάλο Σάββατο κυκλοφοράει το ipad (με το οποίο, παρεπιπτόντως, δεν είχα ενδιαφέρον ν’ ασχοληθώ μιας και δεν είδα σημαντικές καινοτομίες), ας ρίξουμε μια ματιά στο tablet/ebook reader της Microsoft, το Microsoft Courrier, έτσι για έμπνευση…

YouTube – Microsoft Courier in action.

Ο Bill Gates στο twitter

Εν μέσω ειδήσεων  για κάμψη του ρυθμού αύξησης των χρηστών του twitter, για την εισαγωγή των suggested users με βάση θεματικές κατηγορίες και για εισαγωγή trending topic  με βάση την τοποθεσία του χρήστη, ο Bill Gates, o ιδρυτής και βασικός ‘πιλότος’ της μεγαλύτερης εταιρείας πληροφορικής στον κόσμο, της Microsoft, έκανε την εμφάνιση του στο twitter αλλά και στα social media γενικώτερα, γιατί πέραν του twitter λογαριασμού του, έχει ξεκινήσει κι ένα αισθητικά άρτιο blog στο οποίο μιλάει για το ίδρυμα του και τις δραστηριότητες του που σχετίζονται μ΄αυτό.

Το ότι ο κόσμος διψάει για απευθείας επικοινωνία με τα οιουδήποτε είδους celebrities φαίνεται από τον αριθμό των followers που  ο BG απέκτησε σε μια μέρα: πάνω από 300 χιλ.

Αν κι η θεματική του θα απογοητεύσει ίσως τους technofreaks, που θα έβλεπαν σ’ αυτή την παρουσία μια ευκαιρία για πολεμική υπέρ ή κατά του Bill, προσωπικά είδα μ΄ενδιαφέρον αυτή την κίνηση σαν case study για την είσοδο μιας γνωστής προσωπικότητας στα social media.

Παρότι είναι πολύ νωρίς για να κρίνει κανείς, από διάφορες ενδείξεις, φαίνεται ότι η κίνηση αυτή του BG είναι πολύ μελετημένη και προφανώς υποστηρίζεται από κάποιο επιτελείο.

Σ’ αντίθεση μ’ αυτό που θα φανταζόμασταν από την ιστορία του ονόματος του, ο BG παρακολουθεί στο twitter (λίγους) χρήστες βασικά εκτός τεχνολογίας: κάποια celebrities, αρκετά charities ή NGO’s,  την Microsoft βέβαια,  ειδησεογραφικές πηγές, το TED κ.α.

Παρότι στα λίγα μέχρι στιγμής tweets του δεν έχει εμπλακεί σε κάποιου είδους διάλογο με άλλους χρήστες, έχει κάνει αρκετά retweets  (και με το νέο και με τον παλιό τρόπο).

Στο έβδομο tweet του ανακοινώνει την έναρξη της λειτουργίας του blog του, το www.thegatesnotes.com.

Στο  blog του, ασχολείται βασικά με τρία πράγματα: να μοιράζεται σκέψεις του, να παρουσιάζει πράγματα που μαθαίνει και να μιλάει για τα ταξίδια του. Μοιάζουν και τα τρία για πολύ προσωπικά, αλλά στην πραγματικότητα περιστρέφονται γύρω από τη δραστηριότητα και την προβληματική του ιδρύματος  Gates. Βρίσκω τη θεματική κατηγορία What I’m learning πάρα πολύ έξυπνη και πετυχημένη. Γιατί το να παραδέχεσαι ότι μαθαίνεις συνεχώς, παρότι κοινός τόπος για όλους, προσδίδει μια πατίνα ταπεινότητας σε μια προσωπικότητα που έχουμε ταυτίσει με υπεροψία, αλαζονία και κυριαρχικότητα.

Κάποια από τα post είναι γραμμένα σε τρίτο πρόσωπο, σαν ειδήσεις που αφορούν τον  Bill, και συντάσσονται προφανώς από το επιτελείο του, κι άλλα είναι γραμμένα σε πρώτο πρόσωπο, σαν να έχουν γραφτεί από τον ίδιο. Και λέω ‘σαν’ γιατί δεν είναι καθόλου προφανές ότι όντως γράφει ο ίδιος. Μπορεί απλά να υπαγορεύει σε κάποιο συντάκτη τη γενική γραμμή της σκέψης του κι εκείνος να το μορφοποιεί.

Αισθητή είναι η απουσία της δυνατότητας σχολιασμού στο blog.  Αλλά είναι μάλλον αναμενόμενη. Νομίζω, ότι δεν οφείλεται στο γεγονός ότι δεν επιθυμεί το διάλογο, αλλά στο  ότι  θα γινόταν αυτόματα στόχος trolls και γνωρίζοντας το, απλά το αποφεύγει.  Απ’ αυτή την άποψη δεν μου έκανε αρνητική εντύπωση αυτό τόσο, όσο κάτι άλλο, θαμμένο στους όρους χρήσης.

Για μια non profit δραστηριότητα θα περίμενα μεγαλύτερη ανοιχτοχεριά στη διανομή του content του blog. Ο BG δεν την αποκλείει αλλά την βάζει με κάποιους άκομψους περιοριστικούς όρους κι όχι με μια απλή άδεια Creative Commons (τα έντονα δικά μου):

Permitted Distribution

You may copy or distribute the materials that appear on the Site only for non-commercial purposes, specifically, research, teaching and learning and other similar purposes regarding educational, health care, environmental, economic, technology, social and political issues. You may not use the Site materials for any commercial purpose or

in any manner that disparages or discredits any person. All distributed copies must display the following copyright notice: Copyright 2010 The Gates Notes, LLC. Permission to copy or distribute any materials that appear on the Site that are owned or copyrighted by others must be obtained from the third party that owns such content.

Ακόμα χειρότερα, παρακάτω στους όρους χρήσης γράφει το εξής:

Links, Frames, and Metatags

You may link to the home page of the Site as long as you do not do so in a false or misleading manner. You may not frame the content of the Site. You may not use metatags or any other “hidden text” that incorporates our Site’s contents without our express written consent.

Δεν έχω διαβάσει πολλούς όρους χρήσης ομολογώ, αλλά το να δίνεις άδεια να κάνουν link  στη σελίδα σου μόνο υπό όρους μου φαίνεται γελοίο.  Προφανώς οι δικηγόροι του Gates έχουν άλλη γνώμη.

Πέραν των νομικίστικών, το  blog έχει ένα ακόμα ενδιαφέρον: είναι το καλύτερο showcase των σχετικών Microsoft  τεχνολογιών χωρίς να μιλάει πουθενά γι αυτές. Τα βίντεο είναι βέβαια σε  Silverlight και το blog, νομίζω, είναι από τα Live Blogs της Microsoft. Στα βίντεο μιλάει ο ίδιος ο Bill αλλά δεν είναι οι ερασιτεχνικές παραγωγές που έχουμε συνηθίσει από τους κοινούς θνητούς. Είναι μικρά ντοκυμαντέρ που σίγουρα έχουν σκηνοθέτη κι επιτελείο που τα υποστηρίζει. Θα ήθελα ένα εύκολο τρόπο να πάρει κανείς τα βίντεο για να τα κάνει embed αλλά δεν τον εντόπισα.Το navigation του μ’ αυτό το περίεργο ‘κομπολόι’ μου αρέσει ιδιαίτερα όπως και η γραμμή πάνω πάνω με τα τελευταία tweets του Bill.

Το πρώτο βήμα του  BG λοιπόν γενικά παίρνει καλή βαθμολογία. Να δούμε η συνέχεια.

Chromium OS ή πέτα το OS στα σκουπίδια

Η ιδέα είναι παλιά. Όχι αρχαία, αλλά αρκετά παλιά ώστε αν έχεις μερικά χρονάκια πέραν του συνηθισμένου μέσου όρου των  geeks, να τη θυμάσαι. Κάπου στα μέσα του ’90 λεγόταν network computer κι ήταν ένα μηχανάκι, κάτι σαν set top box,  που δεν είχε τίποτα επάνω, ούτε σκληρό, ούτε λειτουργικό. Φόρτωνε τα πάντα από το δίκτυο που συνδεόταν.

Έμπνευση της τότε εργοδότριας μου   Oracle, και συνδημιουργία της με τη Sun και την  ΙΒΜ, ήταν αρκετά νωρίς για την εποχή του και πήγε άπατο.

Network computer; Γιατί όχι internet computer; Ε, γιατί τότε το internet μόλις άρχιζε να γίνεται το Internet!

Fast Forward 13 χρόνια  μετά  κι ερχόμαστε σε μια μετάλλαξη του network computer. Μόνο που αντί να φορτώνει λειτουργικό από κάποιο δίκτυο, έχει επάνω του ένα και μοναδικό πρόγραμμα: τον browser. Κι εδώ που τα λέμε ο περισσότερος κόσμος πια δεν χρειάζεται κάποιο παραπάνω.

Μιλάμε για το Chrome OS το λειτουργικό που είναι όλο κι όλο ένας browser που τ’ όνομα του δεν μοιάζει τυχαία με το του   Chrome της Google, αφού είναι μετενσάρκωση του ίδιου πράγματος. Το ξέραμε ήδη από τις αρχές του καλοκαιριού, σήμερα όμως η Google ανακοίνωσε ότι ‘ανοίγει’ τον κώδικα του (=Chromium OS)  και τον παραδίδει στους απανταχού developers ένα χρόνο νωρίτερα από την ημερομηνία που το  Chrome OS αναμένεται  να κυκλοφορήσει κανονικά για τους τελικούς χρήστες.

Το θέμα είναι που αποσκοπεί αυτή η κίνηση της  Google;

Υπάρχουν τα προφανή που λέγαμε και για το Android και τον Chrome ότι δηλαδή η Google θέλει να εξασφαλίσει ότι οι εφαρμογές της θα τρέχουν απρόσκοπτα και στο καλύτερο δυνατό περιβάλλον κι έτσι η εμπειρία του χρήστη θα είναι τέτοια που θα τον καθηλώνει σ’ αυτό το περιβάλλον εργασίας.

Υπάρχουν και τα λιγότερο προφανή, εικασίες περισσότερο: ένα λειτουργικό την φέρνει σε απευθείας ανταγωνισμό με την δεσπόζουσα Microsoft. Επειδή όμως αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί με τη μορφή του   Linux, η Google προσπαθεί να κόψει όλες τις πτυχές εκείνες που εμπόδισαν το Linux να πάρει μεγάλο μερίδιο αγοράς στα  PC των ταπεινών χρηστών: οτιδήποτε είναι μη οικείο απαγορεύεται. Από τους τελικούς χρήστες απαιτείται γνώση ενός και μόνο προγράμματος: του browser.

Καταλυτική απλούστευση.

Κι από εφαρμογές; Μόνο web εφαρμογές. Αυτές δηλαδή που η Google χωρίς να έχει αποκλειστικότητα, έχει κυριαρχία.

Αυτή η πρόταση για τους χρήστες χτυπάει στο ψαχνό τη  Microsoft σε δυό cash cows της: τα windows και το Office. Γιατί όσο και φτηνά να τα πουλάει είναι ακριβότερα από το τίποτα.

Θέλει να γίνει η Google η νέα Microsoft; Μπορεί. Μπορεί όμως απλά να θέλει να αποφύγει το Bing να γίνει το νέο Google.

Πηγή: Official Google Blog: Releasing the Chromium OS open source project.

Ad wars!

Για τα windows 7  ο λόγος, τα οποία έχουν πάρει αρκετό θετικό buzz (καμία σχέση με vista δηλαδή) ήδη πριν την έλευση τους. Αλλά στο  mindshare τα πράγματα είναι ακόμα γκρίζα. Πάρτε ας πούμε τη διαφήμιση για τα windows 7 και την απάντηση της apple.  Προσωπικά διαφωνώ με την υιοθέτηση από πλευράς  microsoft του ” I am a PC”. Παίζει σε έδαφος που το κατέχει ο αντίπαλος έτσι. Η διαφήμιση είναι καλή πάντως. Αλλά η απάντηση της apple χωρίς να ασχολείται καθόλου με τα facts παίζει κατευθείαν εκεί που δημιουργούνται οι εντυπώσεις. Δείτε και πείτε μου αν έχω άδικο.

Αποφάσεις με τη βοήθεια του διαδικτύου

Το να ζητήσει κανείς μια συμβουλή φίλου, γνωστού, οικείου ή ακόμα κι άσχετου είναι τόσο κοινό που ελάχιστα ενδιαφέρει κανένα για να το σχολιάσει.

Όταν μπαίνει όμως  ένα ‘εργαλείο’ που διαμεσολαβεί την ερώτηση τότε το πράγμα γίνεται πιο ενδιαφέρον:  μπορεί να σε φέρνει σ’ επαφή με κόσμο που γνωρίζει την απάντηση αλλά που κανονικά δεν θα είχες τη δυνατότητα ποτέ να συναντήσεις για να συμβουλευτείς. Μπορεί γι αυτό  ν’ ανοίγει την όρεξη για περισσότερες ερωτήσεις.  Μπορεί απλώς και να κουράζει με τη συσσώρευση των ανούσιων συμβουλών. Κάπως έτσι είναι η γκάμα των αντιδράσεων μου στην έκθεση των μέσω υποβοήθησης αποφάσεων που λέω να παρουσιάσω παρακάτω.  Ανακαλύψτε  τις δικές σας.

Aardvark

landing_step2Είναι μια συμπαθητική υπηρεσία που δουλεύει μέσω messenger (οι περισσότεροι γνωστοί κάνουν). Όταν εγγράφεσαι δηλώνεις τις θεματικές κατηγορίες που θες να λαμβάνεις ερωτήσεις και που μπορείς να απαντήσεις, δημιουργείς κι ένα εικονικό contact, τον aarvark, στο messenger, κι αυτός ότι ερώτηση του κάνεις αναλαμβάνει να την προωθήσει σ’ όλους τους εγγεγραμμένους αναλόγως με τη περιοχή της ειδίκευσής τους.

Πλεονέκτημα; Το άμεσο της διαδικασίας ερώτηση/απάντηση. Μειονέκτημα;  Ο διάλογος γίνεται στ’ αγγλικά. Και προφανώς η ποιότητα των απαντήσεων εξαρτάται από το θέμα και το πόσοι έχουν δηλώσει ότι το γνωρίζουν που πάλι είναι συνάρτηση από το πόσοι είναι χρήστες της υπηρεσίας.

Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: εγγράφεσαι μόνο με πρόσκληση (διαθέτω αφθονες, όποιος θέλει μου στέλνει ένα μηνυμα με το mail που θέλει να χρησιμοποιήσει για την υπηρεσία).

Hunch

hunch

To hunch ξεκίνησε μόλις πριν δυο βδομάδες τη λειτουργία του κι αν σας θυμίσει λίγο Flickr είναι γιατί ανάμεσα στους δημιουργούς του συγκαταλέγεται η Caterina Fake,  συνδημιουργός του Flickr.

Η προσέγγιση που ακολουθεί το hunch είναι κι αυτή social (με τη συμβολή του κόσμου δηλαδή οι απαντήσεις) αλλά το φαγητό είναι προτηγανισμένο: για μια ερώτηση υπάρχει ένα δέντρο ερωτήσεων/απαντήσεων που σε οδηγεί στο σωστό συμπέρασμα/απόφαση/απάντηση. Κάθε βήμα μπορεί να αλλάξει, να εμπλουτιστεί να σχολιαστεί και να αξιολογηθεί από τρίτους. Έτσι η διαδικασία αποκτάει περισσότερη βαρύτητα κι αντικειμενικότητα.

Γενικά βρήκα το concept ενδιαφέρον αλλά η ποιότητα των ερωτήσεων μέχρις στιγμής είναι χαμηλή έως βλακώδης. Π.χ. η ερώτηση “Είμαι άνδρας ή γυναίκα;”  μόνο ψυχικά διαταραγμένους μπορεί να ενδιαφέρει.

Υπάρχουν όμως κι εργαλεία αποφάσεων που δεν έχουν ‘social’ χαρακτήρα. Να δυό φρέσκα από δυο πολύ μεγάλες εταιρείες.

Bing

bing

Πολλές αποφάσεις δεν χρειάζονται τη συμβουλή άλλων απαραίτητα, αλλά αρκεί  μιας σύγκριση κάποιων δεδομένων: π.χ. αν θέλω ν’ αγοράσω μια ψηφιακή μηχανή και ξέρω πάνω κάτω  τα χαρακτηριστικά που επιθυμώ, τότε συγκρίνοντας τις τιμές μπορώ να καταλήξω γρήγορα σε συμπέρασμα.    Τέτοιες μηχανές αναζήτησης για price comparison υπάρχουν ήδη από τα μέσα του 90.  Το ‘δικό μα’ς Scroutz είναι ένα καλό παράδειγμα.

Τελευταία άφιξη σ’ αυτό το χώρο είναι το bing, μια γενική μηχανή αναζήτησης που είναι εφοδιασμένη όμως και με  λειτουργίες price comparison.  Όπως φαίνεται κι από την εικόνα μιλάμε για γνωστές γενικές κατηγορίες που ενδιαφέρουν τον πολύ κόσμο.

Οι λειτουργίες αυτές εμφανίζονται προς το παρόν μόνο σε Αμερική  αλλά μπορείτε να πάρετε μια γεύση αλλάζοντας τη ‘χώρα’ σας στη σελίδα του bing (πάνω δεξιά).

Σαν κίνητρο για χρησιμοποίηση του bing υπάρχει το πρόγραμμα cashback που στην ουσία επιστρέφει λεφτά για αγορές που θα γίνουν σε επιλεγμένα προϊόντα που βρέθηκαν μέσα από το Bing.

Προσωπικά δεν μ’ έχει εντυπωσιάσει παρότι διαβάζω κι ακούω καλές κριτικές από διάφορους χρήστες.

Google Squared

googlesquqred

Αν έχετε διάθεση για περισσότερη περιπέτεια και λιγότερο μασημένη τροφή, η αντίπαλη μηχανή αναζήτησης ξεκίνησε μια καινούργια υπηρεσία που προσφέρει τη δυνατότητα εξαγωγής αποτελεσμάτων σε μορφή πίνακα (αθάνατο excelακι)!

Οι κολώνες είναι επεξεργάσιμες (προσθέτεις ή αφαιρείς κατά βούληση με βάση κάποιο χαρακτηριστικό) και μπορεί να περιέχουν και εικόνα. Τα αποτελέσματα αφού δεν τα έχει δει άνθρωπος πριν, μπορεί να μην είναι μεγάλης ακριβειας όλες τις φορές, είναι όμως ψυχαγωγικά στην αστοχία τους. Όπως η παρακάτω αναζήτηση για πολύτιμους λίθους που μας πληροφορεί ότι η εικόνα του διαμαντιού είναι ένα κινητό τηλέφωνο!

gsquare

Reblog this post [with Zemanta]

Αναζητώντας την αναζήτηση

magnifyingglass

Έχω καιρό να γράψω ένα λίγο πιο τεχνολογικό ποστ, κι αυτό το έχω μέρες στο μυαλό μου. Ας αξιωθώ λοιπόν:

Παρακολουθώ αρκετό καιρό τώρα τις διάφορες προσπάθειες που γίνονται στον τομέα της αναζήτησης στο web.   Γιατί, θα ρωτούσε κανείς, αφού υπάρχει η Google; Τι προσπαθείς να βρεις;

Δεν προσπαθώ να βρω κάτι αλλά θέλω να δω αν θα επιβεβαιωθεί μια διαίσθησή μου: ότι οι μεγάλες αλλαγές που θα ανατρέψουν το σκηνικό της επιρροής και της δύναμης στην τεχνολογία (=Google) ΔΕΝ θα έρθουν από την αναζήτηση.

Η ανατροπή έγινε μια φορά και δεν θα επαναληφθεί. Η Google ξεπετάχτηκε από κει που κανείς δεν το περίμενε και γιγαντώθηκε γιατί οι μεγάλοι (= Microsoft) δεν είχαν εκεί την προσοχή τους. Και τώρα τρέχουν καταϊδρωμένοι να καλύψουν την απόσταση που όλο και μεγαλώνει.

Λίγη ιστορία:

Με περίπου αυτή τη σειρά πρέπει να έχουν ανακοινωθεί μια σειρά από σημαντικές εξελίξεις στην αναζήτηση:

  • Real time web search:  Προέκυψε από το summize (που κατόπιν αγοράστηκε από το twitter κι ενσωματώθηκε ως search.twitter.com) και το search του friendfeed. Αφορά την δυνατότητα αναζήτησης θεμάτων που μόλις έχουν κάνει την εμφάνισή τους στο web. Πολλοί μιλήσαν για την νέα διάσταση στην αναζήτηση, την οποία δεν κατέχει ακόμα η Google και που συνεπώς κινδυνεύει απ’ αυτήν. Είναι αλήθεια πως ο παλαιότερος αλγόριθμος της Google βασιζόταν σε ιστορικά στοιχεία (αριθμός συνδέσμων προς ιστοσελίδα) για να δημιουργήσει κατάταξη και συνεπώς δεν έφερνε νεώτερα πράγματα γρήγορα και μπροστά. Αυτό βέβαια δεν ίσχυε για υπηρεσίες όπως Google News και Blogsearch. Πρόσφατα η βασική μηχανή αναζήτησης έχει προσαρμοστεί να φέρνει πάνω πάνω στ’ αποτελέσματα και ευρήματα από εγγραφές της ίδια μέρας. Η απόσταση που έχει να καλύψει η Google είναι μικρή και νομίζω ότι θα την καλύψει.
  • Audio indexing: το να μπορεί μια μηχανή αναζήτησης να ανακαλύψει λέξεις μέσα σε αρχεία ήχου είναι αρκετά δύσκολο τεχνολογικά. Το περασμένο φθινόπωρο η  Google λανσάρισε για τις αμερικάνικες εκλογές μια υπηρεσία που  έκανε ακριβώς αυτό αλλά μόνο για πολιτικές ομιλίες στα μεγάλα media.
  • Wolfram Alpha:  Οι αναζητήσεις της Google δεν φέρνουν πάντα σαφή αποτελέσματα κι  εξαρτώνται από λέξεις που μπορεί να έχουν διαφορετικό σημασιολογικό περιεχόμενο αναλόγως των συμφραζομένων. Για να αντλήσει βέβαιες και σίγουρες πληροφορίες που απαιτούν μια κάποια μαθηματική επεξεργασία, η  WA εισάγει την έννοια της ‘υπολογιστικής αναζήτησης’. Το ερώτημα προς τη μηχανή είναι το πρώτο μέλος μιας ισότητας, και το αποτέλεσμα το δεύτερο. Παρά την μεγάλη φασαρία που έγινε γύρω από την WA δεν μπορώ να διακρίνω τα σημαντικά πλεονεκτήματα της που θα την έκαναν να κερδίσει μερίδιο από την Google. Στην καλύτερη περίπτωση θα μείνει μια niche μηχανή αναζήτησης.
  • Bing: Η μηχανή αποφάσεων, όπως την θέλει η Microsoft. Πέραν από την κλασσική αναζήτηση, περιέχει ειδικές κατηγορίες (ταξίδια, αγορές κτλ) για τις οποίες παρέχει συγκριτικά αποτελέσματα (τιμών, χαρακτηριστικών κτλ) που βοηθούν τον χρήστη να κάνει αυτό που λέει ο χαρακτηρισμός της μηχανής: να πάρει μια απόφαση, συνήθως για αγορά. Επειδή τα αποτελέσματα είναι κονσέρβα, κι επειδή έχουν μεγάλη σημασία για τις αποφάσεις για αγορές, βλέπω με μεγάλη καχυποψία την συγκεκριμένη μηχανή, γιατί εύκολα μπορεί να γίνει ένα εργαλείο γκρίζου μάρκετιν. Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορώ να δω ποιά είναι η δυσκολία να ακολουθήσει κι αυτό το παράδειγμα η Google, αν υποτεθεί ότι είναι πετυχημένο.
  • Facebook search: Το μεγάλο social network είχε ως τώρα μια εντυπωσιακή έλλειψη: καθώς ήταν κλειστό, δεν επέτρεπε στις μηχανές αναζήτησης να το συμπεριλάβουν στ.΄αποτελέσματά τους. Το ίδιο δε, δεν παρείχε κανενός είδους δυνατότητα αναζήτησης πέραν των προσώπων. Μέχρι χτες που ανακοίνωσε την έναρξη της πειραματικής χρήσης του νέου search. Το νέο search θα αναζητήσει μια θέση στον ήλιο του real time search αλλά θα γίνει κι εργαλείο για μέτρηση buzz.
  • Τέλος, χρειάζεται μια γενική μνειά στις σημασιολογικές (semantic) μηχανές αναζήτησης που ανακοινώνονται και ξανακοινώνονται καιρό τώρα, χωρίς όμως να έχουμε δει κάτι εντυπωσιακό ακόμα, αφού το αποτέλεσμα εξαρτάται από την δόμηση του περιεχομένου περισσότερο, παρά από την ίδια τη μηχανή αναζήτησης.

Είναι προφανές ότι η αναζήτηση έχει αλλάξει. Έχει εμπλουτιστεί. Διαθέτει νέες παραμέτρους. Όμως ο μόνος τρόπος για να μπορέσει να κρατηθεί κανείς μπροστά από τη Google σ΄αυτό το χώρο είναι η αναζήτηση σε κλειδωμένο περιεχόμενο που συνεπάγεται πολλά δυσάρεστα. Είναι λάθος λοιπόν ν’ αναζητά κανείς την πρωτοπορία σ’ ένα χώρο που κάποιος άλλος διαθέτει προβάδισμα, τεράστιους πόρους και στρατό ταλέντων. Η επόμενη  Google δεν θα γεννηθεί με κλονοποίηση.

Photo by Jeffrey Beall

Microsoft Vine: για τις δύσκολες ώρες

Η Microsoft δεν μας έχει συνηθίσει στις καινοτομίες. Είναι περισσότερο γνωστή σαν εταιρεία που παίρνει μια υπάρχουσα ιδέα και προσπαθεί να την κάνει καλύτερη. Ή τουλάχιστον προσπαθεί. Σ’ αυτό το πνεύμα είναι και το καινούργιο δημιούργημα που ακούει στο όνομα Vine και συνδιάζει χαρακτηριστικά εργαλείου κοινωνικής δικτύωσης, messanger και γεωγραφικής εφαρμογής.

Το Vine προορίζεται να κρατά ανοιχτή την επικοινωνία μεταξύ φίλων και συγγενών σε καιρό θεομηνιών και καταστροφών. Η έμπνευση για τη δημιουργία του προέρχεται άλλωστε από κάτι ανάλογο: τον τυφώνα Κατρίνα που σάρωσε τη Νέα Ορλεάνη.

Το Vine περιέχει τρεις βασικές λειτουργίες: ένα dashboard (πανόπτη στα ελληνικά;) όπου βλέπει κανείς τις διάφορες ενημερώσεις, την αποστολή και λήψη alert και τα reports.
Τα alerts έχουν τον χαρακτήρα ‘επείγοντος’ μηνύματος προς τους αποδέκτες που είναι συνδεδεμένοι με τον χρήστη που το έστειλε. Παραδίδεται δε σε ότι μορφή αυτή επιλέξουν: μήνυμα στον υπολογιστή, email ή SMS.
Τα reports είναι οι πιο καθημερινές ενημερώσεις κι εδώ υπεισέρχεται ο socialmediaκος χαρακτήρας.

Προς το παρόν το Vine είναι ‘κλειστό’. Δεν δέχεται ούτε beta testers. Αλλά σύντομα θα ανοίξει. Μια μικρή γεύση μόνο στο παρακάτω βίντεο.

Reblog this post [with Zemanta]

Τα 10 πρώτα website brands στους νέους

Από δελτίο τύπου του Ζοο έμαθα για “την έρευνα της Synovate για το Youth Marketing και τα Best Brands των νέων στην Ελλάδα σε όλες τις θεματικές κατηγορίες”. Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό adbusiness No 633.

Η πρώτη δεκάδα για  websites brands στους Έλληνες νέους είναι τα εξής:
1. Google
2. Facebook
3. Yahoo
4. In.gr
5. YouTube
6. Zoo.gr
7. Hi5
8. Contra.gr
9. MySpace
10. Ebay

Δύο παρατηρήσεις:

  • υπάρχουν τρία ελληνικά site στη δεκάδα (in, zoo και contra), αρκετά παρήγορο για το ελληνικό internet.
  • μου κάνει εντύπωση που βρίσκεται το ebay στη 10η θέση. Δεν είναι ούτε νέο site, ούτε νεανικό, ούτε έχει κάποια συγκεκριμένη δραστηριότητα που να είναι θελκτική στις νεαρές ηλικίες. Ή μήπως έχει;

Wikipedia – Encarta, ο αγώνας έληξε 1-0

encartaΗ Microsoft ανακοίνωσε ότι  πρόκειται να τερματίσει τη ζωή της Encarta, της εγκυκλοπαίδειας που ο Bill Gates ξεκίνησε σαν pet project στα μέσα του 80.

Λέει η σχετική ανακοίνωση:

On October 31, 2009, MSN® Encarta® Web sites worldwide will be discontinued, with the exception of Encarta wikipediaJapan, which will be discontinued on December 31, 2009. Additionally, Microsoft will cease to sell Microsoft Student and Encarta Premium software products worldwide by June 2009.

Στη σχετική δικαιολόγηση η ανακοίνωση αναφέρει (οι υπογραμμίσεις δικές μου) :

Encarta has been a popular product around the world for many years. However, the category of traditional encyclopedias and reference material has changed. People today seek and consume information in considerably different ways than in years past.

Τι εννοεί εδώ; Ναι οι παραδοσιακές εγκυκλοπαίδειες έχουν αλλάξει αλλά η ENCARTA δεν ήταν μια παραδοσιακή εγκυκλοπαίδεια. Ή μήπως ήταν;
Αυτό που διαφοροποιούσε την ENCARTA από μια παραδοσιακή εγκυκλοπαίδεια ήταν ότι ήταν ηλεκτρονική. Αλλά αυτό δεν συνιστά απόσταση από το ουσιαστικό μέρος της εγκυκλοπαίδειας που είναι το πως σχηματίζεται το σώμα γνώσης που περιέχει. Μάλλον λοιπόν εδώ υποκρύπτεται ότι ακριβώς αυτός ο παραδοσιακός τρόπος παραγωγής έχει αλλάξει. Και ξέρουμε ποιό είναι το νέο παράδειγμα (paradigm με την έννοια που έδινε στον όρο ο Thomas Kuhn): η Wikipedia.

Στην παραδοσιακή εγκυκλοπαίδεια η συγκέντωση της γνώσης επαφίεται στους ειδικούς. Κι όχι μόνο η συγκέντρωση αλλά κι η επιλογή. Στην Wikipedia, η συγγραφή είναι δυνητικά ανοιχτή σε όλους. Στην πραγματικότητα και πάλι μικρές ομάδες είναι που οδηγούν τη συγγραφή αλλά η σημαντική διαφορά είναι ότι αυτές οι ομάδες είναι ανοιχτές. Και το κυριώτερο: το μοντέλο της Wikipedia είναι ένα μοντέλο ομοφωνίας. Ότι εμπεριέχεται είναι ανά πάσα στιγμή ένα consensus που επιτυγχένεται με την απλή διαδικασία του ότι αν κάποιος διαφωνεί με κάτι μπορεί να το αλλάξει ad infinitum.

H ENCARTA βέβαια δεν είναι ένας παλιός και έγκυρος παίκτης όπως η Brittanica ή ο Larouse. Άραγε ποιό μπορεί να είναι το μέλλον τους;

Και γενικά τι σημαίνει να επικρατήσει  το μοντέλο της Wikipedia; Ενδιαφέροντα ερωτήματα και πολλές γνώμες γύρω απ΄αυτά. Η δική σας;