Tag Archives: plurk

Plurk: το microblogging γίνεται mainstream;

Το twitter είναι σίγουρα το εργαλείο που έκανε το microblogging mainstream. Mainstream στους technobloggers κυρίως, γιατί παραμένει ένας social network για geeks.

Άπειρα ποστ έχουν γραφτεί για το twitter, εκατοντάδες εφαρμογές και χρήσεις, χιλιάδες παράπονα για την αστάθειά του. Γενικά έχει γίνει τόσος θόρυβος, που θα έλεγε κανείς ότι πλέον οι δικτυακές κοινότητες δεν ασχολούνται με τίποτ’ άλλο . 

Η εντύπωση απέχει όμως πολύ από την αλήθεια αφού οι twitters αριθμούν μόλις ένα εκατομύριο διεθνώς, νούμερο πενιχρό μπροστά στα δεκάδες εκατομύρια της μπλογκόσφαιρας, του facebook ή του myspace.

Τι συμβαίνει;

Μάλλον το εξής απλό: Το twitter δεν είναι κάτι που ‘μιλάει’ στον κόσμο.

Και σ’ αυτό φταίει η απλότητά του. Οι άγραφοι κανόνες του θέλουν τριβή για να γίνουν οικείοι. Κι η παρακολούθηση των συζητήσεων, ακόμα κι όταν την επιτρέπουν τα καθημερινά του outages,  είναι προβληματική έως αδύνατη.  Οι ίδιες οι συζητήσεις δε, με τη λακωνική έκφραση των 140 χαρακτήρων φαίνονται κρυπτικές στους αμύητους .

Πριν λίγες μέρες όμως έκανε την εμφάνισή του ένα καινούργιο microblogging service, που υπόσχεται να ανοίξει δρόμους στις ‘μάζες’: το plurk.

Τι διαφορετικό έχει το plurk; Πολλά.

Κατ’ αρχήν ένα interface που εικονοποιεί τη ροή του χρόνου και αποτυπώνει τις ενημερώσεις και τις συζητήσεις μέσα σ’ αυτόν. Οι μετοικούντες από το twitter μπερδεύονται έχοντας συνηθίσει από την ανάποδη χρονολογική σειρά των ΄κελαηδημάτων. Το timeline κινείται από αριστερά προς τα δεξιά και μπορεί κανείς να ανατρέξει εύκολα σε παλαιότερες  ώρες με το ποντίκι, ή ημερομηνίες με τη βοήθεια καλενταριού.

    2008-06-06_0048

Έπειτα, και πολύ βασικό: τη δυνατότητα σχολίων – απαντήσεων που ‘κρύβονται’ πίσω από την αρχική ενημέρωση και δεν δημιουργούν θόρυβο στην γενική εικόνα. Πατώντας πάνω στην ενημέρωση ανοίγει ένα παραθυράκι κι αποκαλύπτει τον διάλογο.

2008-06-06_0201

Τρίτο, την αυτόματη ενημέρωση για νέες καταχωρήσεις ή απαντήσεις, κάτι που κάνει την ανάγκη ενός client εργαλείου σχεδόν περιττή. Αυτή η λειτουργία είναι που το κάνει πολύ εθιστικό, καθώς οι ενημερώσεις εμφανίζονται γρήγορα, το ίδιο κι οι απαντήσεις και νοιώθει κανείς συνεχώς την επιθυμία να εμπλακεί σε διάλογο.

2008-06-06_0205

Τέταρτο, το plurk, δεν προσφέρει μόνο το γνωστό κείμενο των 140 χαρακτήρων αλλά διαθέτει επιπλέον μια σειρά από qualifiers (:στην ουσία αγγλικά ρήματα όπως is, says, feels, loves, hates κτλ) τα οποία σε συνδιασμό με το κείμενο δημιουργούν μια σειρά ενημερώσεων που αποτυπώνουν καταστάσεις στις οποίες μπορεί να ανατρέξει κανείς.

Πέμπτο, κρυφά μυνήματα όπως και στο twitter, μόνο που εδώ μπορεί κανείς να τα φιλτράρει στο timeline, και να βλέπει μόνο αυτά. Αλλιώς διαθέτει φίλτρα για να βλέπει  μόνο τις δικές του ενημερώσεις ή τις δικές και των φίλων του.

Είπα φίλοι; Ναι εδώ ισχύουν τα κλασσικά: πρόσκληση με email κτλ. H καινοτομία εδώ είναι ότι μπορείς να οργανώνεις τους φίλους σε ‘κλίκες’ , ομάδες δηλαδή. Δεν έχω δει πως μπορείς να φιλτράρεις το timeline για να φαίνεται μόνο μια κλίκα, αλλά μπορεί αυτό να είναι κάτι που αποκαλύπτεται με το κάρμα. Ναι, το plurk χρησιμοποιεί την παλιομοδίτικη έννοια που κάρμα, που θα είναι οικεία στους θαμώνες των forum και  που όσο μεγαλώνει, πέρα από τα παράσημα που παίρνεις, υποτίθεται σου ξεκλειδώνει νέες δυνατότητες.

Μπορεί επίσης  κανείς να στέλνει ενημερώσεις στο plurk από Instant Messenger (υποστηρίζει τους γνωστούς) και διαθέτει βέβαια και την mobile έκδοση της σελίδας, που μοιάζει πολύ με twitter.

Διαθέτει βέβαια και το σχετικό widget για να διαφημίζεις στο μπλογκ σου τις σαχλαμάρες που λες στο plurk.

 

Τι μας λείπει; Η δυνατότητα αναζήτησης φίλων, η δυνατότητα cross post στο twitter, κάποιο API (αν κι απ’ ότι είδα κάτι πρέπει να υπάρχει αλλά δεν το ανακοινώνουν ακόμα) κι ένας τρόπος να κάνεις εισαγωγή το social graph (“καλά τώρα, τι μας λες ρ
μεγάλε”, θα μου πείτε, “αυτό λείπει από παντού”).

Το plurk είναι σίγουρα καλοσχεδιασμένο. Για μένα το ενδιαφέρον όμως είναι αλλού. Την Τρίτη το πρωί έγραψα στο twitter ότι    έφτιαξα λογαριασμό στο plurk και μέχρι το βράδι είχα ήδη 30 φίλους (άν έχετε μείνει εκτός, χτυπήστε πόρτα εδώ). Παρακολούθησα ΟΛΕΣ τις ενημερώσεις των φίλων, κι ΟΛΟΥΣ τους διαλόγους (εννοείται κολλώντας άσχημα στην οθόνη), πρέπει να έκανα καμιά εκατοσταριά δικές μου, και δεν ένοιωσα καθόλου να χάνομαι. Αυτό για όσους ξέρουν τη ζάλη του twitter είναι καινοφανές.

Οι αντιδράσεις των υπολοίπων ήταν μικτές. Κάποιοι με συνοπτικές διαδικασίες το μίσησαν. Κάποιοι κόλλησαν κι άρχισαν να το ψάχνουν ενδελεχώς. Κάποιοι ακολούθησαν το πλήθος. Το γεγονός συζητιόταν δυό μέρες στο twitter. Όλος αυτός ο γρήγορος θόρυβος νομίζω κάτι δείχνει. Αν μη τι άλλο,δείχνει τι δρόμο πρέπει ν’ ακολουθήσει το twitter.