Tag Archives: search

30 μέρες αγωνίας

Αν είδες εφημερίδες (ή όποιο άλλο μέσο) τις τελευταίες 30 μέρες το θέμα που μονοπωλεί την ειδησεογραφία είναι η ελληνική κρίση, οι ευρωπαϊκές συνιστώσες της κι ο παγκόσμιος αντίκτυπος.
Αν όμως κοιτάξεις τι πραγματικά ψάχνει ο Έλληνας στο διαδίκτυο αυτές τις μέρες, επανέρχεσαι στην πραγματικότητα.


Αναζητώντας την αναζήτηση

magnifyingglass

Έχω καιρό να γράψω ένα λίγο πιο τεχνολογικό ποστ, κι αυτό το έχω μέρες στο μυαλό μου. Ας αξιωθώ λοιπόν:

Παρακολουθώ αρκετό καιρό τώρα τις διάφορες προσπάθειες που γίνονται στον τομέα της αναζήτησης στο web.   Γιατί, θα ρωτούσε κανείς, αφού υπάρχει η Google; Τι προσπαθείς να βρεις;

Δεν προσπαθώ να βρω κάτι αλλά θέλω να δω αν θα επιβεβαιωθεί μια διαίσθησή μου: ότι οι μεγάλες αλλαγές που θα ανατρέψουν το σκηνικό της επιρροής και της δύναμης στην τεχνολογία (=Google) ΔΕΝ θα έρθουν από την αναζήτηση.

Η ανατροπή έγινε μια φορά και δεν θα επαναληφθεί. Η Google ξεπετάχτηκε από κει που κανείς δεν το περίμενε και γιγαντώθηκε γιατί οι μεγάλοι (= Microsoft) δεν είχαν εκεί την προσοχή τους. Και τώρα τρέχουν καταϊδρωμένοι να καλύψουν την απόσταση που όλο και μεγαλώνει.

Λίγη ιστορία:

Με περίπου αυτή τη σειρά πρέπει να έχουν ανακοινωθεί μια σειρά από σημαντικές εξελίξεις στην αναζήτηση:

  • Real time web search:  Προέκυψε από το summize (που κατόπιν αγοράστηκε από το twitter κι ενσωματώθηκε ως search.twitter.com) και το search του friendfeed. Αφορά την δυνατότητα αναζήτησης θεμάτων που μόλις έχουν κάνει την εμφάνισή τους στο web. Πολλοί μιλήσαν για την νέα διάσταση στην αναζήτηση, την οποία δεν κατέχει ακόμα η Google και που συνεπώς κινδυνεύει απ’ αυτήν. Είναι αλήθεια πως ο παλαιότερος αλγόριθμος της Google βασιζόταν σε ιστορικά στοιχεία (αριθμός συνδέσμων προς ιστοσελίδα) για να δημιουργήσει κατάταξη και συνεπώς δεν έφερνε νεώτερα πράγματα γρήγορα και μπροστά. Αυτό βέβαια δεν ίσχυε για υπηρεσίες όπως Google News και Blogsearch. Πρόσφατα η βασική μηχανή αναζήτησης έχει προσαρμοστεί να φέρνει πάνω πάνω στ’ αποτελέσματα και ευρήματα από εγγραφές της ίδια μέρας. Η απόσταση που έχει να καλύψει η Google είναι μικρή και νομίζω ότι θα την καλύψει.
  • Audio indexing: το να μπορεί μια μηχανή αναζήτησης να ανακαλύψει λέξεις μέσα σε αρχεία ήχου είναι αρκετά δύσκολο τεχνολογικά. Το περασμένο φθινόπωρο η  Google λανσάρισε για τις αμερικάνικες εκλογές μια υπηρεσία που  έκανε ακριβώς αυτό αλλά μόνο για πολιτικές ομιλίες στα μεγάλα media.
  • Wolfram Alpha:  Οι αναζητήσεις της Google δεν φέρνουν πάντα σαφή αποτελέσματα κι  εξαρτώνται από λέξεις που μπορεί να έχουν διαφορετικό σημασιολογικό περιεχόμενο αναλόγως των συμφραζομένων. Για να αντλήσει βέβαιες και σίγουρες πληροφορίες που απαιτούν μια κάποια μαθηματική επεξεργασία, η  WA εισάγει την έννοια της ‘υπολογιστικής αναζήτησης’. Το ερώτημα προς τη μηχανή είναι το πρώτο μέλος μιας ισότητας, και το αποτέλεσμα το δεύτερο. Παρά την μεγάλη φασαρία που έγινε γύρω από την WA δεν μπορώ να διακρίνω τα σημαντικά πλεονεκτήματα της που θα την έκαναν να κερδίσει μερίδιο από την Google. Στην καλύτερη περίπτωση θα μείνει μια niche μηχανή αναζήτησης.
  • Bing: Η μηχανή αποφάσεων, όπως την θέλει η Microsoft. Πέραν από την κλασσική αναζήτηση, περιέχει ειδικές κατηγορίες (ταξίδια, αγορές κτλ) για τις οποίες παρέχει συγκριτικά αποτελέσματα (τιμών, χαρακτηριστικών κτλ) που βοηθούν τον χρήστη να κάνει αυτό που λέει ο χαρακτηρισμός της μηχανής: να πάρει μια απόφαση, συνήθως για αγορά. Επειδή τα αποτελέσματα είναι κονσέρβα, κι επειδή έχουν μεγάλη σημασία για τις αποφάσεις για αγορές, βλέπω με μεγάλη καχυποψία την συγκεκριμένη μηχανή, γιατί εύκολα μπορεί να γίνει ένα εργαλείο γκρίζου μάρκετιν. Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορώ να δω ποιά είναι η δυσκολία να ακολουθήσει κι αυτό το παράδειγμα η Google, αν υποτεθεί ότι είναι πετυχημένο.
  • Facebook search: Το μεγάλο social network είχε ως τώρα μια εντυπωσιακή έλλειψη: καθώς ήταν κλειστό, δεν επέτρεπε στις μηχανές αναζήτησης να το συμπεριλάβουν στ.΄αποτελέσματά τους. Το ίδιο δε, δεν παρείχε κανενός είδους δυνατότητα αναζήτησης πέραν των προσώπων. Μέχρι χτες που ανακοίνωσε την έναρξη της πειραματικής χρήσης του νέου search. Το νέο search θα αναζητήσει μια θέση στον ήλιο του real time search αλλά θα γίνει κι εργαλείο για μέτρηση buzz.
  • Τέλος, χρειάζεται μια γενική μνειά στις σημασιολογικές (semantic) μηχανές αναζήτησης που ανακοινώνονται και ξανακοινώνονται καιρό τώρα, χωρίς όμως να έχουμε δει κάτι εντυπωσιακό ακόμα, αφού το αποτέλεσμα εξαρτάται από την δόμηση του περιεχομένου περισσότερο, παρά από την ίδια τη μηχανή αναζήτησης.

Είναι προφανές ότι η αναζήτηση έχει αλλάξει. Έχει εμπλουτιστεί. Διαθέτει νέες παραμέτρους. Όμως ο μόνος τρόπος για να μπορέσει να κρατηθεί κανείς μπροστά από τη Google σ΄αυτό το χώρο είναι η αναζήτηση σε κλειδωμένο περιεχόμενο που συνεπάγεται πολλά δυσάρεστα. Είναι λάθος λοιπόν ν’ αναζητά κανείς την πρωτοπορία σ’ ένα χώρο που κάποιος άλλος διαθέτει προβάδισμα, τεράστιους πόρους και στρατό ταλέντων. Η επόμενη  Google δεν θα γεννηθεί με κλονοποίηση.

Photo by Jeffrey Beall

Μικρές αγγελίες αλα Web 2.0

Μια από τις πρώτες πετυχημένες εφαρμογές αυτού που έχουμε συνηθίσει να αποκαλούμε Web 2.0 ήταν το περιβόητο πια Craigslist, το site που οι χρήστες του μπορούσαν να δημοσιεύουν ελεύθερα μικρές αγγελίες παντός είδους.

Δεν θυμάμαι/γνωρίζω αν το concept της δωρεάν μικρής αγγελίας από τους χρήστες για τους χρήστες είχε δοκιμαστεί και πριν, αλλά σίγουρα η προσπάθεια του Craiglist ήταν η πρώτη τόσο επιτυχημένη.

Τέτοιου τύπου παραδείγματα δεν έχουμε δει πολλά στο ελληνικό web 2.0 στερέωμα σε αντίθεση με social bookmarking, blogs, social networks ή user generated content something sites. Γιατί άραγε; ΄Ισως γιατί δεν υπήρχαν πολλές (ή απλά καλές) open source λύσεις και που να μπαίνεις στον κόπο να δημιουργήσεις κάτι 🙂

Τελευταία έχω δει δύο όμως που αξίζουν αναφοράς. Τις πιάνω με τη σειρά που τις αντιλήφθηκα (και με πολύ καθυστέρηση).

To GreekEstate είναι ένα site αγγελιών για ακίνητα. Οι αγγελίες ακινήτων παραδοσιακά ήταν πολύ φτωχές σε τρόπο παρουσίασης στις εφημερίδες (μικρό κειμενάκι με λίγες λέξεις) αλλά αποτελούσαν ένα καλό εισόδημα γι αυτές. Η υπηρεσία όμως που πρόσφεραν προς τους χρήστες ήταν μειωμένη γιατί οι περισσότερες προέρχονταν από μεσιτικά και έμοιαζαν απελπιστικά μεταξύ τους. Αυτός που αναζητά σπίτι, πριν αρχίσει να παίρνει τους δρόμους, θέλει μια καλυτερη εικόνα για το τι πρόκειται να βρεί.

Ο παγκόσμιος ιστός έλυσε αρχικά το πρόβλημα του πλούσιου περιεχομένου, επιτρέποντας εμφάνιση αγγελιών συνοδευόμενες από φωτογραφίες και χάρτες, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις αντέγραψε τη λογική των εφημερίδων για την πληρωμένη καταχώρηση. Τώρα που κι οι εφημερίδες επιτρέπουν τη δωρεάν καταχώρηση, το νε επιμείνουν οι ιστοσελίδες στο παλιό μοντέλο θα ήταν υπερβολικά πασσέ για το ίντερνετ.

Το GreekEstate ακολουθεί τη βασική λογική του Web 2.0 “από τον κόσμο για τον κόσμο”. Όποιος θέλει μπορεί να καταχωρήσει κι όποιος θέλει μπορεί να αναζητήσει. Χρησιμοποιεί ajax σε διάφορα σημεία (αναμενόμενο) όπως στις φόρμες αναζήτησης π.χ. Για χάρτες χρησιμοποιεί, τι άλλο, Google Maps.

Σημαντικό είναι ότι λειτουργεί βασικά με τη λογική της αναζήτησης (απλής και δομημένης) κι όχι με ατελείωτες λίστες ακινήτων που πρέπει να σκανάρεις με το μάτι. Επιπλέον προσφέρει και feed για τις αναζητήσεις, πράγμα που επιτρέπει στο χρήστη να μην επιστρέφει ξανά και ξανά αλλά να ειδοποιείται όποτε υπάρχει νέα πληροφορία.

Το business model του είναι monetization από πληρωμή καταχωρήσεων ακινήτων και διαφήμιση (adsense, banners κτλ), προς το παρόν τουλάχιστον.

Έχω την εντύπωση ότι δεν έχει πολύ περιεχόμενο ακόμα κι αυτό μάλλον οφείλεται στο internet illiteracy των ανθρώπων που ασχολούνται με τα σπίτια. Κρίμα γιατί είναι μια προσπάθεια που μπορεί να αποβεί πολύ χρήσιμη.

Έγραψαν επίσης

Το jobsite, είναι ένα site αγγελιών προσφορά κι ευρέσεως εργασίας πολύ πιο πρόσφατο από το GreekEstate (βδομάδες αντί για μήνες). Είναι δημιούργημα του web designer Πέτρου Δημητριάδη και της nohsys.net. Να πω ότι τη γραφιστική δουλειά του Δημητριάδη την παρακολουθώ και την βρίσκω σαν μια από τις πιο ενδιαφέρουσες που κυκλοφοράνε εν Ελλάδι. Το jobsite δεν ξεφεύγει από τον κανόνα.

Έχει ήδη 52 αγγελίες εργασίας (τη στιγμή που γράφεται το παρόν), μάλλον λίγο geeky οι περισσότερες, αλλά αυτό απλά λέει ότι το πήραν είδηση πρώτοι ήταν οι του συναφιού. Ή, ίσως, ότι στην πληροφορική βιάζεται ο κόσμος να αλλάξει δουλειά 🙂

Κι εδώ υπάρχει η λογική της αναζήτησης Google like, και με δυνατότητα για περαιτέρω refining με advanced αναζήτηση, αλλά δεν λείπουν κι οι λίστες. Κι εδώ ajax κι RSS Feed, κι επίσης, όπως λέει και στο logo, διασύνδεση με Google Maps (δεν μπόρεσα να την κάνω να δουλέψει. My bad?)

Μου έκανε εντύπωση ότι από γεννησιμιού του προσπαθεί να δημιουργήσει fan base πουλόντας μπλουζάκια, καπέλλα,κούπες κι άλλα με το logo του κι αυτό συνάδει με το ότι τo jobsite δεν είναι εμπορικό εγχείρημα, δεν αποσκοπεί, δηλαδή, στο κέρδος κι αυτό σίγουρα θα του κερδίσει φίλους.

Είμαι σίγουρος ότι έχουμε να δούμε κι άλλες λειτουργίες από το jobsite στο μέλλον.

Έγραψαν επίσης

Καλή επιτυχία αμφότεροι!