Tag Archives: spam

Spam: μια παλιά αντιγνωμία κι ένας κώδικας συμπεριφοράς

eMail
Image by Esparta via Flickr

Με αφορμή ένα σχόλιο μου στο twitter για το πως αρκετοί νέοι έλληνες χρήστες στο twitter δρουν σαν spammers κάνοντας follow πολλές εκατοντάδες  άλλους έχοντας μόνο ‘αφήσει το ίχνος τους’ μια χούφτα φορές, ο giannoug μου αντέτεινε ότι αυτό δεν είναι spamming γιατί δεν ενοχλεί, κι εξ αυτού θυμήθηκα μια παλιά συζήτηση, νομίζω με τον Νίκο Δραντάκη και τον Στέφανο Κοφόπουλο, για το κατά πόσο υπάρχουν spammers στο twitter.

Ας τα πάρουμε με τη σειρά:

Ο κλασσικός ορισμός του spam είναι ‘ανεπιθήμητο email που σκοπό έχει να διαφήμισει προϊόν ή υπηρεσία στην καλύτερη περίπτωση, ή να παρασύρει και να παγιδεύσει ανίδεο χρήστη στη χειρότερη’.

Το πρόβλημα με το spam είναι ότι δεν μπορείς να το εξαφανίσεις, γιατί σαν ιός, μεταλλάσεται συνεχώς: ο αποστολέας εμφανίζεται διαφορετικός, το κείμενο κι ο τίτλος παραλλάσουν, και μπορεί τη μια φορά να έχει εικόνες την άλλη όχι.

Ένα σταθερής μορφής μήνυμα είναι εύκολο να το μπλοκάρεις μ’ ένα φίλτρο, αλλά ένα μεταλλασόμενο μήνυμα μόνο ειδικά αντιspamming εργαλεία το πιάνουν, κι αυτά όχι πάντα.

Στο twitter τώρα, όταν κάποιος χρήστης μας κάνει follow,  έχουμε την επιλογή να τον αγνοήσουμε ή να τον μπλοκάρουμε. Ακριβώς γι αυτό το λόγο το following  δεν θεωρείται spam κι ο giannoug κι οι παλιοί μου συζητητές έχουν εκ πρώτης όψεως δίκιο.

Αν δούμε όμως λίγο καλύτερα τη σειρά των ενεργειών:

  • Κάποιος μας κάνει follow
  • Ένα μήνυμα φτάνει στο mail μας που μας ειδοποιεί συνοπτικά για το γεγονός και μ’ ένα σύνδεσμο παραπέμπει στην σελίδα του χρήστη
  • Επειδή δεν μπορούμε να ξέρουμε εκ των προτέρων ποιός είναι αυτός, πηγαίνουμε στην σελίδα του προφίλ του για να πληροφορηθούμε
  • Μια κατάλληλα κατασκευασμένη τέτοια σελίδα, κάλλιστα λειτουργεί σαν διαφημιστικό μήνυμα και μπορεί να περιέχει κι άλλο σύνδεσμο που να μας προτρέπει να πάμε παρακάτω.

Η διαδικασία προσφέρεται θαυμάσια για spam,  πραγματικό spam, και μάλιστα είναι αποτελεσματικότερη από το παραδοσιακό spam στο να φτάσει το μήνυμα σε μας γιατί στο τελευταίο τις περισσότερες φορές αναγνωρίζουμε το ανεπιθύμητο μήνυμα από τον τίτλο κι η μόνη ενέργεια που υποχρεωνόμαστε είναι το  delete ή το mark as spam.

Κι αν αποφασίσουμε να μπλοκάρουμε το χρήστη; Κακό που του κάναμε! Επενδύεται μια νέα ταυτότητα και φτου κι απ’ την αρχή.

Όμως δεν εννοούσα ότι οι νέοι έλληνες χρήστες είναι spammers μ’ αυτήν την έννοια. Όχι. Ελάχιστους τέτοιους έχω δει.

Δεν είναι spammers γιατί επιδιώκουν την προσοχή μας, αλλά γιατί επιδιώκουν την προσοχή γενικώς: προσπαθώντας να κάνουν φίλους μερικές εκατοντάδες ή χιλιάδες παλιότερους χρήστες φανερώνουν ότι στην πραγματικότητα δεν θέλουν φίλους αλλά ακροατές. Κι έχουν ένα πολύ ισχυρό σύμματο στο να το πετύχουν: την ματαιοδοξία μας. Γιατί, ναι, όλοι βεντετίζουμε λίγο ή πολύ και καμαρώνουμε που έχουμε ‘κοινό’, όταν κάποιος επιδιώκει να γίνει ‘φίλος’ μας.

Προφανώς δεν έχω φάρμακο για τις αδυναμίες του ανθρώπινου χαρακτήρα από καταβολής κόσμου, αλλά αν κάποιος νέος χρήστης του twitter θα ήθελε να ακούσει μια συμβουλή για το τουϊτερικό σαβουάρ βιβρ, θα του πρότεινα τα εξής:

  1. Πρώτα φτιάξε την σελίδα του προφίλ σου έτσι που να είναι αποκαλύπτική του ποιός είσαι και ποιά είναι τα ενδιαφέροντά σου.
  2. Γράψε λίγα tweets ακόμα κι αν δεν έχεις κανένα που να σ’ ακολουθεί για να δώσεις ένα στίγμα και για ν’ ασκηθείς λίγο.
  3. Έπειτα ακολούθα 10-20 ανθρώπους που γνωρίζεις ή που έχεις ακούσει ότι μιλάνε για πράγματα που σ’ ενδιαφέρουν και προσπάθησε να μπεις στην ‘συζήτηση’ σχολιάζοντας, προσθέτοντας πληροφορίες και γενικά συνεισφέροντας.
  4. Δες με ποιούς συνδιαλέγονται και ακολούθα σιγά σιγά αυτούς που σ’ ενδιαφέρουν. Είναι σίγουρο ότι αρκετοί θα σε ακολουθήσουν επίσης.

Από κει και πέρα θα βρεις τα υπόλοιπα μόνος χωρίς να γίνεσαι ενοχλητικός.

Reblog this post [with Zemanta]

“Περάστε κι απ’ αυτό το μπλογκ…”

Αφορμή για το παρόν είναι ένας εκνευρισμός του απογεύματος που προκλήθηκε από mail που μου ανήγγηλε ποιό είναι το νέο ποστ σε κάποιο μπλογκ. Είναι σαφές ότι ούτε είχα ρωτήσει, ούτε και  μ’ ενδιέφερε.

Αφού έγραψα στο  twitter πως, από δω και μπρος,  ότι παρόμοιο λαμβάνω   θα το στέλνω στον Καιάδα, είπα να το δω λίγο πιο ψύχραιμα. Γιατί τελικά νομίζω ότι στις περισσότερες περιπτώσεις επικρατεί άγνοια συνδιασμένη με επιθυμία για γρήγορη ανάδειξη, κι όχι πραγματικά κάποια σκοτεινή πρόθεση.

Γι αυτό θα προσπαθήσω να πω γιατί, κατά τη γνώμη μου, αυτή η μέθοδος προσέγγισης αναγνωστών σε ένα μπλογκ είναι λάθος και πρέπει να αποφεύγεται.

Όπως αυτός που μιλάει συνέχεια για τον εαυτό του έχει μικρή πιθανότητα να γίνει αγαπητός σε μια παρέα, έτσι κι ένα μπλογκ που προσπαθεί να προωθήσει τη δική του ατζέντα και μόνο, γεννά ανάλογα συναισθήματα.

Όπως σπάνια ακούμε τον τυχαίο τύπο που αγορεύει στο δρόμο, ή τον περίεργο που μας πιάνει απρόσκλητος συζήτηση, έτσι συμβαίνει και μ’   ένα μπλογκ που προσκαλεί αναγνώστες μέσω email.

Χρησιμοποιώ επίτηδες αυτές τις αναλογίες με δυσάρεστα πρόσωπα, γιατί τα μπλογκ είναι κατεξοχήν προσωπικός τρόπος έκφρασης. Μιλάει ο μπλογκερ, δεν είναι δελτίο ειδήσεων, ακόμα κι αν το αντικείμενο είναι ειδησεογραφικό. Για να μιλήσεις και να μην είσαι ο τρελός του δρόμου, ο γελοίος της παρέας, ο ενοχλητικός, πρέπει πρώτα να μπεις στην συζήτηση, δηλαδή να ακούσεις.

Πως να θεωρήσω ότι έχει ‘ακούσει’ κάποιος που με καλεί να διαβάσω κάτι για θεματικό αντικείμενο για το οποίο ποτέ δεν έχω ενδιαφερθεί, διαβάσει  ή σχολιάσει, σε μπλογκ ή σε άλλο social medium;

Για να μπεις στη συζήτηση, γιατί όλη η μπλογκόσφαιρα ένα δίχτυ συζητήσεων είναι, πρέπει πρώτα να ακούσεις. Να δεις τι συζητιέται, τι ταιριάζει στα ενδιαφέροντά σου και ‘ποιός’ το εκφωνεί. Να διαβάσεις, να σχολιάσεις, να παρακολουθήσεις.

Αν σχολιάσεις έντιμα και καταθέσεις την άποψη σου σε παρόμοιας θεματικής με σένα μπλογκ , κάποιοι θα σε δουν, θα δουν τι λες κι αν το βρουν ενδιαφέρον, θα έρθουν στο μπλογκ σου, θα γραφτούν στο feed σου και θα σε σχολιάσουν με τη σειρά τους.

Αν θες να είσαι πιο in, πήγαινε σε νέα εργαλεία συζήτησης: μπες στο twitter, στο friendfeed, στο sync live, μοιράσου ποστ από το google reader, μοιράσου links στο delicious, προμοτάρησε ότι νομίζεις ότι αξίζει σε site  σαν το buzz, το blogz, το foracamp, το digg, το freestuff κ.α.

Αναζήτησε το τι θεωρούν οι άλλοι ενδιαφέρον σ’ αυτά τα social bookmarking εργαλεία και σχολίασε.

Η λογική του να προωθώ το περιεχόμενο που δημιουργώ με email είναι ξένη στους μπλόγκερς. Είναι πολύ web 1.0. Θυμίζει καμπάνια μάρκετιν, απ’ αυτές που επιχειρούν οι μικρότερες συνήθως εταιρείες και που είναι με το ένα πόδι στο σπαμ.

Ένα μπλογκ δεν είναι portal. Δεν υπάρχει για να έχει επισκέπτες. Υπάρχει για να καταθέτει μια άποψη. Υπάρχει για να συζητά. Υπάρχει για να έχει αναγνώστες. Κι οι αναγνώστες είναι συμμέτοχοι, δεν είναι πελάτες. Είναι ισότιμοι, αν όχι καλύτεροι.

Δεν υπάρχουν τρικ και κόλπα για γρήγορη ανάδειξη στη μπλογκόσφαιρα. Για όσους προτιμούν τα κόλπα υπάρχει το τσίρκο…

Η φωτογραφία από τον Roadsidepictures.

Reblog this post [with Zemanta]

Απώλεια ρυθμίσεων από το facebook (update)

Εδώ και λίγες μέρες είχα πάψει να παίρνω ειδοποιήσεις για γεγονότα στo facebook. Μόλις δε τώρα έλαβα το παρακάτω email:

Unfortunately, the settings that control which email notifications get sent to you were lost. We’re sorry for the inconvenience.

To reset your email notification settings, go to:

http://www.facebook.com/editaccount.php?notifications

Thanks,
The Facebook Team

Δυσκολεύομαι να καταλάβω τι έχει συμβεί, κυρίως γιατί αφορά ειδοποιήσεις με mail, μια ευαίσθητη περιοχή που αν παραβιαστεί μπορεί να γίνει μια θαυμάσια μηχανή για σπαμ.
Άλλοι με παρόμοιο πρόβλημα;

Update: Τελικά το πρόβλημα και είναι γενικώτερο και το έχουν ανακαλύψει άλλοι πριν από μένα.

Reblog this post [with Zemanta]

Οι κλεφτοκοτάδες των feed

Όχι ρε γύφτο! Δεν θα κόψω εγώ το feed μου για πάρτη σου. Κοίτα να δεις τι θα γίνει (θενς Internetakias, neolaia.gr, xblog):

Τα splogs έχουν χτυπήσει εδώ και καιρό την πόρτα της ελληνικής μπλογκόσφαιρας. Κόποι ωρών, ημερών, μηνών και ετών ακυρώνονται σε δευτερόλεπτα με την ακούσια βοήθεια των feed (και όχι μόνο). Ολο και συχνότερα οι Έλληνες bloggers υποκύπτουν στον έμμεσο εκβιασμό που δημιουργεί αυτή η ανεξέλεγκτη αναπαραγωγή των blog τους.

Το φαινόμενο δεν είναι ελληνικό και αυτό είναι θετικό καθώς όλο και περισσότεροι ψάχνουν να βρουν μια λύση. Η διαφορά με π.χ. τα spam mail είναι οτι τα splogs ξεκινάνε απο εσένα. Αν δεν γράψεις εσύ το post σου δε θα βρεθεί κάποιος να το πάρει και να το πασάρει σε έναν τρίτο. Οπότε υπο προυποθέσεις μπορεις να έχεις εσύ το πάνω χέρι.

Σίγουρα δεν είναι κάτι εύκολο. Αυτοί που ψάχνουν να βρουν τρόπο να εκμεταλλευτούν τη δουλειά σου για δικό τους όφελος πάντα θα είναι ένα βήμα μπροστά. Καλούμε όλους να βοηθήσουν με ιδέες και προτάσεις για το πως θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το φαινόμενο.

Υπάρχουν ήδη διάφοροι τρόποι για να κάνουμε όσο περισσότερο “ανεπιθύμητη” γίνεται την παρουσία του blog μας στα διάφορα splogs.

Ας δούμε κάποιους

Hotlinking images

Μια απο τις άμεσες επιπτώσεις των splogs είναι συνήθως η αυξημένη κατανάλωση bandwidth που μας δημιουργούν λόγω της χρήσης των φωτογραφιών μας. Μια κίνηση που μπορούμε να κάνουμε είναι να απαγορεύσουμε το hotlinking, δηλαδή να μη μπορεί κάποιος να δει φωτογραφίες μας έξω απο το site μας. Ομως πόσο αυτό ενοχλεί τον splogger?

Ενα κείμενο με ωραίες φωτογραφίες τραβάει την προσοχή. Ενα κείμενο με καθόλου φωτογραφίες αλλά διαφημίσεις απο δίπλα; Μήπως αυτό βολεύει ακόμα καλύτερα; Μια πολύ καλή λύση λοιπόν είναι η εμφάνιση συγκεκριμένης φωτογραφίας σε περίπτωση hotlinking, όχι γενικά αλλά απο sites τα οποία έχουμε βάλει στην “black list”

Η φωτογραφία που χρησιμοποιήσαμε είναι η παρακάτω. Θα μπορούσε να είναι μια ακόμα πιο ενοχλητική φωτογραφία ωστε να είναι ακόμα πιο ισχυρό το μήνυμα προς τον splogger. Θα μπορούσε ακόμη να είναι μια φωτογραφία-διαφήμιση για το site μας , για να εκμεταλλευτούμε και τους επισκέπτες στο splog που έτσι κι αλλιώς λόγω της δικής μας δουλειάς πάνε εκεί. Αλλά και μια απλή εικόνα με ένα σαφές κείμενο είναι αρκετή

eikona-hotlink

Ο τρόπος για να γίνει αυτό, ειδικά σε wordpress είναι σχετικά απλός. Ανοίγετε το αρχείο .htaccess που βρίσκεται συνήθως στο home directory του wordpress. Εκει πέρα κάτω ακριβώς απο το

# BEGIN WordPress

και πάνω απο οτιδήποτε άλλο γράψτε

RewriteEngine On
RewriteCond %{HTTP_REFERER} ^http://(.+\.)?splog\.com/ [NC]
RewriteRule .*\.(jpe?g|gif|bmp|png)$ eikona.jpg [L]

splog\.com το site στο οποίο θέλετε να εμφανίζεται η απαγορευτική εικόνα (κρατάτε το \) και eikona.jpg το path της εικόνας.

Αυτό ήταν. Πλέον όποτε κάποιο splog χρησιμοποιεί φωτογραφίες απο το blog σας,παρά τη θέλησή σας, θα εμφανίζει αυτό το αρχείο. Σημειώστε οτι και πάλι θα χρησιμοποιείται bandwidth σας αλλά λογικά θα βαρεθεί αφού θα τον ενοχλείτε :) Καλό είναι η εικόνα που θα δημιουργήσετε να είναι αρκετά μεγάλη σε διαστάσεις ;)

Αλλοίωση :)

Μια άλλη πολύ καλή λύση είναι η χρήση κάποιου plugin για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Απο αυτά που κυκλοφορούν το πιο “ελπιδοφόρο” φαίνεται να είναι τοwordpress antileech plugin.

Τι κάνει αυτό; Με λίγα λόγια, το παρακάτω post

internetakias-antileech-1a

κάθε φορά που θα το επισκέπτεται ο splogger και τα προγράμματά του για να το αντιγράψουν, μεταμορφώνεται σε

internetakias-antileech-2

Η συγκεκριμένη μέθοδος θέλει αρκετό χρόνο για να πετύχει καθώς θα πρέπει να αναγνωρίσετε τον splogger. Το plugin καταγράφει τις κινήσεις στα feeds κλπ και εσείς θα πρέπει με διάφορους τρόπους (συγκρίνοντας τις ώρες, βλέποντας το raw log stats του server κλπ) να αναγνωρίσετε ποιος είναι ο “αντιγραφέας”. Εντοπίζοντας τον έχετε διάφορες επιλογές, όπως π.χ. τι ακριβώς θα γίνεται με το feed σας. Θέλετε να εμφανίζεται ένα μέρος του μόνο στον splogger; Θέλετε να εμφανίζεται κάτι σαν αυτό της παραπάνω φωτογραφίας (το plugin έχει μια πολύ ωραία συλλογή απο παρόμοια κείμενα ); Θέλετε ένα απλό κειμενάκι; Δεν έχει και τόσο σημασία, αυτό που μετράει είναι οτι μπορείτε να χειριστείτε τον splogger όπως θέλετε χωρίς να επηρεάσετε το υπόλοιπο FEED κοινό σας.

Περιμένουμε τις προτάσεις σας για το πως θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε αυτο το φαινόμενο.

Technorati: αναβαθμίστε το wordpress σας ή βγείτε εκτός καταλόγου μας

Μόλις διάβασα την ανακοίνωση του Technorati ότι σταματάει να κάνει crawl  τα blog με έκδοση wordpress πριν την 2.3.3 λόγω ενός προβλήματος ασφαλείας. Το πρόβλημα αφορά την εισαγωγή κρυφών συνδέσμων προς άσχετες διευθύνσεις, αόρατων στο χρήστη μεν, ορατών όμως στις μηχανές αναζήτησης. Δεν αφορά τους χρήστες που είναι στο wordpress.com αλλά όσους έχουν μόνοι τους εγκαταστήσει WordPress.

Το “μυστήριο” με το σπαμ

Τελευταία όταν ανοίγω το εταιρικό μου mailbox, έρχομαι αντιμέτωπος με 50 τουλάχιστον μηνύματα που θέλουν να με πείσουν ότι το έχω μικρό και μόνο με Viagra μπορώ να ικανοποιήσω την ερωτική μου σύντροφο. Τίποτα καινούργιο στο περιεχόμενο αλλά μεγάλη διαφορά στο πλήθος. Γιατί και στο παρελθόν το ίδιο spam λάμβανα αλλά σε δόσεις που μπορούσα να κάνω πλάκα γι αυτό. Το να σβήνω κάθε τρεις και λίγο αυτά τα άθλια μηνύματα δεν είναι μόνο κουραστικό κι εξοργιστικό, κατατείνει τελικά να μη θέλω να χρησιμοποιώ το email καθόλου.

Πάντως, κι αυτό το λέω χωρίς ίχνος διαφημιστικής πρόθεσης, η εικόνα στα mailbox του Gmail, είναι τελείως διαφορετική. Σπάνια, βλέπω ανεπιθύμητα μηνύματα. Το antispam της Google κάνει πραγματικά καλή δουλειά, σε βαθμό που, αν γινόταν, θα μετέφέρα το εταιρικό μου email σε gmail (διατηρώντας βέβαια το domain μου).

Spam Chart

Πηγή: Official Google Blog

Αλλά οι λύσεις που δίνει η Google στο θέμα  είναι για μεγάλους παίκτες απ’ όσο ξέρω.

Ενα ακόμα ενδιαφέρον με το Gmail antispam σύστημα είναι ότι πια χρησιμοποιεί και OCR (Optical Character Recognition) τεχνολογίες για να αναγνωρίζει τα μηνύματα που στέλνονται με μορφή εικόνας. Κι άλλοι το κάνουν, αλλά αυτό που εντυπωσιάζει στη Google είναι οι εσωτερικές συνέργιες που έχει με τα άλλα προϊόντα της. Το OCR, για παράδειγμα, προέρχεται από την συσσωρευμένη εμπειρία ψηφιοποιήσεων για τα Google Books. Πόσο αποτελεσματικό είναι, μόνο από το αποτέλεσμα μπορεί να το κρίνει κάποιος που δεν έχει πρόσβαση στα άδυτα της Google. Και το αποτέλσμα είναι θετικό, αλλά δεν επέρχεται μόνο από μια ταχτική αντιμετώπισης του σπαμ (:OCR).

Εν κατακλείδι όμως το ερώτημα δεν είναι ποιές τεχνολογίες αντισπάμ είναι οι καλύτερες. Δεν είναι καν το γιατί στέλνονται αυτά τα μηνύματα ούτε το ποιοί τα στέλνουν. Το ερώτημα είναι γιατί δεν τους πιάνουν. Όταν ένα μήνυμα σε καλεί σε οικονομική δοσοληψία, κάπου πρέπει να υπάρχει ένα αποδέκτης. Δεν είναι προφανές ότι κυνηγώντας αυτόν που επωφελείται από το σπαμ, κυνηγάς τελικά το ίδιο το σπαμ; Δεν ξέρω αν υπάρχει νομικό κενό ή κενό βούλησης. Κι αν υπάρχει κενό βούλησης, γιατί υπάρχει; Προστατεύονται οι σπάμμερς από υψηλά ιστάμενους; (Δεν μιλάω ειδικά για Ελλάδα, για να μην παρεξηγηθώ). Ή προστατεύονται από την αδράνεια και την αμέλειά τους (και μας);

Πολιτικού σπαμ συνέχεια

avramopoulosaathinon.jpgΜετά τον υποψήφιο της Θεσαλλονίκης που μας γέμισε τα mail box έχουμε και υπουργό σπάμερ! Απίστευτο; Κι όμως αληθινό.
Το μήνυμα έρχεται σε μορφή εικόνας και βέβαια δεν δίνει δυνατότητα απεγγραφής από λίστα κτλ (σιγά μην ασχολούμαστε με τέτοιες τρίχες).
Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι από που έρχεται: avramopoulosd@inst-tcsd.org
Τι είναι αυτό το domain; Είναι email domain (δεν έχει αντίστοιχη ιστοσελίδα) του ” The International Institute of Tourism – Culture and Sustainable Development ή, Ελληνικά, Διεθνές Ινστιτούτο Τουρισμού, Πολιτισμού και Αειφόρου Ανάπτυξης” Και τι είναι αυτός ο οργανισμός; Μακάρι νάξερα. Πάντως στην Αθήνα βρίσκεται όπως φαίνεται από το τηλέφωνο στο κάτω μέρος αυτής της σελίδας (μη σας μπερδεύει το 011).
Οι παλιές φιλίες του Υπουργού Τουρισμού εξυπηρετούν τον Υπουργό Υγείας.
Το πράγμα γίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρον αν αναζητήσει κανείς το νούμερο στον κατάλογο του ΟΤΕ.

Το Ινστιτούτο λοιπόν είναι μια εταιρεία παροχής τουριστικών υπηρεσιών;;;; Ή μήπως προεκλογικών υπηρεσιών;

Βέβαια, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, ο υπουργός θα μπορούσε να μην έχει ιδέα, κι αυτό να είναι έργο καλοθελητών ή κακοθελητών, φανατικών οπαδών χωρίς μυαλό ή αντιπάλων που θέλουν να τον δυσφημίσουν.
Αν υπήρχε δικαιοσύνη θα μαθαίναμε..

epistoli-ofidi-mi.jpgΠάντως οι σπάμερς δεν περιορίζονται στον πολιτικό χώρο της Ν.Δ.
Ιδού κι ο υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ με τα ίδια χαρακτηριστικά: εικόνα-μήνυμα, χωρίς ορατό παραλήπτη, αλλά τουλάχιστον από το domain του υποψηφίου.
Και βέβαια με δυνατότητα απεγγραφής…. (ε, κάνουμε και λίγη πλάκα).

Να σας πω τώρα κάτι; Αν μου υπόσχονταν οι υποψήφιοι ότι δεν θα έπεφτε ούτε ένα χαρτάκι, δεν θα έβλεπα ούτε μια αφίσα, ούτε ένα σημαιάκι, ότι τα λεφτά για τα προεκλογικά περίπτερα, τις μικροφωνικές και τους προβολείς θα πήγαιναν κάπου που τα χρειάζονται (στους πυρόπληκτους ας πούμε, και μάλιστα ειδικά στις 45χιλ. αλλοδαπούς που βρέθηκαν χωρίς δουλειά και μέλλον με τις φωτιές), τότε θα ανεχόμουν όλο το ηλεκτρονικό σπαμ του κόσμου. Αλλά που…

Πολιτικό σπαμ: μήπως πρέπει να τα δει κανένας εισαγγελέας;

pspam.jpgΈχω μια φτωχούλα εταιρεία και θέλω να την προωθήσω μέσω Ίντερνετ. Τι κάνω ο καλός σου; Σκαρώνω ένα διαφημιστικό email, αγοράζω μια λίστα με ονόματα εταιρειών και την ξαμολάω σ’ όλη την Ελλάδα. Και για να έχω και τα οπίσθια μου καλυμμένα, βάζω κάτω κάτω με ψιλά ότι άμα δεν θέλετε να λαμβάνετε τέτοια μηνύματα στείλτε ένα κενό mail στo Svisemeaptinkardiasou@spammers.gr κτλ.

That’s the Greek way. Κι η παροιμιώδης πια ανεκτικότητά μας έχει αφήσει να συνεχίζεται αυτή η ιστορία μ’ αποτέλεσμα να γυρίσω από τις διακοπές και να βρω σ’ ένα από τα mailbox μου 930 μηνύματα εκ των οποίων 1 (!!!!) ήταν κανονική επικοινωνία. Εντάξει δεν ήταν όλα ελληνικά, αλλά you get the picture.

Σήμερις, τα έχω πάρει ιδιαιτέρως γιατί παίρνω το τρίτο στη σειρά email από υποψήφιο βουλευτή Θεσσαλλονίκης (πως είπατε;) και μάλιστα χωρίς να μου δίνει τη δυνατότητα να απεγγραφώ από τη λίστα των υποψήφιων ‘πελατών’ του.
Δηλαδή ρε κύριε δε φτάνει που μ’ ενοχλείς, δε φτάνει που δε μου δίνεις τη δυνατότητα να μη σε ψηφίσω γιατί ψηφίζω αλλού, μου στερείς και το δικαίωμα του να μην βρίσκομαι στη λίστα σου; Είναι νόμιμη συμπεριφορά αυτή; Μήπως πρέπει να σας μαζέψει κανένας εισαγγελέας; Δε φτάνει που σε λίγο θα γεμίσετε τους δρόμους με βρωμόχαρτα, σπατάλη δασών τα οποία ορκίζεστε ότι θα προστατέψετε, πρέπει να μου γεμίζετε και το mailbox μου με προεκλογικές ανοησίες ;

Το Gmail θεωρεί τα Google Alerts spam!

google alers are spamΑπίστευτο κι όμως αληθινό. Δείτε την εικόνα. Η μόνη εξήγηση – πέραν του να είναι πρόβλημα του Gmail- που μπορώ να σκεφτώ, είναι να έχω μαρκάρει σα σπαμ κάποιο συγκεκριμένο μήνυμα κατά λάθος. Αλλά πάλι, δεν θάπρεπε ο antispam αλγόριθμος του gmail να το καταλάβει;