Tag Archives: sync

Θέλω να μοιραστώ κάποια bookmarks. Μπορώ;

Προσπαθούσα νωρίτερα να βρω ένα απλό τρόπο να μοιράζομαι bookmarks με κάποιο συνεργάτη ή φίλο, χωρίς να χρειάζεται να γραφτούμε κι οι δύο σε κάποια υπηρεσία social bookmarking. Ακούγεται αρκετά απλό αλλά μετά από λίγο ψάξιμο στο google και μια συζήτηση στο twitter συνειδητοποιώ ότι δεν είναι. Ή ότι απλά κάποιος δεν το έχει πάρει σοβαρά για να το λύσει.

Υπακούοντας λοιπόν στην παραπάνω παρότρυνση, περιγράφω το πρόβλημα και πως θα ήθελα να είναι η λύση:

Θέλω να μπορώ:

  • να μοιράζομαι με τρίτον/τρίτους της επιλογής μου συγκεκριμένα bookmark από τον browser μου
  • να μοιράζομαι με τρίτον/τρίτους συγκεκριμένους φακέλλους με  bookmark από τον browser μου για να τα διαβάσει μόνο
  • να μοιράζομαι με τρίτον/τρίτους συγκεκριμένους φακέλλους με  bookmark από τον browser μου για μπορεί να τα διαβάσει αλλά και να προσθέσει άλλα
  • να μοιράζομαι με τρίτον/τρίτους το σύνολο των  bookmark από τον browser μου για μπορεί να τα διαβάσει αλλά και να προσθέσει άλλα
  • θέλω να μπορώ ν΄ αναιρέσω ανά πάσα στιγμή το δικαίωμα που έχω δώσει σε τρίτο/τρίτους να διαβάζουν/γράφουν bookmarks

Αν προσπαθήσω να σκεφτώ μια αναλογία νομίζω ότι η καλύτερη είναι το dropox. Θα ήθελα όλα τα παραπάνω να γίνονται με τον τρόπο που δουλεύει το  dropbox, δηλαδή, αφενός να συγχρονίζω αυτόματα τα bookmark μου μεταξύ διαφορετικών συσκευών και browser κι αφετέρου να μπορώ, κατ’ επιλογήν, να δώσω πρόσβαση σε τρίτους σ’ αυτά.

Ωραίο προβληματάκι. Ποιός θα το λύσει λοιπόν.

Ο Google Reader στην έρευνα του Sync

Συνεχίζοντας την ανάγνωση της έρευνας του Sync έφτασα στο κομμάτι της datamine.it.
Διαβάζοντας το report της Datamine.it κι ανατρέχοντας στους διάφορους κανόνες συσχετίσεων (γιατί κανόνες αλήθεια;) , εντύπωση μου έκανε η συχνή αναφορά στον Google Reader.
Αντιγράφω παρακάτω τους σχετικούς κανόνες (4 από τους 19, ήτοι ποσοστό κάτι λίγο πάνω από 20%):

  • Rule 6: if the blogger uses only the social web service ‘twitter’ then he often uses the service ‘google reader’ with a certainty of 76%.
  • Rule 8 suggests that ‘google reader’ is also preferred by the 75% of the bloggers who don’t often use ‘facebook’ and ‘you-
    tube’ or another social web service
  • Rule 16 suggests, with a certainty of 70%, that bloggers who often use the web service ‘buzz’, are also expected to utilize
    the ‘google reader’ web service.
  • Rule 17 : Among the responders who consider the number of readers as an important success metric and also blog about technology, 70% of them also use ‘google reader’.

Ο πρώτος κανόνας μου φαίνεται κακοδιατυπωμένος γιατί αυτό το ‘only’ αποκλείει τη συσχέτιση για την οποία μιλάει ο κανόνας γι αυτό θεωρώ από δω και μπρος ότι απλά δεν υπάρχει.

Πόσους όμως αφορά ο Google Reader;

Από το γράφημα των απαντήσεων της έρευνας βλέπουμε ότι τον χρησιμοποιεί το 37% των μπλόγκερ που απάντησαν.

sync_greader

Αυτό το 37% της μπλογκόσφαιρας (το στρογγυλεύω στο 40) είναι ένα ιδιαίτερο κομμάτι της: είναι αυτό που καταναλώνει και διακινεί ενεργά την πληροφορία.

Από που βγαίνει αυτό το συμπέρασμα; Καταρχήν από την έντονη συσχέτιση twitter, που είναι ένα κατεξοχήν μέσο μοιράσματος πληροφορίας και του Google Reader, που είναι ένα μέσο συλλογής της (κανόνας 6).

Έπειτα από την αρνητική συσχέτιση με το facebook ή το youtube που έχουν περισσότερο χαρακτήρα διασκέδασης παρά ενημέρωσης (κανόνας 8).

Για τον κανόνα 16 δεν υπάρχει μόνο απλή συσχέτιση: το buzz είναι καλωδιωμένο με τον google reader με την έννοια ότι τροφοδοτείται αυτόματα από τις επιλογές συγκεκριμένων αναγνωστών του Google Reader και τις αξιολογεί/βαθμολογεί δηλαδή τις φιλτράρει ως προς τη σημαντικότητα.

Τέλος, ο κανόνας 17 μας λέει ότι η αναγνωσιμότητα είναι μέτρο επιτυχίας κι άρα αξία για την παραπάνω μερίδα των blogger.

Ποιό είναι το πρακτικό συμπέρασμα; Αν θέλει κανείς να διασπείρει πληροφόρηση μέσα από τα ελληνικά social media, μάλλον πρέπει να προσεταιριστεί αυτήν την μερίδα της μπλογκόσφαιρας.

Θα είχε περαιτέρω αξία να μπορούσαν να εντοπιστούν συγκεκριμένες ομάδες μέσα σ’ αυτή τη μερίδα, και να προσδιοριστούν τα χαρακτηριστικά τους, γιατί έτσι θα διαφαινόταν κι ‘χρωματισμός’ της πληροφορίας απ’ αυτή τη διακίνηση.

Reblog this post [with Zemanta]

Υπάρχει ελληνικό επαγγελματικό blogging;

Παρότι η επικρατούσα άποψη είναι ότι δεν υπάρχει σοβαρό επαγγελματικό blogging στην Ελλάδα (επαγγελματικό = blogging το οποίο να αποφέρει εισόδημα ικανό για να βιοποριστεί κάποιος), η έρευνα του Sync που δημοσιοποιήθηκε πριν λίγες μέρες έχει μερικά απρόσμενα κι ενδιαφέροντα στοιχεία:

Καταρχήν βλέπουμε ένα 5% των ερωτώμενων blogger να χαρακτηρίζουν το μπλογκ τους ως ‘επαγγελματικό’:

blog_character

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι είναι επαγγελματίες blogger με την έννοια που έθεσα παραπάνω, αλλά είναι μια αρχή για την ανάλυση.

Στο επόμενο γράφημα φαίνεται πως ένα 4% θέλει σίγουρα να βγάλει λεφτά από το blog του, ενώ ένα άλλο 4% θέλγεται από την ιδέα

giati_grafeis

Η εικόνα ενισχύεται από το επόμενο γράφημα όπου βλέπουμε ότι ένα 3% μετρά την επιτυχία του blog  από την χρηματική απολαβή.

epityxia_blog

Φαίνεται όμως ότι δεν υπάρχει απόλυτη ειλικρίνεια στις απαντήσεις γιατί ενώ μιλάμε για 5% που ενδιαφέρεται για οικονομική εκμετάλλευση του blog, ένα 20% βάζει διαφημίσεις και προφανώς δεν το κάνει για να μοιράσει τα λεφτά στους φτωχούς.

ads_in_blogs

Όμως για να καταλήξουμε κάπου, πρέπει αυτή η συζήτηση να έχει αντίκρυσμα, δηλαδή να υπάρχουν ικανές απολαβές σε συνάρτηση με τις προθέσεις των blogger. Εδώ βλέπουμε το 1% να δηλώνει ότι βγάζει πάνω από 2500 Ευρώ κι αν πάρουμε και το επόμενο ποσοστό που βγάζει από 500 Ευρώ μέχρι 2500 Ευρώ φαίνεται πως το μισό περίπου απ’ όσους λένε ότι ασχολούνται επαγγελματικά με το  blogging κάπως τα καταφέρνει.

Βέβαια, όλα τα παραπάνω πρέπει να υποστούν αυστηρούς στατιστικούς ελέγχους γιατί ποσοστά του 1% είναι στα όρια του στατιστικού λάθους. Δυστυχώς   δεν είμαι σε θέση να κάνω τέτοιον έλεγχο,  και γιατί δεν έχω τα δεδομένα και γιατί δεν γνωρίζω πως. Αλλά νομίζω ότι όπως και να ‘χει βλέπουμε τα πρώτα βήματα μιας νέας επαγγελματικής ομάδας.

Σημείωση: Παρακαλώ να μην θεωρηθούν τα παραπάνω ως προτροπή, αλλά απλά ως παρατήρηση. Κι επίσης να μην αρχίσουμε πάλι της ηθικολογικές συζητήσεις περί αγνού blogging κτλ. Ελπίζω να έχουμε περάσει αυτήν την παιδική ηλικία.

Reblog this post [with Zemanta]

To sync αλλάζει (update)

new-sync.jpgΈχουμε καινούργιο Sync! Η διεύθυνση sync.gr δεν ανακατευθύνει στο blogs.sync.gr πλέον, αλλά σε ξεχωριστή σελίδα που, αφού συνδεθείς, στο κέντρο της βλέπεις το live, αριστερά τους ‘φίλους” και δεξιά ένα είδος news feed αλα facebook.
Ενδιαφέρουσες προσθήκες: διασυνδέσεις με Instant Messengers (Gtalk, MSN και Skype) και με άλλα κοινωνικά δίκτυα/web 2.0 εφαρμογές (del.icio.us, Flickr , lastfm, Twitter, Youtube), καθώς και διαμόρφωση προσωπικής σελίδας με widgets απ’ αυτά τα δίκτυα. (Έχει παίξει αρκετό jquery εδώ, που μου το κάνει ακόμα πιο συμπαθές γιατί το jquery είναι η αγαπημένη μου javascript library).

Το ‘μάζεμα’ αυτό ακολουθεί μια τάση που υπάρχει κι αλλού (βλέπε pownce ή jaiku) που προέρχεται από μια απαίτηση των χρηστών για διαλειτουργικότητα και ενοποίηση.

Βρίσκω επίσης πολύ ενδιαφέρουσα τη δυνατότητα για crossposting από το live στον twitter. Μακάρι να ίσχυε και το ανάποδο.

Οι βασικές λειτουργίες του social networking θυμίζουν πολύ facebook (διόλου περίεργο αυτό), με αιτήσεις για να γίνεις φίλος,wall για μηνύματα στην προσωπική σου σελίδα, privacy settings για το ποιός μπορεί να βλέπει την προσωπική σου σελίδα, και το news stream στην πρώτη σελίδα, που ήδη ανέφερα.

Η κίνηση δείχνει σαφέστατα ότι το βάρος στο sync πια δεν είναι στους aggregators (blogs, podcast) αλλά στο social network στοιχείο που είχε έτσι κι αλλιώς, αλλά που τώρα τονίζεται. Σωστή κίνηση σε κάθε περίπτωση. Ακολουθεί και την τάση των καιρών αλλά κυρίως δίνει μια νέα διάστα;η γιατί, η χρησιμότητα των aggregators όταν πια έχεις 30χιλ. μπλογκ, είναι πολύ μικρή.

Για να το φιλοσοφήσουμε και λίγο το πράγμα: λένε ότι για να έχει επιτυχία ένα κοινωνικό δίκτυο πρέπει να δημιουργείται γύρω από ένα Social Object, κι ο Ν. Δραντάκης έχει γράψει γι αυτό παλαιότερα.

Διαθέτει social object το sync και ποιό ή ποιά; Η απάντηση είναι στην ιστορία του: επειδή ήταν aggregator κι ο κόσμος που έμπαινε ήταν βασικά για να βρει ποστ και podcast, τα social object είναι ακριβώς αυτό (το blogging και το podcasting). Η προσθήκη του live έφερε και το microblogging στο προσκήνιο. Εκτιμώ ότι στο βαθμό που αυτό γίνει αντιληπτό γενικά, το sync θα είναι το social network των bloggers. Κι αυτή η προοπτική βέβαια έχει ένα τέλος γιατί αν γενικευτεί η τάση να έχει ο καθένας μπλογκ, τότε θα είναι σαν να μιλάμε για το social network αυτών που αναπνέουν 😉 Αλλά σίγουρα μέχρι τότε υπάρχει αρκετός χρόνος να μεταξελιχθεί πάλι.

Εύχομαι καλή επιτυχία στο sync κι αναμένουμε κι άλλα.

Επ! Τι θέλει ο ΄κύριος’ εδώ;

ininsyncΚοιτάω κατά καιρούς τη λίστα με τα 100 δημοφιλή μπλογκ του Sync (ξέρω, ξέρω, υπάρχουν αντιρρήσεις για το ‘δημοφιλή’, αλλά so what?). Στην τελευταία ματιά με περίμενε μια μικρή έκπληξη. Το in.gr (ένα feed του τουλάχιστον) φιγουράρει μέσα στη λίστα! Προφανώς, όποιο site διαθέτει feed, από τεχνική άποψη δεν διαφέρει από ένα blog και μπορεί να καταχωρηθεί στο sync. Από άποψη ουσίας όμως τι γυρεύει εκεί; Κανείς δεν έχει ‘κάτοχυρώσει’ το feed βέβαια, πράγμα που με οδηγεί σε δύο εκδοχές για την παρουσία του:

α.Είναι μια μαρκετίστικη ενέργεια αλλά που δεν θα ‘πρεπε να είναι αποδεκτή από το sync. Γιατί, αν μη τι άλλο, δίνει αφορμή για μια πρακτική που θα αλλοιώσει τη φύση του aggregator. Φανταστείτε το κάθε ειδησεγραφικό site που διαθέτει feed να γράφεται στο sync. Σε λίγο δεν θα βλέπουμε τίποτ’ άλλο.
β.Είναι ένα είδος ‘feed bombing’ για να ακυρώσει την ουσία του aggregator και της λίστας, πράγμα που επίσης δεν θα ‘πρεπε να είναι αποδεκτό.

    Βέβαια, υπάρχει πάντα κι η εκδοχή να είναι απλώς κάποιο τεχνικό σφάλμα, πράγμα που ενισχύεται από την παρακάτω εικόνα:

    inrank

    Όπως και να ‘χει ας το κοιτάξουν τα παιδιά του sync.

    Λίστες κατάταξης των ελληνικών μπλόγκ

    Επανέρχομαι σ’ ένα παλιό και μισητό θέμα για πολλούς γιατί είδα κάτι που αξίζει να σχολιαστεί.
    Οι μόνες λίστες για κατάταξη των ελληνικών μπλογκ που διαθέτουμε είναι αυτές που μας παρέχουν ο mpouligator και το sync.
    Τα metrics του mpouligator ήταν κάτι πολύ ελπιδοφόρο όταν ξεκίνησαν γιατί παρείχαν μια σειρά από δείκτες (βάσει alexa, βάσει technorati, βάσει των links από blogroll στον ίδιο τον mpouligator) αλλά εδώ και καιρό έχουν καταστεί άχρηστα γιατί δεν ενημερώνονται (το Τechnorati έχει να ενημερωθεί από Απρίλιο και η Alexa από Ιούλιο).

    Το sync από την άλλη χρησιμοποιεί την μονοδιάστατη κατάταξη βάσει αριθμού links από ποστ προς ποστ μέσα στο τελευταίο εξάμηνο. Όταν είχε ξεκινήσει το sync, η μέθοδος απετέλεσε θέμα ομηρικών μπλογκοσυζητήσεων (=μπλογκοκαυγάδων).
    Το ενδιαφέρον σ’ αυτήν την προσέγγιση (όπως και στου technorati) είναι η δυναμικότητά της: μπορεί λόγω μιας περίστασης ένα μπλογκ να γίνει αποδέκτης πολλών link (βλέπε blog Αμαλίας, ας πούμε) αλλά η πάροδος του χρόνου διορθώνει αυτή την ‘αδικία’, γιατί για να μείνει ένα μπλογκ με πολλά link μετά το εξάμηνο, πανα πει ότι γεννάει συνεχώς νέα κι άρα αυτό είναι όντως ένα μέτρο επιρροής, αξίας, σημασίας, ότι θέλετε πέστε το.
    Εν πάσει περιπτώσει η λίστα με τα top 100 του sync είναι αυτή τη στιγμή το μόνο που διαθέτουμε και που συνεχίζει να ενημερώνεται με συνέπεια.

    Αυτό που ανέφερα παραπάνω ότι είδα και μ’ επανέφερε στην συζήτηση για τις κατατάξεις είναι ακριβώς ότι αυτή η λίστα έχει αλλάξει σημαντικά τελευταία. Προφανώς λόγω παρέλευσης εξαμήνου. Και γι αυτό αξίζει να τις ρίξετε μια ματιά.

    Έχω ένα πρόβλημα όμως με τη λίστα και το ‘φωνάζω’ εδώ για να ακούσουν τα παιδιά του sync και να μας πουν τι μπορεί να γίνει: είναι κλειστή.

    Τι εννοώ κλειστή; Δεν μας δίνει τη δυνατότητα να κάνουμε drill down στα links που φτιάχνουν τη θέση ενός μπλογκ (όπως μας δίνει το technorati). Κι επίσης, δεν καταλαβαίνω γιατί περιορίζεται στα 100 πρώτα. Αν το 100ο μπλογκ έχει μόνο 23 link, σημαίνει ότι η πλειονότητα των μπλογκ δεν έχει κανένα λίνκ. Αυτά εύκολα θα μπορούσαν να μείνουν εκτός αλλά όλα τα υπόλοιπα θα μπορούσαν να εμφανίζονται.

    Το ενδιαφέρον μου βέβαια δεν είναι για την ‘πασαρέλα’ αλλά για τη συζήτηση. Η εμφάνιση των link θα μας βοηθούσε να καταλάβουμε σε ποιές ‘συζητήσεις’ (μέσω pingback/trackback) εμπλέκεται ένα μπλογκ κι άρα από που αντλεί το ειδικό του βάρος. Η θεματολογία των συζητήσεων (που μπορεί να διαφανεί από τα tags του ποστ που λινκάρεται) θα βοηθούσε επίσης να χαρακτηρίσουμε θεματικά ένα μπλογκ. Έτσι αν κάποιος γράφει ότι του κατέβει αλλά βασικά συζητιέται μόνο ότι γράφει για πολιτική, αυτό θα βοηθούσε να χαρακτηρίσουμε θεματικά πολιτικό το μπλογκ.
    Μάλιστα, μιας και το sync κρατάει και πληροφορίες για favorite blogs, θα μπορούσε να αντιπαραβάλεται η μια πληροφορία με την άλλη για να δούμε αν οι ‘φίλοι’ ενός μπλογκ είναι όντως αυτοί που το ‘συζητούν’.
    Ψάχνω ψίλους στ’ άχυρα;

    Εκλογικές ερωτήσεις από bloggers σε playlist

    Όταν προχτές έγραφα το ποστ για τα βίντεο που θα χρησιμοποιηθούν στα debates του SKAI και της ΕΡΤ ενσωμάτωσα το playlist από το Youtube με τις ερωτήσεις που είχαν υποβληθεί στο Skai. Ήθελα να κάνω και το ίδιο με το Sync αλλά δεν είχε playlist. Το είπα στον Νίκο κι ανταποκρίθηκε άμεσα. Ιδού λοιπόν.

    Η οθόνη από την ανάποδη

    Ομολογώ πως τα Skaidebates και τα μπλογκοβίντεο του Sync για τις εκλογές δεν τα είχα πάρει με καλό μάτι. Μου είχαν φανεί, πως να το πω…, πολύ copy paste.

    Σαν καλό μυρμήγκι του web 2.0 όμως κάθισα σήμερα και τα είδα όλα, ένα προς ένα.

    Κι έχω αλλάξει γνώμη.

    Ο λόγος έχει να κάνει μ’ ένα συναίσθημα που μου δημιούργησε αυτή η ομάδική θέαση των τόσων άγνωστων ανθρώπων της διπλανής πόρτας που ρωτάνε τους υποψήφιους.

    Παρότι μερικές ερωτήσεις ήταν διδακτικές για μένα, με την έννοια ότι αφορούσαν πράγματα που δεν γνώριζα και με ενδιαφέρον τα άκουσα, δεν ήταν το περιεχόμενο των ερωτήσεων το οποίο με επηρέασε. Δεν νομίζω να ιδρώσουν απ’ αυτές οι πολιτικοί.

    Αυτό που βρήκα να κουβαλάει φόρτιση, είναι η αντιστροφή: δεν είχα απέναντι μου τη συνήθη γκλαμουριά της τηλεόρασης, ούτε τον ‘απλό λαό’ της Πάνια και των realities. Είχα τα ,τις περισσότερες φορές, μη τηλεοπτικά πρόσωπα των περισσοτέρων μας, τα άμαθα βλέμματα που δεν ξέρουν να κοιτάζουν την κάμερα κι είναι σα να κοιτάνε στο κενό, τις απαίδευτες φωνές που συχνά μπερδεύονται ή γίνονται δυσδιάκριτες. Είχα απέναντί μου τον καθημερινό κόσμο, να με κοιτάει μέσα από το γυαλί. Χωρίς να του έχουν χώσει αιφνιδιαστικά ένα μικρόφωνο στο στόμα και γι αυτό να είναι μπερδεμένος. Χωρίς να του έχουν βάλει μακιγιάζ για να γράφει ωραία στην οθόνη. Χωρίς να τον έχουν ντύσει γραβατούλα ή ταγεράκι από τον σινιέ δείνα οίκο.

    Είχα, με λίγα λόγια, απέναντί μου την πραγματικότητα.

    Κι ένοιωσα σα να βρίσκομαι από την άλλη μεριά. Μέσα στο γυαλί. Να είμαι αυτός που ερωτάται. Να βλέπω αυτόν τον κόσμο με την συγκρατημένη ή φανερή οργή. Κι αυτό μ’ έκανε ν’ ανατριχιάσω.

    Ρομαντικός; Μπορεί. Αλλά για να παραφράσω τον ποιητή: κάποια στιγμή τα όνειρα θα πάρουνε εκδίκηση…

    Εκλογές με flavor web 2.0

    Ο Ματθαίος Τσιμιτάκης μας ενημερώνει ότι θα δούμε debate αλα Αμερικάνα κι εδώ:
    Ο ΣΚΑΙ λέει ότι συμφώνησε με το Youtube να φιλοξενήσει φιλμάκια με ερωτήσεις προς τους μονομάχους των debate που διοργανώνει ο σταθμός. Τι σημαίνει αυτό; Δεν ξέρω. Στο Youtube blog δεν υπάρχει τίποτα σχετικό. Δεν θα μπορούσαν δηλαδή, όσοι ήθελαν, να ανεβάσουν τις ερωτήσεις τους στο Youtube και να ειδοποιούν το σταθμό σχετικά; Μήπως θα είναι featured θέμα οι ελληνικές εκλογές; Αυτό θα μου έκανε πολύ εντύπωση. Ο Ιντερνετάκιας ανακάλυψε ένα group στο youtube όπου μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να ανεβάζουν τα βίντεό τους. Φοβερή συνεργασία!

    Το δεύτερο και πιο ενδιαφέρον που μας μεταφέρει ο Ματθαίος είναι πως το Sync θα κάνει κάτι ανάλογο σε συνεργασία με προς το παρόν άγνωστη εκπομπή της ΕΡΤ. Εδώ όμως οι ερωτήσεις θα προέρχονται μόνο από bloggers.
    Κι εδώ έχω ερωτήματα. Ποια θα είναι η συμβολή του Sync στη διαδικασία αφού το Sync δεν είναι (τουλάχιστον ακόμα) τόπος φιλοξενίας βίντεο. Θα συλλέγει τα σχετικά βίντεο που θα ποστάρουν οι bloggers στα blog τους; Θα πρέπει να φτιάξει κανείς ένα νέο vidcast και να το εγγράψει στο podcasts.sync.gr. Δεν ξέρω. Αν με διαβάζουν οι Νίκος κι ο Κωστής, ας μας εξηγήσουν.

    Παρότι μ’ αρέσουν όλες αυτές οι τεχνολογικές πρωτοτυπίες, στο βάθος βάθος δε λένε και πολλά πράγματα όταν το αντικείμενο είναι οι εκλογές σε ένα πολιτικό σύστημα σαν το ελληνικό όπου ο δημόσιος λόγος κι ο διάλογος (ηλεκτρονικός ή όχι) είναι απλώς άλλοθι και μάρκετιν, κι όχι ουσία.

    Και μιας και το θίγω τώρα: ποιος πρέπει τελικά να είναι ο ρόλος της μπλογκόσφαιρας σ’ αυτές τις εκλογές;

    Μέχρις στιγμής μπορώ να κατηγοριοποιήσω τις αντιδράσεις ως εξής:

    • Σάτιρα: Ο περισσότερος κόσμος φαίνεται να τις παίρνει με χιούμορ. Άλλωστε τέτοια είναι κι η πλειονότητα των ποστ που ασχολείται με την επικαιρότητα
    • Συμμετοχή: Προβολή υποψηφίων, θέσεων, απόψεων κτλ
    • Κριτική: Συνήθως ‘δοκιμιακή’ δηλαδή μακροσκελή ποστ που ‘εξηγούν’ κι αναλύουν.

    Αυτά είναι όλα;

    Powered by ScribeFire.