Tag Archives: video

Κοινωνική αλλαγή και κοινωνικά μέσα: twestival

Καλοκαίρι είναι. Είτε το θέλουμε, είτε όχι η προσοχή είναι στραμμένη στη … θάλασσα. Κι οι ‘μεγάλες’ κοινωνικές αλλαγές στη χώρα έχουν πάει διακοπές κι αυτές. Ευκαιρία λοιπόν οι μικρές (κοινωνικές αλλαγές) να σηκώσουν κεφάλι και … να παρουσιαστούν: Καθώς το μυαλό μου έτρεχε σε διάφορα, θυμήθηκα ότι το Μάϊο στο Next11 παρακολούθησα μια ομιλία της Amanda Rose που αναφερόταν στο θέμα κι ειδικά στην πρωτοβουλία της: το Twestival. Παρότι δεν έχω (πια) την αυταπάτη ότι τα κοινωνικά μέσα μπορούν να εισάγουν νέα ποιοτικά στοιχεία στην προσπάθεια για κοινωνική αλλαγή, έχω τη βεβαιότητα ότι τα πάνε μια χαρά στα ποσοτικά και στα οργανωτικά. Εξ ου και μια μικρή απορία: γιατί αυτή η προσπάθεια στην οποία συμμετείχε κι η Αθήνα πριν 3 χρόνια, δεν βρήκε συνέχεια;  Την άλλη απορία, τι είναι το twestival  και ειδικά το πως ξεκίνησε, μου την έλυσε η ίδια η Amanda Rose. Αν ενδιαφέρεστε, δείτε την:

Γκρέγκ Σπυριδέλλης: ο Ελληνικής καταγωγής ιδρυτής του JibJab

Αν περιφέρεστε στο διαδίκτυο πάνω από ένα χρόνο, τότε η πιθανότητα να έχετε πέσει πάνω σε κάποιο βίντεο ή κάποια ηλεκτρονική κάρτα του JibJab είναι πολύ ψηλή. Αυτό που πιθανώς δεν ξέρετε είναι ότι οι ιδρυτές του JibJab είναι δυό αδέλφια Ελληνικής καταγωγής από πατέρα κι Εβραϊκής από μητέρα.
Στο παρακάτω βίντεο ο Mark Suster ‘ανακρίνει’ τον ένα από τους δύο, τον Γκρεγκ, που εκτελεί και χρέη CEO του JibJab. Το ειδικό ενδιαφέρον της εκπομπής είναι η συζήτηση για το πως χτίζεις μια πετυχημένη επιχείρηση γύρω από το video κάτι που ελάχιστοι έχουν καταφέρει ως σήμερα.

Μαθήματα από “Θυμωμένα Πουλιά”

Δεν ασχολούμαι καθόλου με gaming αλλά η επιτυχία των Angry Birds δεν μου έχει διαφύγει. Σε τι οφείλεται; Στο βιντεάκι που ακολουθεί υπάρχουν απαντήσεις. Το σίγουρο είναι πως δεν ήρθε σα λαχείο. Μου έκαναν εντύπωση κυρίως 2 πράγματα:

  • Πως για να φτιάξουν το παιχνίδι μελετούσαν κι ανάλυαν τα άλλα επιτυχημένα επιτυχημένα παιχνίδια επί οκτώ μήνες!
  • Η παρατήρηση για το πως ο χρόνος που δαπανάται στο παιχνίδι είναι ευθέως ανταγωνιστικός της τηλεόρασης.

[via]

Ένα σπιτικό διαστημόπλοιο

Θα το γράψω αγγλικά γιατί εκφράζει πιο καλά αυτό που θέλω να πω: I have always been a big sucker for amateur science!
Θυμάμαι παιδί που μαζί με δυο φίλους σχεδιάζαμε (επιθυμούσαμε καλύτερα) κάτι παρόμοιο μ’ αυτό που θα δείτε στο βίντεο αλλά δεν είχαμε τότε τη δυνατότητα να βρούμε ούτε τα στοιχεώδη υλικά.
Στο φιλμάκι θα δείτε την πορεία της ανάβασης στη (και της κατάβασης από τη) στρατόσφαιρα ενός μπαλονιού και μιας δεμένης σ’ αυτό βιντεοκάμερας!
Εντυπωσιακή δουλειά. Και μέσα στο πνεύμα που (συ)ζητάμε αυτό τον καιρό: πειραματισμός και τόλμη για νέες προσπάθειες. Απολαύστε το.

Homemade Spacecraft from Luke Geissbuhler on Vimeo.

Από που έρχονται οι καλές ιδέες

Μόλις έχω τελειώσει να γράφω για το  TEDxAcademy και για το θέμα των ιδεών και πέφτω πάνω σ’ αυτό το βιντεάκι που παρουσιάζει την περιβαλλοντική προσέγγιση της γέννεσης των ιδεών από τον Steven Johnson

που με οδηγεί στην ομιλία του στο TED

Τυχαίο; Τι νομίζεις;

Τα παιδιά του Πειραιά γίναν καουμπόηδες

Απίστευτα κιτς, αλλά τελικά σε κάνει να χαμογελάσεις αυτό το βίντεο που παρουσιάζει την ελληνική οικονομική κρίση τραγουδισμένη από κουμπόυδες στη μουσική από τα Παιδιά του Πειραιά του Μάνου Χατζιδάκη.

Kseniya Simonova – Sand Animation

Περί τα 15 εκατ. views έχει αυτό το βίντεο. Και δεν είναι ν’ απορεί κανείς: μια κοπέλα με ομορφιά σούπερ μόντελ, ζωγραφίζει πάνω στην άμμο τρυφερές και μελαγχολικές ιστορίες. Οι θεατές του Ουκρανικού “You got talent” κλαίνε, όπως θα δείτε. Γιατί; Προφανώς καταλαβαίνουν περισσότερα από τις ιστορίες της άμμου απ’ ότι εγώ.

Οι εικόνες διαδέχονται η μια την άλλη σαν κάποιου είδους φιλμ. Εμφανίζονται γρήγορα και χάνονται γρήγορα. Σαν ζωή δηλαδή. Θαυμασμός και μελαγχολία.

Posted via email from Στο δίχτυ

Ιnspired by Greece

Αυτή η φωτογραφία κατά λάθος εμφανίστηκε εδώ. Την προόριζα μόνο για το posterous αλλά κάτι μου ξέφυγε.
Κατά σύμπτωση όμως, τη βρίσκω ταιριαστή γι αυτό που τώρα ερχόμουν να γράψω εδώ.
Η ιστορία για να το εξηγήσω:
Πριν λίγο με κατεύθυναν έμμεσα στο twitter προς μια καμπάνια για την τόνωση του Ισλανδικού τουρισμού, το Inspired by Iceland ρωτώντας με πόσο να κόστισε αυτό το βιντεάκι:

Inspired by Iceland Video from Inspired By Iceland on Vimeo.

Δεν έχω ιδέα αν και πόσο κόστισε. Είναι φτιαγμένο σαν να είναι ερασιτεχνικό. Μπορεί και να είναι. Δεν ξέρω.
Το θέμα είναι ότι αυτό το βιντεάκι είναι μια από τις 160 ιστορίες που έχουν μαζευτεί στο συγκεκριμένο site από, εμ, ποιός ξέρει ποιόν. Γιατί όπως θα καταλάβατε ήδη, το site είναι ανοιχτό σε συμμετοχές.

Δεν είναι όμως μόνο οι ιστορίες ‘έμπνευσης’ που βρίσκει κανείς στο site. Υπάρχουν όλα τα γνωστά: πως να πας, που να μείνεις, τι να κάνεις, τι να δεις κτλ. Δοσμένα μ’ ένα όμορφο και λιτό τρόπο. Αλλά πραγματικά τη διαφορά κάνουν οι ιστορίες. Γιατί αυτές θα μεταδώσουν το συναίσθημα των ‘ομοίων’, θα μας κάνουν να πούμε θέλω κι εγώ, ακόμα κι αν δεν είναι όλες αυθεντικές.

Σκέφτομαι τη διαλυμένη οικονομία της απομακρυσμένης κι απομονωμένης Ισλανδίας, σκέφτομαι τη διαλυμένη οικονομία της όχι τόσο απομακρυσμένης αλλά απομονωμένης Ελλάδας κι αναρωτιέμαι γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε και μεις κάτι τόσο απλό που θα στοιχίσει τα μισά λεφτά από ένα από τα περιβόητα portal των Δήμων κι έχει δυνατότητα να βοηθήσει να γυρίσει η πλάστιγγα στο μόνο τομέα της οικονομίας από τον οποίο μπορούμε να ελπίζουμε πρακτικά άμεσα.

Γιατί τελικά, ναι ρε γαμώτο, υπάρχουν κάποια πράγματα που μ’ αρέσουν και μ’ εμπνέουν σ’ αυτό τον τόπο. Και που μπορεί ν’ αρέσουν και να εμπνεύσουν κι όλους αυτούς που μας κοροϊδευουν και μας λοιδωρούν τελευταία. Κι ας είναι μικρά και καθημερινά σαν και το παραπάνω ηλιοβασίλεμα στο Θησείο. Υπάρχουν πράγματα για τα οποία μπορώ να πω, I was inspired by Greece!

Τι πραγματικά μας κινητοποιεί

Το παρακάτω βίντεο, πέραν από μια πολύ καλή αρτίστικη δουλειά, επιφυλάσσει μερικά απροσδόκητα (;) συμπεράσματα σχετικά με την χρήση χρηματικών αμοιβών σαν κίνητρο για δημιουργικότητα στις δραστηριότητες που είναι πιο σύνθετες και πιο ‘πνευματικές’.