Αρχείο κατηγορίας Business

Startup 2.0 : τα καλύτερα ευρωπαϊκά startups – Update

Στις 24/4, στο Μπιλμπάο, πρωτεύουσα της χώρας των Βάσκων στην Ισπανία, στα πλαίσια ενός συνεδρίου για το startup20web και την τηλεόραση, γίνεται ένας διαγωνισμός για την ανάδειξη των καλύτερων Ευρωπαϊκών startup που δραστηριοποιούνται σ’ αυτό που ευρύτερα ονομάζεται web 2.0.

Το startup 2.0 (έτσι λέγεται ο διαγωνισμός)  έχει πολύ απλούς όρους συμμετοχής και πολύ απλή διαδικασία επιλογής. Η συμμετοχή δεν κοστίζει τίποτα  και προσφέρει μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για διεθνή προβολή.

Who can take part in the contest? Any person or company from a European country (widely considered, as in the Eurovision song contest) having developed a web 2.0/social media site, either as a startup company or just as a personal project. Anonymous projects will not be accepted, nor projects without a valid URL. Individuals and companies can submit as many projects as they wish.

Το είδος των συμμετοχών επίσης είναι αρκετά ευρύ. Μπορούν να συμμετάσχουν όσοι έχουν κάτι από τα παρακάτω:

A blog: a user-generated website where entries are made in journal style and displayed in a reverse chronological order by one or more authors.
A wiki: a website that allows visitors to add, remove, edit and change content, typically without the need for registration.
Services using tags: a (relevant) keyword or term associated with or assigned to a piece of information (like picture, article, or video clip), thus describing the item and enabling keyword-based classification of information it is applied to.
Mashup based on Google / Yahoo / Live.com maps: a website or application that combines content from more than one source into an integrated experience.
Pages developed with Ajax: a web development technique for creating interactive web applications.
Feeds: a data format used for serving users frequently updated content. As for example, RSS or Atom.
– Sites where users can establish relationships among them and invite other users. This is commonly known as social networks.

Η επιλογή των 10 finalist γίνεται με δύο τρόπους: 5 με ψηφοφορία στο σχετικό facebook group του startup 2.0, 5 από κριτική επιτροπή στην  οποία έχω την τιμή να είμαι μέλος.

Η καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή των υποψηφιοτήτων  είναι η 14/4, αύριο δηλαδή, αλλά καθώς η διαδικασία είναι εξαιρετικά απλή υπάρχει χρόνος για όλους μέχρι και αύριο.

Η τριάδα των νικητών θα επιλεγεί στο Μπιλμπάο, στις 24/4 όπως είπα, από τους 10 αυτούς finalist.

Για τα ελληνικά startup που έχουν ελάχιστες ευκαιρίες για ανοίγματα στον διεθνή χώρο, είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να κάνουν το αντίστοιχο βήμα και να εκτεθούν σε ένα διεθνές κοινό. Και καθώς η επιλογή των 5 τουλάχιστον βασίζεται σε ψήφο, υπάρχει δυνατότητα να κινητοποιήσουν τους ‘οπαδούς’ τους να τα ψηφίσουν. Ένα μήνυμα στο facebook στους φίλους τους αρκεί.

Εύχομαι καλή επιτυχία σ’ όσους το τολμήσουν.

Update: Η ψηφοφορία του κοινού έληξε με μια μέρα παράταση και βρήκε το SocialWhale του Νίκου Παπανώτα στην δεύτερη θέση, ενώ τα άλλα δύο ελληνικά project που συμμετείχαν (transifex και freelancing.gr) έλαβαν τις 11η και 15η θέση. Κι όλ’ αυτά χάρη σε ένα εκπληκτικό ελληνικό lobby που πήρε σαν κύμα όλα τα μέσα δικτύωσης (twitter, facebook, blogs).

Προσωπικά όμως νοιώθω μια μικρή απόγοήτευση γιατί μόνο τρεις αποφάσισαν να συμμετάσχουν (άντε και το askmarkets της τελευταίας στιγμής). Αν μέσα σε 48ώρες μπορεί κάποιος  να ανέβει  στην 2η θέση, τι θα μπορούσε να γίνει  να  σε 4-6 μέρες; Και για πόσους;

Τι είναι αυτό που κάνει τα ελληνικά startups να απουσιάζουν από τέτοιες ευκαιρίες; Έλειψη τόλμης; Ενημέρωσης; Αδιαφορία; Ηττοπάθεια; Σνομπισμός; Ειλικρινά, δεν ξέρω…

Τέλος πάντων, Καλό Πάσχα σε όλους.

Twitter για επαγγελματίες

Η χρήση του twitter για reputation management από νομικά ή φυσικά πρόσωπα είναι εκ των ουκ άνευ. Η χρήση του για τεχνική υποστήριξη είναι επίσης κάτι αρκετά διαδεδομένο. Για μάρκετιν είναι ενοχλητικό και διατηρώ πολλές επιφυλάξεις για την αξία του.

Όπως και να ‘χει,  οι παραπάνω χρήσεις θέτουν μια σειρά από θέματα προβλήματα που είναι πέραν της απλής προσωπικής χρήσης:

  • Το να μπορούν να χρησιμοποιούν ένα λογαριασμό twitter περισσότεροι από έναν χρήστες (προφανώς υπάλληλοι ή εντεταλμένοι αυτού που έχει τον λογαριασμό).
  • Συνήθως δεν αρκεί ένας λογαριασμός αλλά απαιτούνται περισσότεροι οπότε χρειάζεται κι ένα αντίστοιχο έργαλείο διαχείρισης
  • Απαιτείται συνεχής παρακολούθηση ταυτόχρονα σε πολλά  ονόματα, tags και λέξεις κλειδιά που σχετίζονται με τον κάτοχο των λογαριασμών twitter ή με θέματα που ενδιαφέρουν (π.χ. νέα για ένα κλάδο, ανταγωνιστές κτλ). Κανονικά κάτι τέτοιο επιτυγχάνεται με την χρήση του search.twitter.com αλλά είναι μια λύση που δεν έχει ‘μνήμη’  κι είναι κουραστική γιατί απαιτεί πολλά και διάφορα ανοιχτά tabs σε browser.

Λόγω των παραπάνω προβλημάτων η web σελίδα του twitter και οι πολλοί (και καλοί) διάφοροι clients που έχουν βγεί για υπολογιστές και κινητά δεν επαρκούν.

Παρακάτω θα παρουσιάσω συνοπτικά  τρεις συν  μία  εφαρμογές που επιλύουν τα παραπάνω προβλήματα αρκετά ικανοποιητικά.

Hootsuite To hootsuite είναι μια web εφαρμογή που προσφέρει την δυνατότητα διαχείρισης πολλαπλών hootsuiteλογαριασμών από πολλούς και διαφορετικούς χρήστες, εναλλάξ ή ταυτόχρονα.

  • Θετικά:  Επειδή είναι web εφαρμογή είναι προσβάσιμη από παντού. Επιτρέπει την αποστολή νέων tweets ταυτόχρονα σε πολλούς λογαριασμούς. O διαχειριαστής κανονίζει ποιοί χρήστες θα ελέγχουν ποιούς λογαριασμούς twitter. Είναι δωρεάν κι επιπλέον επιτρέπει διασύνδεση με adsense και ping.fm. Διαθέτει δικό του url shortener με στατιστικά για το πόσοι έκαναν κλικ σε κάθε url.
  • Αρνητικά:  Δεν διαθέτει λειτουργία για μαζική διαχείριση followers. Τα replies tab των διάφορων λογαριασμών δεν ακολουθούν τα τελευταία πρότυπα του twitter (δηλαδή να συλλέγει  ότι περιλαμβάνει ένα username με το @ μπροστά ανεξάρτητα αν είναι απάντηση, αναφορά ή retweet).

Tweetdeck Το tweetdeck είναι ένας σχετικά παλιός desktop twitter client βασισμένος σε Adobe Air. Είναι ο πρώτος tweetdeckclient που έκανε δημοφιλή την ομαδοποίηση των followers και χρησιμοποιείται κυρίως για ‘βαρειά’ χρήση twitter

  • Θετικά:  Έξυπνο interface με ολλαπλές ‘στήλες’  με διαφορετικό περιεχόμενο η καθεμία (replies, Direct messages, Search, Groups κτλ).  Το  interface αυτό εξυηρετεί ιδιαίτερα την παρακολούθηση διαφορετικών group followers.Διασύνδεση με τρίτες υπηρεσίες (url shorteners, 12seconds, twitscoop, stocktwits, facebook, twittercounter) και εμφάνιση αναζητήσεων σε ξεχωριστές στήλες, πολλές ταυτόχρονα.
  • Αρνητικά:  Διασυνδέεται με ένα λογασιασμό twitter για κάθε συνεδρία. Και λόγω της φύσης του μπορεί να χρησιμοποιηθεί από έναν μόνο την φορά.  Δεν υπάρχει δυνατότητα μεταφοράς των ρυθμίσεων από PC σε PC (π.χ. της ομάδες που έχω φτιάξει στον desktop υπολογιστή μου δεν μπορώ να της μεταφέρω στο laptop, πρέπει να τις ξαναπεράσω). Και τέλος, είναι αδηφάγο σε μνήμη υπολογιστή (γενικά οι adobe air εφαρμογές έχουν προβλήματα με memory leaks).

Seesmic Desktop: Το seesmic desktop είναι εντελώς φρέσκο (μιας και κάτι ημέρας) κι όταν άρχισα να σκέφτομαιseesmic αυτό το ποστ, δεν υπήρχε. Το είδα σήμερα το πρωί, το εγκατέστησα και δοκιμάζοντάς το γρήγορα είδα ότι θα πάρει τάχιστα μια θέση στα επαγγελματικά εργαλεία για twitter.  Αποτελεί την εξέλιξη του παλιού καλού twhirl.  Από άποψη δυνατοτήτων είναι ένα υβρίδιο του hootsuite και του Tweedeck.

Θετικά: Επιτρέπει διαχείριση πολλαπλών λογαριασμών αλλά από ένα όμως μόνο χρήστη καθότι client. Επιτρέπει επίσης την δημιουργία ομάδων (group) και εμφάνιση αναζητήσεων σε στήλες όπως στο tweetdeck. Διαθέτει μια drag ‘n drop λειτουργία για ανέβασμα φωτογραφιών στο twitpic (προς το παρόν) καθώς και τρεις url shorteners.  Κάνει μίξη των ενημερώσεων από διαφορετικούς λογαριασμούς σε μια κοινή εμφάνιση (στήλη). Άν επιλέξεις να απαντήσεις σε κάποιον, αναγνωρίζει από ποιόν λογαριασμό twitter έχει ληφθεί ή ενημέρωση και απαντάει με τον ίδιο.

Αρνητικά: Είναι ακόμα πολύ φρέσκο κι έχει διάφορα μικροπροβληματάκια. Επιπλέον έχει τις αδυναμίες των client (ένας χρήστης μόνο, μη μεταφερσιμότητα των ρυθμίσεων, memory leaks). Η ονομασία του (seesmic) έχει επίσης μπερδέψει αρκετό κόσμο γιατί πολλοί το θεωρούν εργαλείο για videoblogging.

Peoplebrowsr: Άλλη μια web εφαρμογή αρκετά βαρειά (δεν είναι μόνο για twitter αλλά για διαχείριση πολλών peoplebrowsrδιαδικτυακών ταυτοτήτων). To interface της ακολουθεί τη λογική του Tweetdeck: πολλές στήλες με περιεχόμενα από ομάδες,  αναζητήσεις κτλ,  αλλά από ένα λογαριασμό τη φορά.  Από άποψη λειτουργιών είναι ένα τέρας. Νομίζω έχει τις περισσότερες που έχω δει σε αντίστοιχη εφαρμογή, αλλά αυτό ακριβώς είναι και το τρωτό της σημείο γιατί τόσες πολλές λειτουργίες στριμωγμένες σε μια web σελίδα, την κάνουν αργή κι ασταθή. Ποτέ δεν κατάφερα να το δουλέψω απρόσκοπτα αλλά αυτό μπορεί να οφείλεται και σε κάποιο conflict με κάποιο firefox plugin (το firebug είναι ο συνήθης ύποπτος).


Ένας εναλλακτικός τρόπος για να ξεκινάς να γράφεις ένα post

Το ποστ που ακολοθουθεί είναι ένα guest post του Anonymous Marketer (το δεύτερο κατά σειρά. Το πρώτο είναι εδώ).


pen

Όλοι οι φιλόλογοι προτείνουν πως ο καλύτερος τρόπος για να ξεκινάμε μια έκθεση είναι να σκεφθούμε για 2-3′ καινα συντάξουμε ένα outline της έκθεσης πριν ξεκινήσουμε να γράφουμε. Με αυτό τον τρόπο δεν θα γράψουμε πράγματα που δεν δένουν μεταξύ τους και δεν θα φύγουμε εκτός θέματος.

Αυτό έκανα και εγώ πάντοτε. Και δούλευε. Δεν δουλεύει, όμως, όταν πάω να γράψω ένα άρθρο για το blog μου. Ο λόγος για τον οποίο δούλευε είναι ότι όλες οι εκθέσεις στο σχολείο ή στις ξένες γλώσσες έχουν ένα προκαθορισμένο στυλ που είναι το σωστό για τα θέματα των εκθέσεων: είτε μας ζητάνε να διαλέξουμε ανάμεσα στο Α και το Β είτε μας λένε να προτείνουμε μια λύση σε ένα πρόβλημα. Δεν χρειάζεται να σκεφθούμε πως θα δομήσουμε την έκθεση. Είναι standard.

Ξεκινάμε με έναν πρόλογο που πάνω κάτω επαναλαμβάνουμε την ερώτηση και λέμε τι θα επακολουθήσει στο κυριώς θέμα. Μετά ακολουθούν 2-3 παράγραφοι με επιχειρήματα για την επιλογή μας. Και τέλος υπάρχει ένας επίλογος όπου συνοψίζουμε τις κύριες ιδέες.

H δομή, όμως, δεν είναι δεδομένη και για ένα blog post ή ένα μεγάλο κείμενο που πρέπει να στείλουμε για την δουλειά μας. Άρα αντί να κάνουμε το outline καλό θα είναι να χρησιμοποιήσουμε τα 2-3′ για να σκεφθούμε λίγο πιο στρατηγικά. Θα προτείνω έναν άλλο τρόπο για να ξεκινάει κανείς οποιοδήποτε σημαντικό κείμενο θέλει να γράψει. Για να γίνω πιο κατανοητός κάτω από την περιγραφή κάθε βήματος θα γράφω σε italics το πως χρησιμοποίησα αυτόν τον τρόπο για να γράψω αυτό το post.

  1. Καθορισμός του σκοπού
  2. Πρώτα από όλα πρέπει να σκεφθούμε το “γιατί”. Γιατί γράφουμε αυτό το άρθρο. Αν δεν ξέρουμε το γιατί πως είμαστε σίγουροι ότι γράφουμε αυτά που πρέπει και με τον τρόπο που πρέπει;

    Αυτό το άρθρο έχει ως σκοπό το να ενημερώσει τους άλλους bloggers για έναν διαφορετικό τρόπο γραψίματος.

  3. Καθορισμός των περιορισμών
  4. Αυτό έχει σχέση με το τι δεν θα θέλαμε με τίποτα να υπάρχει σε αυτό το άρθρο. Δηλαδή αν ήταν να το γράψει κάποιος άλλος αυτό το άρθρο τι θα του λέγαμε να αποφύγει οπωσδήποτε.

    Οι δικοί μου περιορισμοί ήταν 1) να μην είμαι γενικός και αόριστος, 2) να μην απολυτοποιήσω τίποτα, 3) να μην κάνω διαφήμιση στον εαυτό μου

  5. Οραματισμός της επιτυχίας
  6. Τα δύο προηγούμενα βήματα είχαν σχέση με το γιατί. Αυτό το βήμα έχει σχέση με το “τι”. Τι θέλουμε να πετύχουμε. Πως μοιάζει η επιτυχία.

    Για μένα αυτό το άρθρο θα είναι επιτυχημένο αφ’ ενός αν γίνει κατανοητό και αφ’ ετέρου από τα σχόλια για την μέθοδο, τον τρόπο στησίματος αυτού του άρθρου και από σχόλια σχετικά με άλλες μεθόδους.

  7. Brainstorming
  8. Το περίφημο brainstorming. Έχοντας ως δεδομένα το “γιατί” και το “τι” από τα παραπάνω βήματα άρχιζουμε να παράγουμε πολλές ιδέες σχετικά με το άρθρο. Δεν κοιτάμε την ποιότητα αλλά την ποσότητα. Δεν απορρίπτουμε οτιδήποτε επειδή μας φαίνεται ότι δεν είναι καλή ιδέα ή είναι risky ή χαζό(το αν είναι risky ή χαζό θα μας απασχολήσει στο επόμενο βήμα). Τα γράφουμε όλα ακριβώς με την σειρά που μας έρχονται.

    Να βάλω παράδειγμα; Ποιό; Να σχετίσω την μέθοδο με το business; Ή το marketing; Καλό θα ήταν να είναι numbered τα βήματα. Μήπως να είναι το ίδιο post παράδειγμα της μεθόδου όπως είχα δει κάποτε ένα post στο copyblogger; Ή μήπως bullets; Να κοιτάξω την ορθογραφία. Πρώτα να πω την θεωρία και μετά να δώσω παράδειγμα ή να δώσω παράδειγμα πρώτα για να μπει ο αναγνώστης στο νόημα. Μήπως το δημοσιεύσω σε άλλο blog; Καλό θα ήταν να είναι περιεκτικό το post. Ή μήπως να το κάνω short για να μην κουράσει;

  9. Οργάνωση των ιδεών
  10. Ο σκοπός αυτού του βήματος είναι να οργανώσουμε τις ιδέες που παράξαμε στην διαδικασία του brainstorming. Κοιτώντας τις ιδέες θα δούμε ότι αρχίζουν να φαίνονται κάποιες συνδέσεις μεταξυ των ιδεών. Απορρίπτουμε ότι δεν μας κάνει και οργανώνουμε όλα τα άλλα.

    Παίρνοντας το παραπάνω κατεβατό  παραπάνω, εγώ κατέληξα στο να γράψω ένα άρθρο το οποίο θα λειτουργεί ως παράδειγμα της μεθόδου διότι πιστεύω ότι έτσι θα γίνει πιο κατανοητό. Το άρθρο θα βγεί στο metablogging.gr διότι δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με την θεματολογία του δικού μου blog  ενώ έχει πολλή σχέση με τo ιστολογείν, που είναι η θεματολογία του metablogging. Η λίστα θα είναι numbered διότι έτσι φαίνεται καλύτερα η συνέχεια μεταξύ των βημάτων. Τέλος το post θα είναι μεγάλο ώστε να περιέχει όλες τις ιδέες και να είναι εύκολο για τον αναγνώστη να καταλάβει τα πάντα χωρίς να ψαχτεί παραπάνω.

  11. Καθορισμός των επόμενων κινήσεων για την επιτυχή υλοποίηση
  12. Σε αυτό το βήμα καθορίζουμε ποιές είναι οι κινήσεις που πρέπει να κάνουμε και τις βάζουμε σε μια σειρά . Μπορεί να χρειαστεί να ψάξουμε για μια photo στο flickr, να ανοίξουμε ένα παλιό βιβλίο, να ζητήσουμε μια γνώμη, να πάρουμε μια συνέντευξη ή την άδεια να αντιγράψουμε κατι.

    Για να γίνει αυτό το άρθρο έπρεπε να κάνω τις εξής κινήσεις: 1) να γράψω ποιό ήταν το output από την μέθοδο για αυτό το άρθρο, 2) να γράψω το άρθρο, 3) να στείλω mail στον nikan.

Κλείνοντας θέλω να σου πω ότι αυτή η μέθοδος δεν αφορά το γράψιμο αλλά το project planning (ναι! καλά διάβασατε, το project planning). Όμως το project planning με το project στην πιο ευρεία του έννοια (δηλαδή ως project εννοείτει οτιδήποτε θέλει πάνω από μία πράξη για να επιτευχθεί). Απλά ενώ την διάβαζα είδα ότι θα μπορούσε να αποτελέσει λύση στο πρόβλημα που είχα στο πως να ξεκινάω ένα άρθρο.

Εμένα με βοήθησε πολύ. Εσείς πως την βρίσκετε;


Photo Credit: Uploaded on November 5, 2008 by *spud*

Γιατί η διαφήμιση αποτυγχάνει στο ίντερνετ

Χτες το Techcrunch δημοσίευσε ένα άρθρο του  Eric Clemons, καθηγητή στο Wharton (γνωστή σχολή management) με θέμα ότι λέει κι ο τίτλος αυτού του ποστ: γιατί η διαφήμιση αποτυγχάνει στο ίντερνετ.

Ο Clemons αποδίδει την αποτυχία αυτή στη αδυναμία του να μεταφερθεί το παραδοσιακό μοντέλο της διαφήμισης (: οπισθόφυλλα σε μεγάλης κυκλοφορίας περιοδικά, 30” διαφημιστικά σποτ σε Παγκόσμιο κύπελλο κτλ) στο ίντερνετ.

Εναλλακτικά προτείνει άλλους τρόπους monetization, όπως ηλεκτρονικό εμπόριο για πραγματικά ή ψηφιακά αγαθά, συνδρομές κτλ.

Ο  Clemons δεν είναι ούτε ο μόνος ούτε ο πρώτος που εκφράζει μια τέτοια άποψη. Ο Dave Winer είναι πάγιος υποστηρικτής του ‘θανάτου της διαφήμισης’, ενώ μόλις προλίγου διάβαζα άλλη μια σύμφωνη γνώμη στο  ZDnet.

Η συζήτηση στο συγκεκριμένο ποστ έχει φτάσει στα 424 σχόλια τη στιγμή που γράφεται το παρόν με πολλά απ’ αυτά οργισμένα.

Για μένα ενώ και από άποψη προδιάθεσης  αλλά και σαν προϊόν προβληματισμού, η διαπίστωση  με βρίσκει γενικά σύμφωνο, μου γεννάει ένα μεγάλο ερώτημα:

Τι θα γίνει η ενημέρωση χωρίς διαφήμιση;

Ο Clemons απαντάει μάλλον πρόχειρα στο ερώτημα, μιλώντας για συνδρομητικές υπηρεσίες κι αναφέροντας σαν παράδειγμα παραδοσιακά μέσα όπως του New York Times, Financial Times κτλ.
Πέραν του ότι χρήζει περαιτέρω ανάλυσης το αν με μόνο συνδρομές τα συγκεκριμένα μέσα είναι βιώσιμα, ακόμα κι αν είναι, υπάρχει ένα μεγαλύτερο ερώτημα. Είναι αυτά τα μέσα (μόνο) που θέλουμε να έχουμε;
Ναι μεν το διαδίκτυο άνοιξε τις πόρτες στη δημοσιογραφία των πολιτών, αλλά πραγματικά επαγγελματικά μέσα ενημέρωσης δεν θα πάψουμε να έχουμε ανάγκη. Και το ζήτημα είναι ότι αυτά ακριβώς θα πλήξει η ανυπαρξία διαφήμισης. Γιατί δεν μπορώ να φανταστώ ότι ποτέ θα αποφασίσουμε μαζικά να πληρώνουμε  5-10 διαφορετικές συνδρομές και μάλιστα τέτοιου ύψους που να μπορούν να καταστήσουν βιώσιμο ένα εναλλακτικό μέσο. Γιατί τόσες περίπου συνδρομές κατ’ αναλογίαν με το τι συμβαίνει τώρα, θα απαιτούνταν, αφού στα εναλλακτικά μέσα αυτό που ισχύει είναι ότι για την ενημέρωση δεν αρκεί μόνο ένα.

Προφανώς δεν διαθέτω απάντηση. Απλά καταθέτω ένα προβληματισμό κι ελπίζω ότι κάποια γόνιμη φαντασία θα μπορέσει να τον απαντήσει

Interest based advertising από Google adsense

Η Google έστειλε σε όσους χρησιμοποιούν adsense (=διαφημίσεις google στην ιστοσελίδα τους) μια ειδοποίηση ότι ξεκινάει ένα νέο είδος διαφήμισης, τη διαφήμιση βάσει ενδιαφέροντος (interest based advertising).
Τι σημαίνει αυτό; Πρακτικά ότι θα προβάλει διαφημίσεις με βάσει τα ενδιαφέροντα του επισκέπτη μιας σελίδας τα οποία θα συνάγει από τα ιστορικά στοιχεία που κρατάει (τι και ποιές σελίδες έχει επισκεφτεί, πόσο συχνά κτλ).
Προφανώς από διαφημιστική άποψη αυτό είναι απόλυτα λογικό κι είναι στον πυρήνα της διαφήμισης να προσπαθεί να είναι στοχευμένη, να προβάλει δηλαδή το διαφημιστικό μήνυμα στο σωστό κοινό.
Η πρακτική της Google όμως σημαίνει στην πράξη ότι τα συνεργαζόμενα site θα γίνονται συνεργοί της στην συλλογή πληροφοριών κι αυτό γεννά πιθανώς κάποια νομικά θέματα ανάλογα με το νομικό καθεστώς της χώρας στο οποίο υπάγεται η ιστοσελίδα πράγμα που απαιτεί αλλαγές στους όρους χρήσης της σελίδας που η  Google ζητάει να έχουν γίνει μέχρι τις 8/4.
Συγκεκριμένα, όταν κάποιος θα επισκέπτεται πλέον μια ιστοσελίδα που ανήκει στο Google Content Network, δηλαδή σ’ όσους συμμετέχουν στο πρόγραμμα adsense, τότε η ιστοσελίδα θα αφήνει το λεγόμενο DART cookie στον browser του  επισκέπτη. Το Doubleclick DART Cookie χρησιμοποιείται για τη συλλογή της πληροφορίας του ποιά διαφήμιση βλέπει ή κάνει κλικ ο επισκέπτης.
Οι ιστοσελίδες συνεργάτες της Google έχουν την δυνατότητα να αρνηθούν την χρήση του   DART cookie (opt out).

Το θέμα είναι ότι οι περισσέτεροι συνεργάτες της Google στην Ελλάδα είναι μικρές ιστοσελίδες, χωρίς νομική συνδρομή (πόσες φορές έχετε δει όρους χρήσης σε ένα ελληνικό μπλογκ, ας πούμε) και η όποια αλλαγή απαιτείται μάλλον θα περάσει στο  ντούκου.
Καλό θα ήταν οι δικηγόροι της  μπλογκόσφαιρας να ετοίμαζαν ένα γενικό κείμενο που θα μπορούσε να έχει εφαργογή στην πλειονότητα των ιστοσελίδων και να το μοίραζαν ελεύθερα.

Ακούει η Vodafone τη μπλογκόσφαιρα;

Vodafone
Image via Wikipedia

Ο Πάρις σε μια σειρά από τρία ποστ (1,2,3) περιγράφει την με αίσιο τέλος περιπέτεια του με τη  Vodafone στην προσπάθεια να αναβαθμίσει τη σύνδεση του σε Dataplan για iphone.

Το ενδιαφέρον είναι αυτό το σημείο:

Σήμερα δέχτηκα ένα τηλέφωνο, προς τιμήν της Vodafone να το ομολογήσω, απο τα κεντρικά για μια πιο συγκεκριμένη πληροφόρηση. Προς μεγάλη μου έκπληξη είδα ότι τελικά κάποιοι άνθρωποι παρακολουθούν την blog-όσφαιρα. Ως πελάτης δηλώνω αρκετά ευχαριστημένος για τα corporate reflex της εταιρίας – είναι σημαντικό. Εγώ όπως και όλοι μας αφήνουμε αρκετά λεφτά κάθε μήνα και σε μερικές περιπτώσεις ένα μικρό ενδιαφέρον δίνει μια πολυ καλύτερη εικόνα.

Αν πραγματικά το ‘παρακολουθούν την την blog-όσφαιρα’ ισχύει και πληροφορήθηκαν την περίπτωση του μέσα από τους ‘ωτακουστές’ τους, κι όχι γιατί απλά το περιστατικό του μεταφέρθηκε από τους dealers στα κεντρικά, τότε αυτό είναι είδηση και μάλιστα μεγάλη.
Μην βιαστείτε να βγάλετε συμπεράσματα απ’ αυτό που λέω.

Αυτό που εννοώ είναι ότι το να παρακολουθεί μια εταιρεία του μεγέθους της  Vodafone τα social media, είναι πολύ προχωρημένο για τον ελληνικό χώρο. Δεν γίνεται με το να μπαίνουν κάνα δυο υπάλληλοι να διαβάζουν που και που κανένα μπλογκ. Απαιτεί εργαλεία συγκεκριμένα και κυρίως -κι αυτό είναι το σημαντικώτερο- μια social media στρατηγική.  Κι αυτό σίγουρα είναι κάτι που θάθελα να το ξέρω αλλά και που μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά στην υιοθέτηση των νέων μέσων κι από άλλους οργανισμούς.

Κι επιπλέον, βλέπουμε στο παράδειγμα του Πάρι ότι αυτή η  στραγηρική  αποδίδει:

Ως πελάτης δηλώνω αρκετά ευχαριστημένος

Βέβαια τα παραπάνω χρήζουν μιας επιβεβαίωσης. Και γι αυτό γράφω αυτό το ποστ. Αν η Vodafone ακούει (και θέλει), μπορεί να επιβεβαιώσει..

HOL TV: λανσάρισμα μέσω μπλογκόσφαιρας

hol-tv

Χτες είχα κληθεί  να παραστώ σε άλλη μια σοσιαλμηντιακή ‘πρωτιά’ στη χώρα μας: στο λανσάρισμα μιας νέας υπηρεσίας τηλεόρασης με παρουσίαση της μόνο σε bloggers. Πρόκειται για την HOL TV, που, μην σας εξαπατά ο τίτλος, δεν είναι ένα ακόμα κανάλι, αλλά ένας μια μέθοδος διανομής των τηλεοπτικών καναλιών.
Στην εκδήλωση, που έγινε στα γραφεία της HOL αλλά σε αίθουσα με πολύ ‘σπιτικό’ ύφος (καναπέδες σε διάταξη σαλονιού, περιοδικά και βιβλία γύρω κτλ) μαζεύτηκαν περίπου 30 bloggers κυρίως από τεχνολογικά blog και παρακολούθησαν μια τυπική αλλά πλήρη παρουσίαση από τον Άλεξ, που πραγματικά γνώριζε το αντικείμενό του πολύ καλά.
Όπως καταλαβαίνετε όσοι με παρακολουθείτε, το ενδιαφέρον μου ήταν στην μέθοδο προώθησης της υπηρεσίας παρά στο προϊόν καθαυτό, μιας και βλέπω ελάχιστα τηλεόραση οποιουδήποτε είδους. Παρόλαυτα υπήρξαν κάποια πράγματα που μου τράβηξαν την προσοχή.

Η IPTV της HOL, γιατί περί αυτού πρόκειται, είναι μεταφορά του τηλεοπτικού σήματος πάνω από γραμμές DSL. Δεν είναι όμως ένα ακόμα triple play γιατί, όπως μας είπαν, προσπαθούν να εστιάσουν στην μερίδα εκείνη των συνδρομητών της HOL που έχουν τις κατάλληλες συνθήκες (επαρκή ταχύτητα, ποιότητα γραμμής, απόσταση από DSLAM) που διασφαλίζουν την σωστή λειτουργία της αναμετάδοσης. Ας λάβουμε υπόψιν ότι μιλάμε και για αναμετάδοση τύπου HDTV.

Η υπηρεσία έχει τρεις βασικές λειτουργίες προς το παρόν:

  • ένα μπουκέτο ελληνικών και ξένων καναλιών,
  • δυνατότητα ενοικίασης ταινιών και
  • interactive υπηρεσίες που προς το παρόν είναι μάλλον πρωτόλειες μιας και σε μεγάλο βαθμό εξαρτώνται κι από τη συνεργασία των καναλιών που κάθε άλλο παρά δεδομένη είναι αυτή τη στιγμή.

Από τις λειτουργίες τις σχετικές με το μπουκέτο, αυτά στα οποία στάθηκα ήταν η δυνατότητα εγγραφής εκπομπών ακόμα και σειρών στον σκληρό δίσκο του set top box που έρχεται μαζί με την συνδρομή στην υπηρεσία, και η δυνατότητα εύρεσης εκπομπών με αναζήτηση, όχι μόνο στον τίτλο της εκπομπής αλλά και στους συντελεστές ή στο θέμα. Χαρακτηριστικά είδαμε μια αναζήτηση στον Τομ Κρουζ, που μας εμφάνισε τις προγραμματισμένες εκπομπές σε διάφορα κανάλια που θα περιλαμβάνουν τον ηθοποιό.
Η ενοικίαση ταινιών είναι λόγος χρήσης μιας τέτοιας υπηρεσίας, αλλά η ποσότητα των διαθέσιμων ταινιών είναι μάλλον μικρή ακόμα (γύρω στις 300) και η τιμή (1.99 Ευρώ) είναι πάνω από την αντίστοιχη του βίντεο κλάμπ, πράγμα που δεν καταλαβαίνω, γιατί υποτίθεται ότι η τεχνολογική αυτή υποδομή σε βοηθάει να είσαι ανταγωνιστικός κι άρα φθηνώτερος από τους παραδοσιακούς τρόπους (ειρήσθω εν παρόδω, φαίνεται πως υπάρχει μια γενικώτερη στρέβλωση σε σχέση με τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες στην Ελλάδα, αφού, πχ για να βγάλεις ένα εισητήριο μέσα από IVR στα διάφορα multiplex χρώνεσαι περισσότερο από το να πας στο ταμείο, που το ταμείο κοστίζει περισσότερο στην επιχείρηση μιας κι απασχολεί προσωπικό).
Η ποιότητα της εικόνας που είδαμε στους δέκτες ήταν εντυπωσιακά καλή και το zapping πολύ γρήγορο. Αφήνω τα λοιπά τεχνικά στους πιο ειδικούς και κλείνω την αναφορά στην υπηρεσία λέγονας ότι πατάει σε Microsoft τεχνολογίες ( γιατί δεν εκπλήσσομαι;) και ότι το σε συνδιασμό με το set top που είναι της Motorola έχουν φουλ κλειδώματα ( DRM κτλ) που όμως δεν μπορούν να εμποδίσουν τον πεπειραμένο χρήστη.

Το ερώτημα τώρα είναι γιατί η HOL διάλεξε αυτόν τον τρόπο λανσαρίσματος;
Μια πρώτη απάντηση θα μπορούσε να είναι “γιατί είναι της μόδας” το πράγμα κι αυτό, από μόνο του, θα δημιουργήσει το επιδιωκώμενο buzz.
Ο βασικός λόγος όμως πιστεύω είναι άλλος. Το target audience μιας τέτοιας υπηρεσία είναι βέβαια όλοι σε τελική ανάλυση, αλλά δεδομένου ότι αυτή τη στιγμή είναι διαθέσιμη μόνο σε συνδρομητές HOL και μάλιστα σε αυτούς που πληρούν προδιαγραφές που μπορούν να διασφαλίσουν την ποιότητα της υπηρεσίας, δεν θα είχε νόημα για την HOL να βγει με τηλεοπτικές διαφημίσεις στις οποίες ελάχιστα μπορεί να εξηγήσει  τις προσφερόμενες υπηρεσίες και το μόνο στο οποίο θα μπορούσε να ελπίζει θα ήταν να κινήσει το ενδιαφέρον των καταναλωτών είτε με κάποια οικονομική προσφορά είτε με κάποια δημιουργική παρουσίαση που θα τους έκανε την υπηρεσία εύκολα εντυπώσιμη.
Αλλά, κακά τα ψέματα, η πλεινότητα των couch patatoes έχει δυσκολία με το τηλεκοντρόλ των αναλογικών τηλεοράσεων. Μια ψηφιακή υπηρεσία είναι overkill γι αυτούς. Η αγορά της ΗOL είναι ένα πιο νεανικό και πιο tech savvy κοινό, το οποίο έτσι κι αλλιώς, δεν επηρεάζεται κι ενημερώνεται πια τόσο από τα παραδοσιακά μέσα και τα παραδοσιακά κανάλια διαφήμισης. Αυτό το κοινό μπορεί να κατανοήσει τα όποια πλεονεκτήματα της υπηρεσίας και να πιέσει  να την ‘εισαγάγει’ στα νοικοκυριά, παίζοντας και το ρόλο του εκπαιδευτή της λοιπή οικογένειας. Κι επειδή αυτό το κοινό έχει μια μεγαλύτερη συνάφεια με τα νέα μέσα, λογικό είναι ότι από κει θα έπρεπε να προσεγγιστεί.
Απομένει λοιπόν να δούμε, αν το λανσάρισμα θα βρει ευνοϊκή αποδοχή από την μπλογκόσφαιρα κι αν η έκταση κι η αναπαραγωγή του θα αγγίξει τα πλήθη που προσδοκά η HOL. Αν το πετύχει, τότε μάλλον θα πρέπει να περιμένω πολλές προσκλήσεις ακόμα 🙂

Θέλεις περισσότερους visitors;

Πριν λίγες μέρες είχα ζητήσει συμμετοχή στο metablogging. Είχα κάποια ανταπόκριση από διάφορους μπλόγκερ.  Ήρθε λοιπόν η ώρα της πρώτης συμμετοχής και μάλιστα για ένα θέμα στο οποίο ελάχιστα έχουμε αναφερθεί: το πως να δημιουργήσει κανείς επισκεψιμότητα στο μπλογκ του. O Anonymous Marketer έχει μερικές καλές συμβουλές που δεν έχουν σχέση μ’ αυτά που βλέπουμε συνήθως: να σπαμάρεις δηλαδή τον κόσμο με email για τα νέα σου ποστ, ή να αφήνεις αυτοδιαφημιστικά σχόλια σε άσχετα μπλογκ/ποστ.

writing

Αυτό το άρθρο ίσως αλλάξει για πάντα το blog σου. Ίσως όχι. Πάντως, εγώ θα κοιμάμαι ήσυχος ξέροντας ότι προσπάθησα.

Όπως συνηθίζω να λέω, το marketing δεν είναι μόνο για προϊόντα. Είναι και για υπηρεσίες, προσωπικότητες, κράτη, ακόμη και blogs.

Βασική αρχή του marketing είναι ότι πρέπει να τηρείς τις υποσχέσεις σου. Αν πεις ότι το προϊόν σου έχει Χ χρόνια εγγύηση, πρέπει να φροντίσεις να παρέχεις αυτή την εγγύηση. Αν δεν το κάνεις, αργά ή γρήγορα δεν θα υπάρχει αγορά για εσένα διότι ο απογοητευμένος πελάτης συνήθως μοιράζεται με πολύ κόσμο την εμπειρία του.

Και ενώ σε προσωπικό επίπεδο τηρείς τις υποσχέσεις σου, παρατηρώ ότι, ως blogger δεν τις τηρείς. Δεν τις τηρείς διότι συχνά εξαφανίζεσαι για λίγο(ή πολύ) καιρό και επιστρέφεις με ένα post του τύπου “Συγνώμη που χάθηκα αλλά ήμουν busy/ μου έτυχε το Χ/ έπρεπε να κάνω το Υ. Τώρα όμως θα γράφω κανονικά”. Λίγα posts μετά και πάλι εξαφανίζεσαι. Και μαζί με εσένα εξαφανίζονται και οι visitors.

Ίσως σκεφθείς ότι δεν έδωσες καμία υπόσχεση να γράφεις συνέχεια. Κάνεις λάθος. Δεν έδωσες με τα λόγια, αλλά έδωσες με τα έργα, με τις πράξεις σου.

Κάθε τι που κάνουμε δημιουργεί προσδοκίες στους γύρω μας. Απόδειξη είναι το περίφημο πείραμα του Pavlov με το σκυλί που του έτρεχαν τα σάλια με το που άνοιγε η πόρτα. Του έτρεχαν τα σάλια διότι είχε σχηματίσει την προσδοκία ότι με το άνοιγμα της πόρτας θα ερχόταν το φαί του. Δεν είχε σχηματίσει την προσδοκία βάσει κάποιου λόγου, αλλά βάσει πράξεων.

Έτσι και οι αναγνώστες σου δημιουργούν μια προσδοκία για τη μελλοντική συχνότητα ανάρτησης άρθρων σου βάσει της τρέχουσας συχνότητας. Δηλαδή, αν γράφεις συχνά, περιμένουν ότι και στο μέλλον θα γράφεις συχνά. Εσύ, όμως, γράφεις συχνά σε κάποιες περιόδους(όπως η αρχή του blog) και μετά χάνεσαι. Με αυτόν τον τρόπο όμως δεν ανταποκρίνεσαι στην προσδοκία των αναγνωστών σου, δεν εκπληρώνεις την υπόσχεση.

Κάποιοι ίσως βιαστούν να πουν ότι ζούμε στην εποχή των RSS readers και άρα όλα αυτά που είπα δεν έχουν νόημα. Και όμως έχουν. Διότι όταν έρχεται η στιγμή να εξορθολογίσουμε λίγο τον αριθμό των subscriptions μας, τα πρώτα που διαγράφονται είναι αυτά που δεν είναι ενεργά, αυτά που δεν μας προσφέρουν άρθρα.

Ας αφήσουμε όμως τις θεωρίες και ας πάμε στην πράξη, στο τι πρέπει να κάνεις. Πρέπει να γράφεις σε τακτά χρονικά διαστήματα. Με αυτό τον τρόπο θα είσαι συνεπής με τις προσδοκίες των αναγνωστών σου. Εκτός αυτού, η συγκεκριμένη συχνότητα θα σε “αναγκάσει” να γράφεις. Και είμαι σίγουρος ότι έχεις πολύ ενδιαφέροντα πράγματα να γράψεις.

Το εύρος του διαστήματος εξαρτάται από εσένα. Αρχικά πρέπει να σκεφθείς πόσο συχνά οι πόροι σου(χρόνος, όρεξη, έμπνευση) σου επιτρέπουν να γράφεις. Έπειτα πρέπει να δώσεις μια υπόσχεση στον εαυτό σου να τηρήσεις αυτήν την συχνότητα. Καλό θα ήταν να θέσεις κάποιες ηλεκτρονικές υπενθυμίσεις(κινητό, calendar,κτλ) και κάποιες “ζωντανές” υπενθυμίσεις(κάποιον που να ενδιαφέρεται για την επιτυχία σου) ώστε να βοηθιέσαι στο να πειθαρχήσεις.

Θεωρώ ότι οι δύο καλύτερες συχνότητες είναι η “1 post/day”(αυτή χρησιμοποιώ για το blog μου) και “1 post/week”(ιδανικά συγκεκριμένη ημέρα πχ κάθε Παρασκευή). Ο λόγος είναι ότι και οι δύο αυτές συχνότητες είναι εύκολο να δημιουργήσουν μια συνήθεια στους αναγνώστες σου(πχ “κάθε Παρασκευή μπαίνω να διαβάσω τι έγραψε ο Υ”) και εύκολο να προσαρμοστούν στο προγραμμά σου.

Δεν είναι ανάγκη να γράφεις “1 post/day” ή “1 post/week”. Είναι ανάγκη, όμως, να γράφεις τον ίδιο αριθμό post κάθε εβδομάδα. Τουλάχιστον, αυτός να είναι ο στόχος.

Ξεκίνησες το blog σου έχοντας κάποια όνειρα. Ώρα να τα πραγματοποιήσεις.

 


O Anonymous Marketer δεν σταματάει να τονίζει ότι το marketing δεν είναι μόνο η διαφήμιση. Παρατηρεί συνεχώς γύρω του για patterns, διαβάζει ασταμάτητα και ενθουσιάζεται με τις νέες ιδέες. Έχει θέσει ως στόχο του να μας δείξει ότι το marketing είναι για όλους μέσα από το realmarketing.gr.

Η φωτό είναι από το flickr

Υπάρχει ελληνικό επαγγελματικό blogging;

Παρότι η επικρατούσα άποψη είναι ότι δεν υπάρχει σοβαρό επαγγελματικό blogging στην Ελλάδα (επαγγελματικό = blogging το οποίο να αποφέρει εισόδημα ικανό για να βιοποριστεί κάποιος), η έρευνα του Sync που δημοσιοποιήθηκε πριν λίγες μέρες έχει μερικά απρόσμενα κι ενδιαφέροντα στοιχεία:

Καταρχήν βλέπουμε ένα 5% των ερωτώμενων blogger να χαρακτηρίζουν το μπλογκ τους ως ‘επαγγελματικό’:

blog_character

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι είναι επαγγελματίες blogger με την έννοια που έθεσα παραπάνω, αλλά είναι μια αρχή για την ανάλυση.

Στο επόμενο γράφημα φαίνεται πως ένα 4% θέλει σίγουρα να βγάλει λεφτά από το blog του, ενώ ένα άλλο 4% θέλγεται από την ιδέα

giati_grafeis

Η εικόνα ενισχύεται από το επόμενο γράφημα όπου βλέπουμε ότι ένα 3% μετρά την επιτυχία του blog  από την χρηματική απολαβή.

epityxia_blog

Φαίνεται όμως ότι δεν υπάρχει απόλυτη ειλικρίνεια στις απαντήσεις γιατί ενώ μιλάμε για 5% που ενδιαφέρεται για οικονομική εκμετάλλευση του blog, ένα 20% βάζει διαφημίσεις και προφανώς δεν το κάνει για να μοιράσει τα λεφτά στους φτωχούς.

ads_in_blogs

Όμως για να καταλήξουμε κάπου, πρέπει αυτή η συζήτηση να έχει αντίκρυσμα, δηλαδή να υπάρχουν ικανές απολαβές σε συνάρτηση με τις προθέσεις των blogger. Εδώ βλέπουμε το 1% να δηλώνει ότι βγάζει πάνω από 2500 Ευρώ κι αν πάρουμε και το επόμενο ποσοστό που βγάζει από 500 Ευρώ μέχρι 2500 Ευρώ φαίνεται πως το μισό περίπου απ’ όσους λένε ότι ασχολούνται επαγγελματικά με το  blogging κάπως τα καταφέρνει.

Βέβαια, όλα τα παραπάνω πρέπει να υποστούν αυστηρούς στατιστικούς ελέγχους γιατί ποσοστά του 1% είναι στα όρια του στατιστικού λάθους. Δυστυχώς   δεν είμαι σε θέση να κάνω τέτοιον έλεγχο,  και γιατί δεν έχω τα δεδομένα και γιατί δεν γνωρίζω πως. Αλλά νομίζω ότι όπως και να ‘χει βλέπουμε τα πρώτα βήματα μιας νέας επαγγελματικής ομάδας.

Σημείωση: Παρακαλώ να μην θεωρηθούν τα παραπάνω ως προτροπή, αλλά απλά ως παρατήρηση. Κι επίσης να μην αρχίσουμε πάλι της ηθικολογικές συζητήσεις περί αγνού blogging κτλ. Ελπίζω να έχουμε περάσει αυτήν την παιδική ηλικία.

Reblog this post [with Zemanta]