Με αφορά: το μπλογκ διαλόγου του Υπουργείου Παιδείας

meafora

Κατευθείαν στο ψητό.

  • Thumps up για την πρωτοβουλία. Θα ήθελα να ξέρω τον σύμβουλο γιατί μου θυμίζει κάτι αντίστοιχο του εξωτερικού.
  • Θα ήθελα επίσης να ξέρω ποιός το κατασκεύασε μιας κι είναι ένα απλό WordPress blog,  και τι κονδύλι διατέθηκε. Στοιχειώδες θέμα διαφάνειας.
  • Διάλογος φαντάζομαι σημαίνει ότι ο κόσμος να καταθέτει μια άποψη και το Υπουργείο να συζητάει, όχι ν’ ακούει μόνο. Ή συζητάει το Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Σ.Π.Δ.Ε.); Εν πάσει περιπτώσει ποιός είναι επιφορτισμένος να απαντήσει;
  • Η πρώτη σελίδα γιατί έχει σταθερό κείμενο; Για να βρεις τι έχει γραφτεί πρέπει να ανοίξεις το αρχείο ή τις ενότητες διαλόγου. Η πρώτη σελίδα φαίνεται ‘πεθαμένη’ έτσι. Θα ήταν πιο λειτουργικό να φαίνονται οι πιο νέες δημοσιεύσεις στην πρώτη σελίδα, όπως και στα περισσότερα μπλογκ.
  • Τα FAQ αφορούν βασικά το ΣΠΔΕ. Εμένα, που πρώτη φορά διαβάζω για το θέμα, ελάχιστα με πληροφορούν. Είναι σα να απευθύνεται στα μέλη του ΣΠΔΕ που λες κι είναι οι μόνοι που πρέπει να ποστάρουν. Κάτι πιο αναλυτικό για τον κόσμο;
  • Ετικέττες μηδέν; Προφανώς ο κόσμος που καταθέτει τις απόψεις του χρειάζεται κάποια καθοδήγηση.

Μπορεί να φαίνεται πως η γκρίνια είναι περισσότερη από τα καλά λόγια, αλλά οι παρατηρήσεις μου αφορούν θέματα που γρήγορα διορθώνονται. Οπότε κρατάω το θετικό. Το μεγάλο θετικό βέβαια θα είναι αν το εν λόγω μπλογκ αποδειχτεί κι ουσιαστικό εργαλείο και δεν παραμείνει στο επίπεδο των εντυπώσεων.Οψόμεθα.

Nick’s pick of nonick

Παίζοντας με το iMovie για πρώτη φορά από τότε που πήρα το MacBook Air, σκάρωσα αυτό το βιντεάκι από τις διάφορες σκηνές που βιντεοσκόπησα στο Bilbao. Το πρώτο μέρος (4 λεπτά περίπου) είναι από τις βραδινές δραστηριότητες (πάρτι, ντίσκο κτλ) και το δεύτερο είναι μια συνέντευξη του Jose del Moral, ενός από τους εμπνευστές του startup 2.0. Ο Jose ήταν ο άνθρωπος που με κάλεσε στο Bilbao.

Reblog this post [with Zemanta]

Κατασκευάζοντας ένα Pirate Bay

Δεν ασχολούμαι ιδιαίτερα με το να βλέπω ταινίες ή να συλλέγω μουσικά αρχεία γι αυτό και δεν έχω ιδιαίτερη γνώση σε ότι αφορά τον εντοπισμό και το κατέβασμα αρχείων μέσω torrent. Διαβάζοντας όμως ένα ποστ της ArsTechnica για την δίκη του PirateBay, μου άνοιξαν τα μάτια σ’ αυτή την καθολική δυνατότητα που έχουμε όλοι όσοι θέλουμε να εντοπίσουμε torrent files: μας τα παρέχει απλόχερα η Google. Πως; Απλά βάζοντας μετά τις λέξεις κλειδιά στην αναζήτησή μας το επίθεμα filetype: torrent όπως στην παρακάτω εικόνα.
2009-04-30_2037
Το θέμα ανέκυψε στην επιχειρηματολογία υπεράσπισης του Pirate Bay με το σκεπτικό ότι η Google κάνει index torrent files, τι διαφορά έχει από το Pirate Bay. Το επιχείρημα δεν έπεισε μεν τους δικαστές, άνοιξε το δρόμο όμως για το Pirate Google που δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια Google Custom Search Engine (CSE) που ψάχνει μόνο αρχεία torrent.
Η CSE τράβηξε γρήγορα την προσοχή του κόσμου και μέσα σε μια βδομάδα από τη λειτουργία της (ξεκίνησε την 21/4) είχε πάνω από ένα εκατομύριο επισκέπτες. Ο δημιουργός του, μας πληροφορεί η ArsTechnica,  ισχυρίζεται ότι το έκανε για να εντείνει το διάλογο για τα θέματα του copyright  και του net neutrality.

Προσωπικά δεν ασπάζομαι την επιχειρηματολογία του Pirate Bay: η Google δεν φιλοξενεί αρχεία torrent, απλά δείχνει που βρίσκονται. Κι αντίστοιχα βέβαια το Pirate Bay δεν φιλοξενεί ταινίες και μουσική, αλλά μέσω των torrent δείχνει που βρίσκονται.  Είναι όμως μια διαφορετικής πρόθεσης και ποιότητας ενέργεια.

Αυτό που με εντυπωσίασε και γράφω αυτό το ποστ, είναι το πόσο εύκολο τελικά είναι να εντοπίσεις torrent αρχεία και τους φιλοξενητές τους, πόσα πολλά είναι κι αυτά κι αυτοί. Κι αυτό που σκέφτομαι είναι πως οι επόμενες γενιές δεν θα κατανοούν καν την επιχειρηματολογία της πλευράς των υποστηρικτών του  copyright γιατί θα θεωρούν την αναζήτηση, εύρεση, αντιγραφή και κατανάλωση του ψηφιακού περιεχομένου, κάτι τόσο απλό όσο  το να κατεβάσεις ένα βιβλίο από το ράφι.

Και τι θα γίνει τότε; Θα διώκονται οι πάντες;

Reblog this post [with Zemanta]

Microsoft Vine: για τις δύσκολες ώρες

Η Microsoft δεν μας έχει συνηθίσει στις καινοτομίες. Είναι περισσότερο γνωστή σαν εταιρεία που παίρνει μια υπάρχουσα ιδέα και προσπαθεί να την κάνει καλύτερη. Ή τουλάχιστον προσπαθεί. Σ’ αυτό το πνεύμα είναι και το καινούργιο δημιούργημα που ακούει στο όνομα Vine και συνδιάζει χαρακτηριστικά εργαλείου κοινωνικής δικτύωσης, messanger και γεωγραφικής εφαρμογής.

Το Vine προορίζεται να κρατά ανοιχτή την επικοινωνία μεταξύ φίλων και συγγενών σε καιρό θεομηνιών και καταστροφών. Η έμπνευση για τη δημιουργία του προέρχεται άλλωστε από κάτι ανάλογο: τον τυφώνα Κατρίνα που σάρωσε τη Νέα Ορλεάνη.

Το Vine περιέχει τρεις βασικές λειτουργίες: ένα dashboard (πανόπτη στα ελληνικά;) όπου βλέπει κανείς τις διάφορες ενημερώσεις, την αποστολή και λήψη alert και τα reports.
Τα alerts έχουν τον χαρακτήρα ‘επείγοντος’ μηνύματος προς τους αποδέκτες που είναι συνδεδεμένοι με τον χρήστη που το έστειλε. Παραδίδεται δε σε ότι μορφή αυτή επιλέξουν: μήνυμα στον υπολογιστή, email ή SMS.
Τα reports είναι οι πιο καθημερινές ενημερώσεις κι εδώ υπεισέρχεται ο socialmediaκος χαρακτήρας.

Προς το παρόν το Vine είναι ‘κλειστό’. Δεν δέχεται ούτε beta testers. Αλλά σύντομα θα ανοίξει. Μια μικρή γεύση μόνο στο παρακάτω βίντεο.

Reblog this post [with Zemanta]

Facebook Open Stream API

Image representing Facebook as depicted in Cru...
Image via CrunchBase

Δεν πρόλαβα να γράψω χτες αλλά πρόκειται για μια σημαντική εξέλιξη στα Social Media και κάτι που αναμενόταν μεν αλλά σφραγίζει μια νέα περίοδο που έχει δρομολογηθεί εδώ και δυό μήνες περίπου στο μεγαλύτερο  social network. Μιλάω για την χτεσινή ανακοίνωση για την διάθεση προς Developers του API για το  Facebook  Stream (= κύρια ροή πληροφοριών στο Facebook, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί μετά τους τελευταίους ανασχεδιασμούς του interface του).

Η ανακοίνωση αυτή αφορά καταρχήν τους παραγωγούς εφαρμογών, σημειοδοτεί όμως κι ένα άνοιγμα του Facebook, που για αρκετά χρόνια παράμενε ερμητικά κλειστό προς τον έξω κόσμο.

Φέρνει στο μυαλό επίσης έντονα το twitter και τον τεράστιο αριθμό developers που έχει προσελκύσει. Σε κάτι ανάλογο φαίνεται να αποσκοπεί και το facebook. Την υποψία αυτή ενδυναμώνει το γεγονός ότι σαν επιλεγμένος συνεργάτης για το τεστ του API χρησιμοποιήθηκε το Seesmic Desktop που είναι μια εφαρμογή twitter client χτισμένη σε Adobe Air, όπως και πολλές άλλες, αλλά και το ότι η ομάδα του API έχει ετοιμάσει μια  ‘παραδειγματική’ εφαρμογή σε  Adobe Air για το Facebook.

Η ανακοίνωση συνοδεύεται κι από μια άλλη σημαντική για το περαιτέρω άνοιγμα του facebook:

  • Την δυνατότητα σύνδεσης (login)  με OpenId παρόχων όπως Google, MySpace, Yahoo κτλ.

Οι κινήσεις αυτές βέβαια είναι επιχειρηματικές κινήσεις γιατί αφενός προσπαθούν να ανακόψουν την ορμή του twitter κι αφετέρου να βελτιώσουν την δημόσια εικόνα του facebook  όχι μόνο προς τους χρήστες του αλλά και προς τους bloggers/δημοσιογράφους  που επηρεάζουν την δημόσια γνώμη για το facebook.

Reblog this post [with Zemanta]

Startup 2.0 : το βίντεο της απονομής

Με αρκετά κακό ήχο δυστυχώς. Ο δικός μου ρόλος ήταν να δώσω το τρίτο βραβείο και να πω δυό κουβέντες για το σκεπτικό της απόφασης.

Το Σάββατο το απόγευμα πήγαμε μια βόλτα στο Guggenheim που είναι πια η βασική ατραξιόν του Bilbao. Μετά το τέλος της επίσκεψης, καθώς περιμέναμε τους καθυστερημένους αρχίσαμε να παίρνουμε ‘συνεντεύξεις’ ο ένας από τον άλλο.
Εδώ ο νικητής του competition, Amir Wald, μιλάει στον Jose del Moral που είναι ο άνθρωπος πίσω από την διοργάνωση (και πετάγομαι κι εγώ σε κάνα δυο σημεία :)).

Τρεις μέρες στο Μπιλμπάο

Είναι Κυριακή πρωί, είμαι ακόμα στο ξενοδοχείο στο Μπιλμπάο, και καθώς περιμένω να περάσει η ώρα για να φύγω για το αεροδρόμιο, σκέφτηκα να γράψω λίγες γραμμές για τις τρεις μέρες που πέρασα εδώ και να συμπληρώσω την εικόνα αργότερα.

Ήρθα προσκεκλημμένος από τους διοργανωτές του nonick conference, στο οποίο λαμβάνει χώρα και το startup 2.0 competition, για τρίτη χρονιά στη σειρά, σαν κριτής για το διαγωνισμό των startup, ανάμεσα σε άλλους επτά ακόμα από χώρες όπως, Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία, Αγγλία, Βέλγιο, Γερμανία και Ισραήλ.

Η φιλοξενία ήταν υποδειγματική μπορώ να πω, και το μόνο μου παράπονο έχει να κάνει με το ταξίδι για να έρθω εδώ, που εύκολα μπορώ να το χαρακτηρίσω ως το χειρότερο της ζωής μου, αλλά που βέβαια δεν έχει να κάνει με την διοργάνωση: με πρόγραμμα να ξεκινήσω από Αθήνα στην 7.15 το πρωί και να είμαι το μεσημέρι στο Μπιλμπάο, κατέληξα να φτάσω μετά τα μεσάνυχτα, έχοντας ξοδέψει ατέλειωτες ώρες στα αεροδρόμια χάρι στην Iberia που σίγουρα έχει πρόβλημα στον σχεδιασμό των πτήσεών της.

Στα γρήγορα για το startup 2.0 : οι τρεις φιναλίστ ήταν :

  1. Colnect, ένα site  για συλλέκτες φτιαγμένο από ένα Ισραηλινό πιτσιρικά που παρά το, επιεικώς, χάλια design του έχει ήδη δημιουργήσει μια διεθνή κοινότητα γύρω του και έχει ήδη και έσοδα
  2. Genoom: ένα κοινωνικό δίκτυο για οικογένειες με δυνατότητα σχεδιασμού και γενεολογικών δέντρων. Ενεργό με μισό εκατομύριο χρήστες ήδη.
  3. Twidox: κάτι σαν το scribd αλλά προσανατολισμένο σε εταιρείες και  οργανισμούς, με 2 μήνες ζωής αλλά και με δύο γύρους χρηματοδότησης ήδη στο ενεργητικό του.

Η απόφαση για τον πρώτο ήταν ομόφωνη ενώ για τα λοιπά ήταν θέμα πλειοψηφίας. Η ελληνική συμμετοχή δεν είχε τύχη, παρότι η παρουσίαση του Νίκου Πανανώτα και αξιοπρεπής ήταν, και ψύχραιμη. Και δεν μπορούσε εύκολα να έχει καθώς δεν υπάρχει κάτι να δει κανείς ακόμα από το  SocialWhale. Νομίζω όμως ότι ήταν μια πολύ χρήσιμη εμπειρία για τα παιδιά που φαντάζομαι θα την μεταφέρουν όταν επιστρέψουν.
Αυτά για πρώτη δόση. Λίγο φωτογραφικό υλικό και συνέχεια όταν επιστρέψω.

Reblog this post [with Zemanta]

Spam: μια παλιά αντιγνωμία κι ένας κώδικας συμπεριφοράς

eMail
Image by Esparta via Flickr

Με αφορμή ένα σχόλιο μου στο twitter για το πως αρκετοί νέοι έλληνες χρήστες στο twitter δρουν σαν spammers κάνοντας follow πολλές εκατοντάδες  άλλους έχοντας μόνο ‘αφήσει το ίχνος τους’ μια χούφτα φορές, ο giannoug μου αντέτεινε ότι αυτό δεν είναι spamming γιατί δεν ενοχλεί, κι εξ αυτού θυμήθηκα μια παλιά συζήτηση, νομίζω με τον Νίκο Δραντάκη και τον Στέφανο Κοφόπουλο, για το κατά πόσο υπάρχουν spammers στο twitter.

Ας τα πάρουμε με τη σειρά:

Ο κλασσικός ορισμός του spam είναι ‘ανεπιθήμητο email που σκοπό έχει να διαφήμισει προϊόν ή υπηρεσία στην καλύτερη περίπτωση, ή να παρασύρει και να παγιδεύσει ανίδεο χρήστη στη χειρότερη’.

Το πρόβλημα με το spam είναι ότι δεν μπορείς να το εξαφανίσεις, γιατί σαν ιός, μεταλλάσεται συνεχώς: ο αποστολέας εμφανίζεται διαφορετικός, το κείμενο κι ο τίτλος παραλλάσουν, και μπορεί τη μια φορά να έχει εικόνες την άλλη όχι.

Ένα σταθερής μορφής μήνυμα είναι εύκολο να το μπλοκάρεις μ’ ένα φίλτρο, αλλά ένα μεταλλασόμενο μήνυμα μόνο ειδικά αντιspamming εργαλεία το πιάνουν, κι αυτά όχι πάντα.

Στο twitter τώρα, όταν κάποιος χρήστης μας κάνει follow,  έχουμε την επιλογή να τον αγνοήσουμε ή να τον μπλοκάρουμε. Ακριβώς γι αυτό το λόγο το following  δεν θεωρείται spam κι ο giannoug κι οι παλιοί μου συζητητές έχουν εκ πρώτης όψεως δίκιο.

Αν δούμε όμως λίγο καλύτερα τη σειρά των ενεργειών:

  • Κάποιος μας κάνει follow
  • Ένα μήνυμα φτάνει στο mail μας που μας ειδοποιεί συνοπτικά για το γεγονός και μ’ ένα σύνδεσμο παραπέμπει στην σελίδα του χρήστη
  • Επειδή δεν μπορούμε να ξέρουμε εκ των προτέρων ποιός είναι αυτός, πηγαίνουμε στην σελίδα του προφίλ του για να πληροφορηθούμε
  • Μια κατάλληλα κατασκευασμένη τέτοια σελίδα, κάλλιστα λειτουργεί σαν διαφημιστικό μήνυμα και μπορεί να περιέχει κι άλλο σύνδεσμο που να μας προτρέπει να πάμε παρακάτω.

Η διαδικασία προσφέρεται θαυμάσια για spam,  πραγματικό spam, και μάλιστα είναι αποτελεσματικότερη από το παραδοσιακό spam στο να φτάσει το μήνυμα σε μας γιατί στο τελευταίο τις περισσότερες φορές αναγνωρίζουμε το ανεπιθύμητο μήνυμα από τον τίτλο κι η μόνη ενέργεια που υποχρεωνόμαστε είναι το  delete ή το mark as spam.

Κι αν αποφασίσουμε να μπλοκάρουμε το χρήστη; Κακό που του κάναμε! Επενδύεται μια νέα ταυτότητα και φτου κι απ’ την αρχή.

Όμως δεν εννοούσα ότι οι νέοι έλληνες χρήστες είναι spammers μ’ αυτήν την έννοια. Όχι. Ελάχιστους τέτοιους έχω δει.

Δεν είναι spammers γιατί επιδιώκουν την προσοχή μας, αλλά γιατί επιδιώκουν την προσοχή γενικώς: προσπαθώντας να κάνουν φίλους μερικές εκατοντάδες ή χιλιάδες παλιότερους χρήστες φανερώνουν ότι στην πραγματικότητα δεν θέλουν φίλους αλλά ακροατές. Κι έχουν ένα πολύ ισχυρό σύμματο στο να το πετύχουν: την ματαιοδοξία μας. Γιατί, ναι, όλοι βεντετίζουμε λίγο ή πολύ και καμαρώνουμε που έχουμε ‘κοινό’, όταν κάποιος επιδιώκει να γίνει ‘φίλος’ μας.

Προφανώς δεν έχω φάρμακο για τις αδυναμίες του ανθρώπινου χαρακτήρα από καταβολής κόσμου, αλλά αν κάποιος νέος χρήστης του twitter θα ήθελε να ακούσει μια συμβουλή για το τουϊτερικό σαβουάρ βιβρ, θα του πρότεινα τα εξής:

  1. Πρώτα φτιάξε την σελίδα του προφίλ σου έτσι που να είναι αποκαλύπτική του ποιός είσαι και ποιά είναι τα ενδιαφέροντά σου.
  2. Γράψε λίγα tweets ακόμα κι αν δεν έχεις κανένα που να σ’ ακολουθεί για να δώσεις ένα στίγμα και για ν’ ασκηθείς λίγο.
  3. Έπειτα ακολούθα 10-20 ανθρώπους που γνωρίζεις ή που έχεις ακούσει ότι μιλάνε για πράγματα που σ’ ενδιαφέρουν και προσπάθησε να μπεις στην ‘συζήτηση’ σχολιάζοντας, προσθέτοντας πληροφορίες και γενικά συνεισφέροντας.
  4. Δες με ποιούς συνδιαλέγονται και ακολούθα σιγά σιγά αυτούς που σ’ ενδιαφέρουν. Είναι σίγουρο ότι αρκετοί θα σε ακολουθήσουν επίσης.

Από κει και πέρα θα βρεις τα υπόλοιπα μόνος χωρίς να γίνεσαι ενοχλητικός.

Reblog this post [with Zemanta]

Το twitter μας κάνει ανήθικους;

Μια πρόσφατη επιστημονική έρευνα του Πανεπιστημίου τη Νότιας Καλιφόρνιας διατείνεται πως ο πολύ γρήγορος ‘βομβαρδισμός’ με ψήγματα ειδήσεων από τα διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά και από τις σύντομες τηλεοπτικές ειδήσεις, είναι ανασταλτικός παράγοντας στην διαμόρφωση της ηθικής προσωπικότητας σε νεαρές ηλικίες, κι αυτό γιατί ο εγκέφαλος χρειάζεται χρόνο για να αφομοιώσει την αγωνία ή το φόβο που ενυπάρχει σε μια αναφορά και πριν αυτό προλάβει να συμβεί, η προσοχή έχει στραφεί ήδη σε άλλο θέμα.
Λέει η ερευνήτρια Μαίρη Έλεν Ιμμορντίνο-Γιάνγκ:

“If things are happening too fast, you may not ever fully experience emotions about other people’s psychological states and that would have implications for your morality”

Μελέτες του εγκεφάλου με τομογράφο, δείχνουν ότι ο εγκέφαλος αντιδρά πολύ γρήγορα στα σημάδια πόνου του άλλου αλλά χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να δείξει συμπόνια ή εκτίμηση.

In a media culture in which violence and suffering becomes an endless show, be it in fiction or in infotainment, indifference to the vision of human suffering gradually sets in

Διαβάζοντας τα σχόλια στο άρθρο του CNN απ’ όπου κι οι παραπάνω πληροφορίες, είδα ότι οι περισσότεροι μπλογκερς αντιδρούσαν ειρωνικά προς την είδηση, πράγμα το οποίο μ’ έβαλε σε σκέψεις. Ή η έρευνα δεν είναι σοβαρή, ή δεν μπορούμε πια να εκτιμήσουμε τι είναι σοβαρό και τι όχι.

Reblog this post [with Zemanta]

Startup 2.0 : τα καλύτερα ευρωπαϊκά startups – Update

Στις 24/4, στο Μπιλμπάο, πρωτεύουσα της χώρας των Βάσκων στην Ισπανία, στα πλαίσια ενός συνεδρίου για το startup20web και την τηλεόραση, γίνεται ένας διαγωνισμός για την ανάδειξη των καλύτερων Ευρωπαϊκών startup που δραστηριοποιούνται σ’ αυτό που ευρύτερα ονομάζεται web 2.0.

Το startup 2.0 (έτσι λέγεται ο διαγωνισμός)  έχει πολύ απλούς όρους συμμετοχής και πολύ απλή διαδικασία επιλογής. Η συμμετοχή δεν κοστίζει τίποτα  και προσφέρει μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για διεθνή προβολή.

Who can take part in the contest? Any person or company from a European country (widely considered, as in the Eurovision song contest) having developed a web 2.0/social media site, either as a startup company or just as a personal project. Anonymous projects will not be accepted, nor projects without a valid URL. Individuals and companies can submit as many projects as they wish.

Το είδος των συμμετοχών επίσης είναι αρκετά ευρύ. Μπορούν να συμμετάσχουν όσοι έχουν κάτι από τα παρακάτω:

A blog: a user-generated website where entries are made in journal style and displayed in a reverse chronological order by one or more authors.
A wiki: a website that allows visitors to add, remove, edit and change content, typically without the need for registration.
Services using tags: a (relevant) keyword or term associated with or assigned to a piece of information (like picture, article, or video clip), thus describing the item and enabling keyword-based classification of information it is applied to.
Mashup based on Google / Yahoo / Live.com maps: a website or application that combines content from more than one source into an integrated experience.
Pages developed with Ajax: a web development technique for creating interactive web applications.
Feeds: a data format used for serving users frequently updated content. As for example, RSS or Atom.
– Sites where users can establish relationships among them and invite other users. This is commonly known as social networks.

Η επιλογή των 10 finalist γίνεται με δύο τρόπους: 5 με ψηφοφορία στο σχετικό facebook group του startup 2.0, 5 από κριτική επιτροπή στην  οποία έχω την τιμή να είμαι μέλος.

Η καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή των υποψηφιοτήτων  είναι η 14/4, αύριο δηλαδή, αλλά καθώς η διαδικασία είναι εξαιρετικά απλή υπάρχει χρόνος για όλους μέχρι και αύριο.

Η τριάδα των νικητών θα επιλεγεί στο Μπιλμπάο, στις 24/4 όπως είπα, από τους 10 αυτούς finalist.

Για τα ελληνικά startup που έχουν ελάχιστες ευκαιρίες για ανοίγματα στον διεθνή χώρο, είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να κάνουν το αντίστοιχο βήμα και να εκτεθούν σε ένα διεθνές κοινό. Και καθώς η επιλογή των 5 τουλάχιστον βασίζεται σε ψήφο, υπάρχει δυνατότητα να κινητοποιήσουν τους ‘οπαδούς’ τους να τα ψηφίσουν. Ένα μήνυμα στο facebook στους φίλους τους αρκεί.

Εύχομαι καλή επιτυχία σ’ όσους το τολμήσουν.

Update: Η ψηφοφορία του κοινού έληξε με μια μέρα παράταση και βρήκε το SocialWhale του Νίκου Παπανώτα στην δεύτερη θέση, ενώ τα άλλα δύο ελληνικά project που συμμετείχαν (transifex και freelancing.gr) έλαβαν τις 11η και 15η θέση. Κι όλ’ αυτά χάρη σε ένα εκπληκτικό ελληνικό lobby που πήρε σαν κύμα όλα τα μέσα δικτύωσης (twitter, facebook, blogs).

Προσωπικά όμως νοιώθω μια μικρή απόγοήτευση γιατί μόνο τρεις αποφάσισαν να συμμετάσχουν (άντε και το askmarkets της τελευταίας στιγμής). Αν μέσα σε 48ώρες μπορεί κάποιος  να ανέβει  στην 2η θέση, τι θα μπορούσε να γίνει  να  σε 4-6 μέρες; Και για πόσους;

Τι είναι αυτό που κάνει τα ελληνικά startups να απουσιάζουν από τέτοιες ευκαιρίες; Έλειψη τόλμης; Ενημέρωσης; Αδιαφορία; Ηττοπάθεια; Σνομπισμός; Ειλικρινά, δεν ξέρω…

Τέλος πάντων, Καλό Πάσχα σε όλους.