Tag Archives: web 2.0

FriendFeed: Πολύ κακό για το τίποτα;

Παίζοντας με τον Windows Media Encoder κι έχοντας κατά νου ένα πρόσφατο vidcast από το vidcast.gr σκέφτηκα ότι πολλές από τις νέες υπηρεσίες του web 2.0 στις οποίες αναφέρομαι κατά καιρούς ή παρουσιάζω, θα ήταν πιο πρακτικό να τις δείχνω. Σκάρωσα λοιπόν ένα γρήγορο screencast για το FriendFeed, το νέο lifestream aggregator, για τον οποίο ακούω πολύ buzz τελευταία. Ιδού λοιπόν.

 

Δείτε το σε full screen mode (πατώντας το εικονίδιο της οθόνης στο κάτω μέρος του player). Φαίνεται καλύτερα.

Έρευνα του Παρατηρητήριου της ΚΤΠ για το Web 2.0

meleti-web-20Ο Αλέξανδρος Καλτσογιάννης, στέλεχος του Παρατηρητηρίου για την Κοινωνία της Πληροφορίας με ξάφνιασε ευχάριστα στέλνοντας μου με email  ένα σύνδεσμο προς τη μελέτη του για το Web 2.0.

Δεν κατάλαβα το λόγο αρχικά, αλλά ξεφυλλίζοντας τη μελέτη είδα ότι δύο ποστ του metablogging (1, 2)  αναφέρονται στο κεφάλαιο για την κατάσταση του Web 2.0 στην Ελλάδα (όπως κι άλλα sites και blogs)  κι υπέθεσα, μάλλον σωστά, ότι αυτός ήταν κι ο λόγος.

Η μελέτη φέρει ημερομηνία Νοεμβρίου του 2007 και, συνεπώς, τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί μερικούς μήνες πριν, είναι λίγο παλιά.  Η μελέτη είναι μάλλον ένα γενικό πληροφοριακό λήμμα περί του τι είναι το Web 2.0 παρά μια μελέτη για την κατάσταση του Web 2.0 στο διεθνές ή ελληνικό internet αν και υπάρχουν σχετικές συνοπτικές αναφορές (4 και 1 σελίδες αντίστοιχα).

Είναι η πρώτη ελληνική μελέτη για το θέμα που υποπίπτει στην αντίληψη μου και γι αυτό την αναφέρω εδώ. 

Τι ελληνικές web 2.0 εφαρμογές είδαμε το 2007

Μιας κι είναι τέλος έτους, μιας και είθισται να κάνει κανείς αναδρομές κι ανασκοπήσεις στη χρονιά που πέρασε, μιας κι έκανα ήδη μια γενική αναδρομή της χρονιάς στο metablogging radio, λέω τώρα να προσπαθήσω να μαζέψω συνοπτικά όλες τις ελληνικές web 2.0 δημιουργίες που εμφανίστηκαν το 2007, έτσι, για ιστορικούς λόγους αλλά και για επιμόρφωση.

Έχω σκεφτεί να περιλάβω πράγματα που πληρούν τα παρακάτω κριτήρια:

α. Απαίτησαν τη συγγραφή κώδικα κι όχι την εφαρμογή κάποιας open source πλατφόρμας για την παραγωγή μιας κατά τ’ άλλα web 2.0 εφαρμογής/υπηρεσίας.

β. Είναι ένα από τα ακόλουθα τρία πράγματα:

  • Ανεξάρτητες εφαρμογές (κλειστές ή ανοιχτές), alpha, beta ή production
  • Υπηρεσίες web 2.0
  • Plugins και widgets

γ. Εμφανίστηκαν για πρώτη φορά μέσα στο 2007.

δ. Δημιουργήθηκαν από Έλληνες χωρίς αναγκαστικά να απευθύνονται μόνο στο ελληνικό κοινό.

στ. Και βέβαια είναι web 2.0.

Ελπίζω στα σχόλια και τη βοήθειά σας για να μεγαλώσουμε και να κάνουμε όσο το δυνατόν πληρέστερο τον κατάλογο. Θα ενημερώνω το ποστ μέχρι τις 7/1 με ότι καινούργιο μου στείλετε.

Όλα τα links θα τα αποθηκεύω στο del.icio.us/metablogging/greekweb-2.0-2007

Με χρήση javascript, τα αποτελέσματα θα εμφανίζονται αυτόματα παρακάτω. Όσοι θέλουν μπορούν να μου στέλνουν links κατευθείαν από το delicious account τους, προσθέτοντας την ετικέττα for:metablogging στα link που αποθηκεύουν:

Η βασίλισσα του Youtube

theroyalchannel Τα Χριστούγεννα, τουλάχιστον για τα παιδιά, το άκουσμα για βασιλιάδες και βασίλισσες του παραμυθιού είναι στην καθημερινή ατζέντα, μια ατζέντα που το πολύ που φέρνει, είναι χαμόγελα συμπάθειας και τρυφερών αναμνήσεων στους υπόλοιπους. Φέτος όμως, τα άλλα ‘παιδιά’, τα παιδιά των blogs, θα έχουν το δικό τους παραμύθι και τη δική τους βασίλισσα, αφού ο βασιλικός οίκος της Αγγλίας αποφάσισε να ανοίξει κανάλι στο Youtube!!! Κυρίες και κύριοι: The Royal Channel.

Πενήντα χρόνια πριν, τα Χριστούγεννα του 1957, η βασίλισσα Ελισάβετ, για πρώτη φορά, απηύθυνε το παραδοσιακό ετήσιο διάγγελμά στους υπηκόους της μέσα από ένα νέο μέσο: την τηλεόραση.Σήμερα, πενήντα χρόνια μετά από εκείνο το μήνυμα, η ίδια βασίλισσα, την ίδια περίοδο του έτους, υιοθετεί ένα άλλο νέο μέσο, το  Youtube. Προφανώς όχι τυχαία. Όχι τυχαία και λόγω της πεντηκονταετίας, αλλά και λόγω του ότι θέλει να φαίνεται η ίδια και ο, εν πολλοίς ξεπερασμένος θεσμός που εκπροσωπεί, σαν οπαδοί του μοντέρνου και του καινούργιου. Είναι η πρώτη εκπρόσωπος βασιλικού οίκου που προχωράει σε μια τέτοια κίνηση όμως, κι αυτό πρέπει να της αναγνωριστεί. Αλλά η όλη ενέργεια, παρότι εντυπωσιακή, δεν έχει καμιά σχέση με το πνεύμα του web 2.0, του κοινωνικού ιστού και της διαλογικής και συμμετοχικής φύσης του. Πολύ περισσότερο δε, δεν αποτελεί συζήτηση μιας ηγεσίας με τον κόσμο. Γιατί; Διότι, π.χ.,  δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα βίντεο που φιλοξενούνται στο βασιλικό κανάλι για embedding, ούτε μπορούμε να τα σχολιάσουμε (τα σχόλια στο κανάλι έχουν απενεργοποιηθεί). Η επικοινωνία είναι μονόδρομη, όπως ήταν πάντα.  Κι αυτό ίσως να είναι κακή επιλογή των συμβούλων επικοινωνίας του βασιλικού οίκου. Γιατί μπορώ να κα
ταλάβω το να υπάρχει moderation, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να μην υπάρχει η δυνατότητα σχολιασμού γενικά. Ούτε γιατί δεν μπορώ να κάνω embed (με νόμιμο τρόπο) το βίντεο με το μήνυμα του 1957, ας πούμε, σ’ αυτό το ποστ.

Όπως και νάχει, τα Χριστούγεννα κάποτε τελειώνουν, και τα παραμύθια τους ξεχνιούνται κάτω από το βάρος της καθημερινότητας.

“Here comes another bubble” updated

Update: Η ιστορία γίνεται όλο και χειρότερη. Η έκδοση 1.1 του video clip, που δεν περιείχε την επίμαχη φωτογραφία της Hartwell, είχε στο τέλος και μια λίστα με αναφορές προς τους δημιουργούς των διαφόρων φωτό, ή βίντεο από τους οποίους πάρθηκε υλικό. Η λίστα ‘ανοιξε’ τα μάτια και σ’ άλλους ακόμα για να παραπονεθούν για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων.

Το Techcruch δημοσιεύει μια ενδιαφέρουσα ανάλυση για το θέμα που η ουσία της συνοψίζεται στην εξής φραση: ” The law may (or may not) be on Hartwell’s side …, but that is not the point. The law is outdated.”

Ευχαριστώ στον Oneiros που πρώτος ανέφερε το θέμα στα σχόλια. Continue reading

Το internet βγάζει Πρόεδρο;

RonPaulRevolution Κάτι πολύ ενδιαφέρον φαίνεται να συμβαίνει στην Αμερική. Ή, μάλλον, μια συγκυρία από πολλά ενδιαφέροντα: Ένας υποψήφιος για το χρίσμα, ο Ρεμπουμπλικάνος Ρον Πωλ, που λέει, και φαίνεται να πιστεύει, τα διαμετρικά αντίθετα απ’ ότι οι άλλοι υποψήφιοι, κατορθώνει να σπάσει ρεκόρ στην συγκέντρωση χρημάτων για τον προεκλογικό αγώνα, έχοντας σαν βασική πηγή τις συνεισφορές των ‘μικρών’ κυρίως και σαν μέσο το ίντερνετ, κι ειδικά τις Web 2.0 υπηρεσίες. 17 εκατομύρια δολ. ως τώρα, παρακαλώ.

Το θέμα είναι σημαντικό γιατί τα χρήματα είναι καθοριστικά για την εκλογή Προέδρου στην Αμερική (πηγαίνουν βασικά σε τηλεοπτική διαφήμιση). Κι ακριβώς επειδή είναι καθοριστικά, αποτελούν τον βρόγχο εξάρτησης των mainstream πολιτικών της υπερδύναμης. Προέρχονται από μεγάλους χρηματοδότες που αποβλέπουν να εξαργυρώσουν αυτή τη χρηματοδότηση με μετεκλογικές χάρες, ίσως πιο εκλεπτυσμένες από τις άγαρμπες δικές μας, αλλά εξ ίσου αποδοτικές. Η ρίζα της διαφθοράς όπως την έχει επισημάνει κι ο Lessig.

Τι σημαίνει η ιστορία Ρον Πωλ;

Βασικά τρία πράγματα:

  • Ότι η δύναμη των νέων μέσων, αρχίζει ισοφαρίζει την των παραδοσιακών.
  • Ότι η διάσπαρτη και ‘μικρή’ δύναμη των μικρών, μπορεί με τη βοήθεια των νέων μέσων να ‘συναθροιστεί’ και να γίνει υπολογίσιμη.
  • Ότι τα δύο παραπάνω μπορούν να ανατρέψουν το κατεστημένο πολιτικό σκηνικό.

Υπάρχουν πολλά αν ακόμα, πολύ wishful thinking μέχρι να συμβεί κάτι τέτοιο. Και βέβαια, δεν λέω τα παραπάνω υπονοόντας ότι ο Ρον Πωλ είναι ο καλός κι άλλοι οι κακοί. Καλός δεν είναι κανείς έτσι φωτογραφικά, όπως αρεσκόμαστε να αποδίδουμε χαρακτηρισμούς. Καλός αποδεικνύεται κανείς στο διηνεκές. Ο καλός δε Αμερικάνος Πρόεδρος πρέπει να μπορέσει να μείνει και .. ζωντανός.

Αξίζει να παρακολουθήσουμε την πορεία του Ρον Πωλ, έστω κι αν πολιτικά υπάρχουν ελάχιστες ομοιότητες με τα εντός Ελλάδος τεκταινόμενα. Το θέμα δεν είναι ο υπόψήφιος, όσο οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί που απ’ ότι φαίνεται κερδίζουν.

(H Φωτογραφία είναι του Jayel Aheram από το Flickr)

Κοινωνικό me.gr. Το ‘πα, δεν το ‘πα;

Το me.gr αποκτά social network χαρακτηριστικά. Κι εγώ χαίρομαι γιατί η πριν λίγο καιρό πρόβλεψή μου βγαίνει αληθινή:

Και το Opensocial με φέρνει στην επόμενη πρόβλεψη: θα αρχίσουμε να βλέπουμε social networking στοιχεία στο tumble.me κατά τα πρότυπα του twitter. Ή μήπως δεν χρειάζεται, μιας και το tumble.me φιγουράρει ήδη στις εφαρμογές του facebook; My bet; Θα δούμε νέα τέτοια χαρακτηριστικά εκτός facebook.

Εντάξει για το tumble.me έλεγα, αλλά κοντά  έπεσα 🙂

Και βέβαια αρχίζοντας να προσθέτω φίλους, θυμάμαι τη σοφία του Brad Fitzpatrick για τη ανάγκη για  μεταφερσιμότητα του κοινωνικού γράφου.

Me.gr: Δυό βήματα μπρος

Τις τελευταίες δέκα μέρες η nsquared κι ο Γιώργος Μοσχοβίτης ανακοίνωσαν δύο καινούργια χαρακτηριστικά στο me.gr :

  • Openid

Η ταυτότητα του καθενός εγγεγραμμένου στο me.gr (π.χ. η δική μου nikan.me.gr) είναι openid. Μπορεί να την χρησιμοποιήσουν οι εγγεγραμμένοι για να μπαίνουν σε sites που υποστηρίζουν αυτήν την τεχνολογία και που όλο αυξάνονται. Έτσι έχουμε κατά τα φαινόμενα τον πρώτο ελληνικό OpenId provider *.

Μπορείς να τοποθετήσεις εκεί ένα shoutbox (κουτάκι για να σου αφήνουν μηνύματα οι επισκέπτες σου), iframes προς όποια σελίδα στο internet θέλεις (δεν λέει πολλά αυτό), Google Maps για να δώσεις το γεωγραφικό στίγμα της θέσης σου, κάποια μικρά widgets διασκέδασης (παιχνίδι, φωτογραφίες από το joyerz, κρητικές μαντινάδες (!), και βέβαια, το tumble.me, είτε για τα προσωπικά σου tumbles, είτε όλων.
Η όλη εικόνα βέβαια του νέου me είναι η εικόνα μιας υπηρεσίας σε εξέλιξη (: work in progress) αλλά, με τις νέες προσθήκες και τα σχετικά ‘διαφημιστικά’ ποστ στο blog του me.gr, αρχίζει να καταλαβαίνει κανείς που πάει τ’ όλο πράγμα. Αν η παρομοίωση που έκανα με το Netvibes έχει περισσότερη ουσία από μια παρομοίωση, τότε θα πρέπει να αναμένουμε από το me.gr τα ακόλουθα:

  • Καταρχάς να μας δώσει feed. Για το tumble.me βασικά, αλλά αν αργότερα αρχίσουν να προστίθενται υπηρεσίες feedreading και bookmarking, ένα ενοποιημένο feed δεν θα ήταν καθόλου κακό.
  • Έπειτα να μας δώσει καινούργια widgets με τα οποία θα μπορεί κανείς να συλλέγει και να εμφανίζει feed τρίτων μέσα στη σελίδα του. Widgets για να παίρνουμε τα emails μας από γνωστές web mail υπηρεσίες (hotmail, yahoo mail, gmail κτλ), καλεντάρια, playlists κτλ.
  • Αλλά λέω “να μας δώσει” κι ίσως δεν είναι αυτό που θα’ πρεπε να εύχομαι. Αυτό που πρέπει να δώσει σίγουρα μια τέτοια υπηρεσία είναι ένα API για να μπορούν τρίτοι να χτίζουν τα δικά τους widgets. Αν μάλιστα το API είναι συμβατό με widget api του Google/i ή/και του Netvibes μπορεί κανείς εύκολα να βρει πληθώρα τέτοιων έτοιμων widgets κι οι Έλληνες developers θα έχουν ένα παραπάνω κίνητρο για ν’ αναπτύξουν νέα, μιας και θα μπορούν να τα προωθήσουν σε μια μεγάλη αγορά.
  • Στην ευχή που διατύπωσα παραπάνω κρύβεται κάτι: το OpenSocial δεδομένης της στενής του σχέσης με τα Google Widgets.
  • Και το Opensocial με φέρνει στην επόμενη πρόβλεψη: θα αρχίσουμε να βλέπουμε social networking στοιχεία στο tumble.me κατά τα πρότυπα του twitter. Ή μήπως δεν χρειάζεται, μιας και το tumble.me φιγουράρει ήδη στις εφαρμογές του facebook; My bet; Θα δούμε νέα τέτοια χαρακτηριστικά εκτός facebook.
  • Δεδομένης της ύπαρξης του www.moblog.gr και του www.rateit.gr στην nsquared, δεν θ’ αργήσουμε να δούμε κάποιου είδους αμφίδρομη συνεργασία μεταξύ των υπηρεσιών αυτών.

Η προσωπική μου σελίδα στο me.grΣίγουρα υπάρχουν κι άλλα πολλά που μπορεί να σκεφτεί και να προτείνει κανείς. Εγώ ήδη διαμόρφωσα τη σελίδα μου στο me.gr έτσι ώστε να μοιάζει μ’ ένα microblog. Για το look του me.gr έχω να πω ότι χρειάζεται τη συμβολή γραφίστα γιατί είναι πολύ developer αισθητικής (έτσι Γιώργο;).

Κι ένα τελευταίο για το οποίο έχω ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Έχω λάβει την υπόσχεση από τον Γ.Μ. ότι θα υλοποιήσει το openid delegation. Αυτό έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μας που έχουμε self-hosted blog αλλά και για τους χρήστες του blogger γιατί μπορούμε με δυο γραμμές στο template του blog μας να κάνουμε την διεύθυνση του blog το openid μας. Το πράγμα δουλεύει ως εξής: πας σε ένα site που σου ζητάει να συνδεθείς, δίνεις τη διεύθυνση του blog σου, όπου μέσα στο template του blog σου περιλαμβάνονται δύο γραμμές κώδικα (μέσα στο head tag), από τις οποίες το site που προσπαθείς να συνδεθείς, αναγνωρίζει ποιος είναι ο openid provider σου και χρησιμοποιεί το σύστημά του για να σου επιτρέψει την πρόσβαση. Στην περίπτωση του me.gr οι δύο γραμμές κώδικα για το metablogging.gr θα είχαν κάπως έτσι:

<link rel=”openid.server” href=”http://www.me.gr/server” />

<link rel=”openid.delegate” href=”http://nikan.me.gr/” />

Να κλείσω λέγοντας ότι είναι πολύ σημαντικό να έχουμε ένα ελληνικό πάροχο openid αλλά και πολύ μεγάλη ευθύνη για την nsquared και τον Γιώργο Μοσχοβίτη. Γιατί το openid, μπορεί να καταστεί single point of failure. Αν κάποιος παραβιάσει το σύστημα του παρόχου, μπορεί να μπει σε δυνητικά άπειρες υπηρεσίες με πάμπολλες διαφορετικές ταυτότητες, να κάνει ότι του κατέβει και να ενοχοποιήσει τους ανυποψίαστους χρήστες των οποίων έχει κλέψει την ταυτότητα. Το απεύχομαι για το me.

* Για όσους δεν γνωρίζουν το openid παραπέμπω σ’ ένα κατατοπιστικό ποστ του webz.gr . Όσοι θέλουν περισσότερα, ας πάνε στην πηγή. Επίσης, όσοι έχουν μπλογκ στο wordpress.com ή λογαριασμό στο technorati έχουν ήδη openid κι ας μην το γνωρίζουν (username.wordpress.com και technorati.com/people/technorati/username αντίστοιχα).

Η Web 2.0 wish list μου

Θέλω:

  1. Να γράφω
    • και η αποθήκευση στο διαδίκτυο να μην παίρνει πάνω από 2”.
    • και να χρησιμοποιώ ΕΝΑΝ editor που να μην είναι αυτοί οι σαχλοί javascript, που να μην χρειάζεται να καταφεύγω σε HTML tags, που να μην χρειάζεται να τρέξω κάποια desktop εφαρμογή και να κάνω copy paste μετά, που να μπορώ να το βρίσκω online οπουδήποτε.
    • ΜΟΝΟ στο μπλογκ μου και να έχω την επιλογή να δημοσιεύεται σε όλα τα microblogging ή social network services που συμμετέχω ταυτόχρονα.
    • και να εισάγω στα κείμενά μου φωτογραφίες, αρχεία ήχου, βίντεο ή απλά συνδέσμους από το διαδίκτυο με μόνο drag and drop και να αποθηκεύονται κι όλα τους τα metadata και να αποθηκεύονται και στις online τοποθεσίες που έχω επιλέξει για να μην τρώω το bandwidth τρίτων.
    • και να εισάγω στα κείμενά μου δικές μου φωτογραφίες, αρχεία ήχου, βίντεο δικά μου και να αποθηκεύονται αυτόματα στις υπηρεσίες που έχω επιλέξει (flickr, youtube κτλ).
  2. Να μπαίνω σε όλες τις υπηρεσίες που μπαίνω, χρησιμοποιώντας ένα κωδικό (τύπου openid) που θα έχω μόνο εγώ πάνω μου σε κάποιο token, κινητό ή άλλη συσκευή.
  3. Τ’ αρχεία ήχου και βίντεο, να τα λαμβάνουν οι αναγνώστες μου από το feed μου στη μορφή που τους βολεύει τόσο από άποψη κωδικοποίησης όσο κι από άποψη ποιότητας.
  4. Ο κοινωνικός γράφος μου να αποθηκεύεται στο μπλογκ μου, να ‘συνομιλεί’ με τα social networks που είμαι ή γίνομαι μέλος, να τα ενημερώνει αυτόματα, να βρίσκει τους ‘φίλους’ μου αυτόματα και να με βρίσκουν κι εκείνοι αυτόματα.
  5. Να παρακολουθώ όλους όσους διαβάζω, ακούω ή βλέπω από ένα διαδικτυακό feedreader και μόνο ανεξάρτητα από τη συσκευή που χρησιμοποιώ.
  6. Να σχολιάζω σε άλλα μπλογκ και τα σχόλιά μου μαζί με την αναφορά του ποστ στο οποίο σχολιάζω, να εμφανίζονται σε ειδική σελίδα του μπλογκ μου. Να μπορώ από κει να δω και τα άλλα σχόλια και τις απαντήσεις στα δικά μου.
  7. Να περνάω στα bookmarks μου κάτι μια φορά και να πηγαίνει είτε σε blogroll, είτε σε απλά bookmarks, είτε σε social bookmarking sites. με χρήση μόνο κάποιου tag.
  8. Να κάνω όλα τα παραπάνω χρησιμοποιώντας ένα εργαλείο ή υπηρεσία, που θα είναι μορφής open source και που θα μπορώ να τροποποιήσω όπου κι αν μπορώ, κατά βούληση.

Ξέρω πως κάποια από τα παραπάνω πράγματα μπορούν να γίνουν ήδη με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αλλά δεν είναι διάφανα στο χρήστη. Πρέπει να διαβάσει, να ψάξει, να μάθει, να συνδιάσει, να προσπαθήσει κι ενίοτε να τα πετύχει. Δεν είναι κοινωνικός ιστός αυτό. Ο κοινωνικός ιστός θα έχει φτάσει στην ολοκλήρωσή του όταν θα τον χρησιμοποιούν όλοι και κανείς δεν θα τον αναγνωρίζει και δεν θα μιλάει γι αυτόν.