Τι γνωρίζουν οι μάνατζερ κι αγνοούν οι υπουργοί

Αν είχε κανείς την τύχη (ή την ατυχία, όπως το πάρει κανείς) να κάτσει σε καρέκλα μάνατζερ κάποιας ιδιωτικής επιχείρησης σε καιρό κρίσης, ξέρει ότι για να χαράξεις πορεία υποτάσσεσαι σε μια απλή βασική αλήθεια:

Τα έξοδα είναι βέβαια, ενώ τα έσοδα αμφίβολα.

 

Κι επειδή μιλάμε για καιρό κρίσης, αυτό που κάνει ο μάνατζερ είναι να εκτιμήσει (με ότι επιστημονική, εμπειρική ή μαγική ικανότητα διαθέτει) το νέο προσδοκώμενο χαμηλώτερο το επίπεδο των εσόδων και να προσαρμόσει αμέσως τα έξοδα του ανάλογα μ΄ αυτό.

 

Κι ενώ η άσκηση αυτή στο επίπεδο του χαρτιού είναι απλά μαθηματικά, στην πράξη πάντα σημαίνει τη λήψη οδυνηρών αποφάσεων, αποφάσεων για απολύσεις.
Αν ο μάνατζερ είναι καλός (και με την ηθική έννοια και με την έννοια της αποτελεσματικότητας), θα λάβει αυτές τις αποφάσεις με γνώμονα το ευρύτερο συμφέρον και την ιστορικότητα της απόδοσης των υφισταμένων του.
Αν δεν είναι καλός, δεν έχει σημασία τι θα κάνει γιατί μόνο από τύχη θα διασωθεί κι αυτός κι η επιχείρηση του.

 

Συμβαίνει να έχω περάσει πάνω από μία φορά ανάλογες καταστάσεις κι έχω προσωπική εμπειρία της οδυνηρότητας της διαδικασίας – και σαν προϊστάμενος και σαν υφιστάμενος. Κι έχω επίσης επίγνωση ότι δεν είναι μαγική συνταγή, κι ότι υπάρχουν πάντα ευρύτεροι παράγοντες που ακόμα και τις σωστές αποφάσεις να πάρεις, δεν αποφεύγεις το μοιραίο.

 

Αυτή την απλή κι επώδυνη διαδικασία την αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι, οι πολιτικοί μάνατζερ. Αναμενόμενο. Είναι περισσότερο ‘πολιτικοί’, παρά ‘μάνατζερ’. Δεν εξαρτάται η αμοιβή τους κι η θέση τους από αποτελέσματα αλλά από ψήφους. Κι οι ψήφοι κερδίζονται με το να είσαι αρεστός.

 

Αυτό λοιπόν που γνωρίζουν οι μάνατζερ (κι η μισή υφήλιος) είναι ότι το ελληνικό κράτος πρέπει να κόψει δαπάνες. Δραστικά. Γρήγορα. Συντονισμένα. Και, κυρίως, δίκαια.
Μόνο που στην κλεπτοκρατική, άδικη κι ασύδοτη κοινωνία μας, για να ξεκινήσεις αυτή τη διαδικασία με μικρή αλλά υπαρκτή πιθανότητα επιτυχίας, πρέπει να ξεκινήσεις από ένα σήμα. Ένα σήμα δικαιοσύνης.

 

Μόνο αν ο κόσμος δει κάποιους από τους υπεύθυνους της κατάντιας μας να πληρώνουν γι αυτό, θα δεχτεί να επωμιστεί βάρη.
Αλλιώς, ψάξτε από τώρα για καμιά πράσινη κάρτα σε πιο ‘πράσινα’ έθνη…

 

Αφορμή για τα παραπάνω υπήρξε ένα άρθρο της Ελευθεροτυπίας για επερχόμενο 3ο πακέτο μέτρων, κι ειδικά η φράση:
Προφανώς, οι υπουργοί και οι περιφερειάρχες δεν ακολούθησαν τις αυστηρές συστάσεις που δόθηκαν ακόμη και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό.”

Posted via email from Στο δίχτυ

4 thoughts on “Τι γνωρίζουν οι μάνατζερ κι αγνοούν οι υπουργοί

  1. Glavkos

    Αυτό που μου μυρίζει εδώ είναι ότι μπαίνουμε σε φάση παρατεταμένης ύφεσης. Η παρακμή είχε απο καιρό ποτίσει το σώμα αυτής της χώρας, μόνο που εμείς τραγουδούσαμε σε καμμένο σπίτι ….Ο κόσμος θέλει να δει κάποιον να πληρώνει , σε αυτό έχεις απόλυτο δίκαιο….Αλλά δεν υπάρχει ανθρωπος που να πιστεύει ότι θα γίνει στο τέλος. Είμαστε σε φαύλο κύκλο.

  2. coolplatanos

    Μη νομίζεις, τα περνάνε αυτά και οι πολιτικοί όχι μόνο οι μάνατζερ, διότι αν τα κάνουν θάλασσα σημαίνει και γι' αυτούς το καμπανάκι της “απόλυσης”. Δεν παραμένουν όλοι τόσο αλώβητοι, ούτε είναι τόσο αναίσθητοι όσο υποθέτουμε. Και για λίγη χαλάρωση διάβασε αυτό το “αθεόφοβο” ποστ. Πέρα από την πλάκα περιέχει και αλήθειες.
    Κατά τα άλλα συνεχίζω να μαζεύω υλικό να απαντήσω σε κάποιες από τις απόψεις σου, όχι για να αντιπαρατεθώ σε σένα, αλλά για να απαντήσω ουσιαστικά και στις δικές μου απορίες.

  3. Pingback: Σκέψεις για την εκτέλεση του προϋπολογισμού | Metablogging.gr

Comments are closed.