Δυο μέρες στο Webit στην Κωνσταντινούπολη

 

Στις 10 κι 11 Οκτωβρίου παρακολούθησα το Webit Congress στην Κωνσταντινούπολη.
Το Webit αξίζει μια ιδιαίτερη μνεία γιατί είναι ένα περιφερειακό συνέδριο το οποίο κατόρθωσε σε μια μόνο πενταετία να ξεφύγει από τα στενά τοπικά πλαίσια της περιοχής και ν’ αναδειχτεί σε ένα σημαντικό διεθνές συνέδριο, τουλάχιστον από άποψη αριθμού συμμετεχόντων και ομιλητών.
Το Webit ξεκίνησε στη Βουλγαρία από τον Plumen Russev και την ομάδα του και, μετά από 2 φορές διεξαγωγής στη Σόφια μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη για ικανοποιήσει τις φιλοδοξίες του ιδρυτή του για ένα event διεθνούς ακτινοβολίας. Όπως είπε ο Alain Heurreux, President και CEO του Interactive Advertising Bureau Europe (IAB Europe) στο keynote του, ήταν κατόπιν δικής του παρότρυνσης που ο Russev αποφάσισε την μεταφορά της έδρας.
Γιατί είχε νόημα αυτή η μεταφορά; Όποιος έχει ταξιδέψει στις δύο πόλεις εύκολα μπορεί να καταλάβει ότι δεν υπάρχει σύγκριση. Η Κωνσταντινούπολη δεν είναι απλά μια μεγάλη πόλη. Είναι μια από τις μεγαλύτερες πόλεις στον κόσμο, η δεύτερη μετά τη Σαγκάη νομίζω. Είναι επίσης, όσο παράδοξο κι αν ακουστεί αυτό, μια πολύ μοντέρνα πόλη, τουλάχιστον ένα σημαντικό κομμάτι της. Πράγμα που σημαίνει ότι διαθέτει τις υποδομές να προσελκύσει και να φιλοξενήσει ένα μεγάλο διεθνές πλήθος. Κι επίσης είναι μια πόλη που έτσι κι αλλιώς θέλει να επισκεφτεί κανείς. Το να συνδιάσει λοιπόν το event με την επίσκεψη στην πολή είναι ένας πολύ δυνατός λόγος για τον υποψήφιο attendee του συνεδρίου.

Το Webit, λοιπόν, εξασφάλισε έτσι ένα διεθνές πλήθος που δεν θα είχε τη δυνατότητα να προσεκλύσει στη Βουλγαρία. Κι αυτή η ανοιχτομυαλιά και προνοητικότητα πρέπει να πιστωθεί στον δημιουργό του.

Από άποψη περιεχομένου, το συνέδριο που ξεκίνησε περισσότερο με digital media/marketing προσανατολισμό έχει πλέον ανοίξει τη βεντάλια ώστε να περιλαμβάνει και Τηλεπικοινωνίες, Ηλεκτρονικό Εμπόριο και startups και κάποια ελεύθερα σεμινάρια. Το digital track όμως παραμένει το μεγαλύτερο. Και γι αυτό οι συμμετέχοντες είχαν περισσότερο business παρά geek look.
Παράλληλα υπήρχε και μια μικρή έκθεση των χορηγών και άλλων σχετικών εταιρειών και των startup που συμμετείχαν στο startup challenge.

Η Ελληνική παρουσία και συμμετοχή στο συνέδριο ήταν ορατή. Από το αεροπλάνο ήδη άρχισα να συναντάω business contacts που είχαν τον ίδιο προορισμό με μένα. Στο δε χώρο του συνεδρίου συνέτυχα τον Josef και τον Mayel από το Babelverse, το Γιώργο και το Δημοσθένη από το Athensbook, τον Οδυσσέα και την ομάδα του από την ThinkDigital κ.α.

Στα αρνητικά του συνεδρίου ήταν σίγουρα το θέμα του  παντελώς απόντος wifi  και το γεγονός ότι όλα τα φαγητά και ποτά έπρεπε οι σύνεδροι να τα αγοράσουν ξεχωριστά κάτι που θα κατανοούσα για το κυρίως φαγητό αλλά όχι για τους καφέδες και τ’ αναψυκτικά.

Από τις διάφορες ενότητες παρακολούθησα κυρίως το track των startups και λίγο το digital marketing. Ο λόγος; Παρότι η επαγγελματική μου ενασχόληση έχει σχέση κυρίως με το δεύτερο νομίζω ότι το content είναι πιο ενδιαφέρον και πιο απροσδόκητο όταν περιλαμβάνει startups.

Όπως ήταν αναμενόμενο, στις συζητήσεις γύρω από τα startup υπήρχε θεματολογία για το regional vs global, αν υπάρχουν χρηματοδοτικές ευκαιρίες στην ευρύτερη περιοχή, do and don’t για startup που θέλουν να περάσουν τον ωκεανό και να δραστηριοποιηθούν στην Αμερική κτλ.

Υπήρχαν επίσης και κάποιες αναφορές σε κοινωνική επιχειρηματικότητα, όπου προέκυψε και μια απροσδόκητη γνωριμία με τον επικεφαλής του οργανισμού Ashoka για την ευρύτερη περιοχή, τον οποίο ρώτησα αν η Ελλάδα είναι μέσα στους σχεδιασμούς τους και μου είπε πως, ναι, υπάρχει πολλή συζήτηση για την Ελλάδα εντός του Ashoka και για το πως να δραστηριοποιηθούν σε μας. Ο ίδιος είναι πρόθυμος να έρθει στην Ελλάδα και να μιλήσει και να κάνει σχετικές επαφές. Όσοι λοιπόν έχετε κάποιο σχετικό ενδιαφέρον, οργανώνετε ή σχεδιάζετε ένα σχετικό event, ενημερώστε με για να σας φέρω σ’ επαφή.

Το startup competition ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Πρώτα απ’ όλα βρήκα τις παρουσιάσεις των περισσότερων startup αισθητικά πολύ ανεβασμένες κι αν ίσως όχι πάντα to the point, πολύ πιο ζουμερές από άλλες αντίστοιχες που έχω παρακολουθήσει.
Έπειτα, στις ιδέες, παρατήρησα μια εστίαση σε περισσότερο πρακτικές εφαρμογές κι όχι σε γενικά social θέματα, που δεν λείπαν βέβαια αλλά χοντρικά ήταν κάτω από 20% του συνόλου. Αυτή η διαφοροποίηση φάνηκε και στις επιλογές των νικητών. Την πρωτιά εξασφάλισε το MySugr, μια εφαρμογή για διαβητικούς. Μπορεί ν’ ακούγεται περίεργο αλλά δεν πρόκειται ακριβώς για κοινωνική επιχειρηματικότητα αν κι έχει έντονα τέτοιο στοιχείο. Κατά τους δημιουργούς του (2 από τους 3 cofounders είναι διαβητικοί και το μισό δυναμικό που απασχολούν) υπάρχουν περί τα 300 εκατομ. διαβητικοί στον κόσμο και σε μερικές χώρες το ποσοστό τους φτάνει το 20% του πληθυσμού. Μιλάμε λοιπόν για μια μεγάλη αγορά.
Τη δεύτερη θέση πήρε το SellBox μια πλατφόρμα που δίνει τη δυνατότητα σε πωλητές ψηφιακών προϊόντων να ενσωματώσουν στο site τους τη σχετική λειτουργικότητα για πώληση και είσπραξη. Το Sellbox μου θύμησε το δικό μας instabuck το οποίο και κατονόμασαν σαν ένα από τους τρεις ανταγωνιστές τους.
Την τρίτη θέση κατέλαβε ένα Τούρκικο startup που ήταν κι η δική μου προσωπική προτίμηση, το Infodif που ασχολείται με image processing και video analytics. Βρήκα την τεχνολογία τους πολύ προχωρημένη και με πολλά πεδία εφαρμογής.

Εν κατακλείδι, θεωρώ το Webit πολύ χρήσιμο γι όσους ψάχνουν επαφές στην ευρύτερη περιοχή αλλά και σαν μέσο ανάδειξης νέων startup. Ελπίζω να δούμε πιο ενεργή ελληνική παρουσία στο μέλλον.