Γραμμή άμυνας 2

Στις αρχές του μήνα έγραψα αυτό το άρθρο σαν έκφραση του προβληματισμού μου για το τι μπορούμε να κάνουμε εν όψει μιας επερχόμενης αστάθειας κι ανακατατάξεων στην ευρύτερη περιοχή, κι ειδικά απέναντι σε μια μεγενθυνόμενη κι ασταθή Τουρκία.

Στις μέρες που μεσολάβησαν (μιλάμε για λιγότερο από μήνα) έλαβαν χώρα μερικές πολύ άσχημες επιβεβαιώσεις αυτών των φόβων.

Οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν την αποχώρηση τους από τη Συρία και το Αφγανιστάν.

Έτσι, η Ρωσία αποβαίνει νικήτρια στο στοίχημα της υποστήριξης του Άσαντ, κι αποκτά πάτημα και πάλι στη Μέση Ανατολή.

Κοντά, νικήτρια βγαίνει κι η Περσία, που τον στήριζε επίσης, κι η οποία βλέπει την ισχύ της στον ηγεμονικό ανταγωνισμό της με τη Σαουδική Αραβία ν’ αυξάνεται.

Και, τέλος, αυτό που μας ενδιαφέρει περισσότερο, η Τουρκία βλέπει πράσινο φως να ξεκαθαρίσει τους Κούρδους αντάρτες και να κλείσει αυτό το μέτωπο.

Επιπλέον, το Αφγανιστάν που έχει γενναίο μερίδιο στις μεταναστευτικές ροές που ταλανίζουν εμάς και την υπόλοιπη Ευρώπη, με την αποχώρηση των αμερικάνων θα περάσει σχεδόν σίγουρα, στα χέρια των Ταλιμπάν, κι όσοι διαφωνούν, διαφώνησαν ή δεν τους συνέτρεξαν, θα κινδυνεύουν και γι αυτό θα πάρουν το δρόμο της προσφυγιάς.

Παράλληλα, τις τελευταίες μέρες βλέπουμε μια κλιμάκωση πολέμου λόγων μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, που συνοδεύεται από μια σειρά ενεργειών της Τουρκικής πλευράς με καθαρά προκλητικό χαρακτήρα (παραβιάσεις εναερίου χώρου κι έξοδος νέου σεισμογραφικού σκάφους για έρευνες στο υποθαλάσσιο υπέδαφος, Ελλάδας και Κύπρου).

Η προκλητικότητα αυτή δεν είναι τυχαία. Έχει σχέση με τον αγωγό EastMed που, αν υλοποιηθεί, θ’ αλλάξει το ενεργειακό ισοζύγιο της περιοχής, θα δυναμώσει στρατηγικά την Ελλάδα και την Κύπρο και θα τους δώσεις leverage απέναντι στην EE που θα είναι ο αποδέκτης του φυσικού αερίου.

Το κακό είναι ότι όλα αυτά προσλαμβάνονται από την ελληνική κοινή γνώμη με εντελώς λάθος τρόπους:

  • με άρνηση (είναι προπαγάνδα για να μας αποπροσανατολίσουν από τα καθημερινά μας προβλήματα).
  • με εθνικιστικές εξάρσεις (θα ισοπεδώσουμε νησιά)
  • με φόβο (πάρε την οικογένεια και φύγε)
  • με ηττοπάθεια (μ’ αυτούς που έχουμε στο κεφάλι μας, δεν γίνεται τίποτα)

Υπάρχουν προβλήματα μεγάλα, υπάρχουν προβλήματα δύσκολα κι υπάρχουν και προβλήματα άλυτα.

Τα προβλήματα μας είναι και μεγάλα και δύσκολα. Αλλά για ν’ αποφανθούμε ότι είναι άλυτα, πρέπει να επιχειρήσουμε πρώτα να τα λύσουμε.