Creative Commons κινητικότητα
- Ζητούνται μεταφραστές: Εθελοντές εννοείται, για να τελειώσουν την ελληνική μετάφραση των αδειών.
- Πνευματική Ιδιοκτησία και ανταλλαγή αρχείων πνευματικών έργων μέσω διαδικτύου: επιστημονική συνάντηση που διοργανώνει η Ένωση Προστασίας Πνευματικής Ιδιοκτησίας την Δευτέρα 27 Απριλίου 2009 και ώρα 18.30 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (Ακαδημίας 60) με εισηγητή τον κο Χαράλαμπο Γεωργακόπουλο, Δικηγόρο – Δ.Ν
- Επιχείρησις Ιουδίθ: βιβλίο του Περικλή Κοροβέση, ελεύθερο για download με άδεια creative commons. Το δεύτερο αν δεν κάνω λάθος βιβλίο, μετά το βιβλίο του Μίμη Ανδρουλάκη που διατίθεται με όμοιο τρόπο.
This entry was posted
on Saturday, April 11th, 2009 at 1:51 am and is filed under Διάφορα.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
Νομίζω ότι θα βοηθήσω εγώ για να τελειώσουν οι απαραίτητες μεταφράσεις. Ευχαριστώ για την πληροφόρηση!
Εθελοντές εννοείται. γιατί εννοείται; ο Lessig τσάμπα τα κάνει όλα; Αυτός πλήρωσε το εισητήριο του για Ελλάδα. τίποτα δεν εννοείται και καλό να λέγεται. κι όταν λέγεται να το κρίνουμε
Τον καλέσαμε κι ήθελες να πληρώσει και χίλια ευρώ να 'ρθει; Έχεις υπολογίσει πόσες τέτοιες προσκλήσεις λαμβάνει ο Lessig κι ο κάθε Lessig; Είναι το ίδιο αυτό με το να μεταφράσεις πέντε αράδες εθελοντικά; Μην τρελενόμαστε κιόλας!
νίκο, ο εθελοντής είναι ο νέος μαλάκας. δεν τρελαίνεται κανείς. άλλο το ψώνιο του Lessig κι άλλο των αλλωνών.
ΔΙαφωνώ κάθετα. Και θέλει πολύ κείμενο για να το τεκμηριώσω εδώ. Απλά μόνο ένα: αξία έχουν τα πράγματα που κάνεις δωρεάν κι εθελοντικά. Τα άλλα για τα οποία πληρώνεσαι είναι απλά επάγγελμα. Η διαρκής καχυποψία πως κάποιος άλλος θα εκμεταλλευτεί τον κόπο σου και θα κερδίσει, τελικά σε φτωχαίνει.
όλα αυτά είναι σωστά. στην βράση κολλάει το σίδερο που λέει και ο λαός. ήμουν 3 χρόνια σε open source project οπότε ξέρω τι θα πει fame κλπ. όλα έχουν ένα όριο και συνήθως πάντα ο εθελοντισμός είναι προχειροδουλειά και ψέματα. Κοινώς ο μλκς της γειτονιάς
Νόμιζω ότι κάνεις το κλασσικό λάθος να γενικεύεις την άσχημη προσωπική εμπειρία σου.
Ναι, βεβαίως. Μήπως μόνο αυτός θα κερδίσει αν μεταφραστούν οι άδειες στα ελληνικά; Άλλωστε για άδειες ελεύθερης χρήσης μιλάμε, προφανώς δεν ενδιαφέρουν όσους δεν σκέφτονται με διάθεση προσφοράς, όποιος δεν συμφωνεί με την free content/open source λογική δεν έχει κανένα λόγο να ασχοληθεί.
Για το βιβλίο του Περικλή Κοροβέση όμως, καλό θα είναι να ξεκαθαρίσουμε κάποτε ότι δεν είναι ίδιες όλες οι άδειες Creative Commons. Ειδικά η συγκεκριμένη, Attribution-Noncommercial-No Derivative Works, είναι ένα απλό συνώνυμο του freeware, που δεν παρέχει καμία ελευθερία στο κοινό πλην της τζάμπα διανομής.
Δεν βλέπω τι σε πειράζει το ND. Remix σε βιβλίο είναι σπάνιο πράγμα. Και το NC είναι πολύ κατανοητό γιατί το βάζει. Κι εξάλλου τα creative commons αυτό το σκοπό εξυπηρετούν, να καλύψουν το φάσμα από το copyright στο public domain. Είναι τα διάφορα ενδιάμεσα. Δεν πρέπει να βλέπουμε τα CC σαν light public domain.
άσχημη προσωπική εμπειρία!; το αντίθετο. Τέσπα ίσως τα πούμε κάποτε από κοντά
Μα θα με τρελάνεις; Πως μου λες ότι η εμπειρία σου δεν ήταν άσχημη κι από την άλλη θεωρείς ότι το να είσαι εθελοντής σε κάνει το μαλάκα της γειτονιάς;
Βρίσκω ότι θα ήταν πολύ ενδιαφέρον το να μπορούσε κάποιος να τροποποιήσει ένα μυθιστόρημα για να κάνει ένα άλλο μυθιστόρημα. Παράγωγο έργο όμως (derivative) είναι κάθε μορφή στην οποία μπορεί να εξελιχθεί. Επί της ουσίας No Derivative Works σημαίνει και μην το ηχογραφήσετε σε audiobook, μην το παίξετε σε παράσταση, μην το κάνετε ταινία. Πρακτικά, ένα θεατρικό που δεν μπορεί να παιχτεί στο θέατρο. Φυσικά είναι και αυτό επιλογή, όπως και το Noncommercial (προσωπική επιλογή, όχι αυτονόητα κατανοητό) και δεν αρνούμαι το δικαίωμα του κάθε ενός να επιλέγει τους όρους διανομής του έργου του, ειδικά αν ζει από αυτό.
Συμφωνώ στην απόλυτη χρησιμότητα των αδειών CC για να βάλουν σε μια τάξη το τι επιτρέπει ο καθένας και τι όχι, έστω και στις ενδιάμεσες καταστάσεις μεταξύ copyright και public domain. Ωστόσο ο όρος CC από μόνος του είναι buzzword, και η ένστασή μου βρίσκεται κυρίως στο ότι ειδικά στην Ελλάδα οι αναφορές γενικεύονται στο απλό “με άδεια Creative Commons” χωρίς διευκρινίσεις, δίνοντας την εντύπωση ότι κάποιος συμμετέχει στην λεγόμενη “ελεύθερη κουλτούρα” χωρίς να έχει κάνει τις αντίστοιχες παραχωρήσεις. Αν το βάζαμε σε πλαίσια λογισμικού, δεν θα ήταν free software. Συνεπώς θα προτιμούσα οι αναφορές να είναι περισσότερο ακριβείς π.χ. με “άδεια Creative Commons BY-NC-ND” διαφορετικά αναιρείται η τάξη που προσπαθούν να βάλουν αυτές οι άδειες.
Δίνε το χρόνο σου δωρεάν, εάν θέλεις να σου μείνει λίγη αξιοπρέπεια. – Οδυσσέας Ελύτης
Δίνε το χρόνο σου δωρεάν, εάν θέλεις να σου μείνει λίγη αξιοπρέπεια. – Οδυσσέας Ελύτης